Euzebiusz

Rover 200 Rowerek

Opis auta: Super autko. Trochę już nim przejechałem więc mogę napisać ciut więcej swoich obserwacji (w porównaniu do swojej Meganki 1.4 16V 95KM):



- po pierwsze autko jest bardzo żwawe

- po drugie silnik pomimo swej mocy jest oszczędny (a bałem się, iż będzie inaczej)

- po trzecie wykończenie wnetrza - jak na 11-letnie autko - jest bez zarzutu

- po czwarte swietny komfort podróżowania

- po piąte wyciszenie mogłoby być ciut lepsze - ale nie jest to klasa wyższa więc wybaczam

- po szóste trochę za mały bagażnik

- po siódme nie sprawdziły się przewidywania znajomych, że części i serwis drogie i mało dostepne (na szczęscie...)



Skromne wyposażenie:

2 airbagi

wspomaganie kierownicy

elektryczne szyby przód

centralny zamek z pilotem

alarm

podświetlana stacyjka

regulacja kierownicy

oraz

wygoda i komfort podróżowania



Planowane zmiany (w blizszej i znacznie dalszej przyszłości):



-wymiana tapicerki na boczkach drzwi, podsufitce oraz tylnej półeczce

-nowe dywaniki pasujace do wnętrza

-przyciemnienie tylnych szyb



I to chyba wszystko - znacznie później (finanse) zakup alufelg najlepiej o wzorze podobnym do obecnych kołpaków (jeśli będą dostępne)



Wprowadzone zmiany:



-zainstalowany podłokietnik pomiędzy przednimi siedzeniami

-wymieniona gałka zmiany biegów na drewnopodobną pasujacą do oklein

-pomalowane na biało felgi stalowe

-pobielone wycieraczki z przodu i z tyłu

-wymieniono mieszek dźwigni zmiany biegów na skórzany, beżowy dopasowany do wnętrza auta

-zainstalowana chromowana obwódka mieszka dźwigni zmiany biegów

-nowe pokrowce na fotele pasujące do wnętrza

-tarcze cyferblatów na Indiglo



Trochę historii Rover`a 200 mkIII (dla zainteresowanych):



Trzecia generacja Rovera (mój samochód) serii 200 pojawiła się pod koniec listopada 1995 roku. W przeciwieństwie do poprzedników model ten nie był opracowywany wspólnie w Hondą.



Był to pierwszy od lat model Rovera zaprojektowany niezależnie przez jego inżynierów. Nowy model był jednak mniejszy od poprzednika, wynikało to z potrzeby zastąpienia Rovera Metro, który był obecny na rynku już od 15 lat. Celem dostosowania płyty podłogowej modelu R8 do mniejszych rozmiarów auta została ona skrócona, a rozstaw osi minimalnie zmniejszony. Przednia część podwozia (zawieszenie, układ kierowniczy) została przejęta bez większych zmian. Początkowo planowano także pozostawić w niezmienionej formie tylne zawieszenie, jednak w związku z pojawieniem się bardziej zaawansowanych konstrukcji u konkurencji postanowiono zastosować tylną belkę skrętną. Nadwozie charakteryzowało się okrągłymi nowoczesnymi kształtami i w niczym nie przypominało poprzedniego modelu, poza chromowanym grillem, charakterystycznym dla Rovera. Deska rozdzielcza miała zostać przeniesiona w nieco zmodyfikowanej formie z poprzedniej generacji, jednak w związku z planowaniem wprowadzenia poduszki powietrznej pasażera jako opcji zaistniała konieczność zaprojektowania deski od początku. Projekt nowego Rovera był określany kodem R3.



Samochód od początku produkcji dostępny był jako 3- lub 5-drzwiowy hatchback. Stylistycznie upodabniał się do innych modeli marki jak Rover serii 600, czy Rover serii 400. Wymiarami zewnętrznymi auto plasowało się na pograniczu klasy B i C, jednak cenowo seria 200 plasowała się bliżej tej drugiej.



W związku z rozstaniem z Hondą montowano tylko silniki konstrukcji Rovera. Początkowo były to znane z poprzedniej generacji silniki serii K o pojemności 1.4, zarówno w wersji ośmio- jak i szesnastozaworowej, a także wywodząca się z nich jednostka 1.6 16V o mocy 111 KM. W ofercie był też silnik diesla serii L o pojemności 2.0 występujący w dwóch wersjach: bez intecoolera z mechanicznym wtryskiem paliwa o mocy 86 KM oraz z intercoolerem i elektronicznym wtryskiem o mocy 105 KM. Mocniejsza wersja uważana była za jeden z najlepiej przyśpieszających hatchbacków z silnikiem diesla końca lat 90. Wkrótce poszerzono ofertę o kolejne silniki serii K, podstawowy 1.1 o mocy 60 KM z wielopunktowym wtryskiem benzyny, a także o dwie jednostki o pojemności 1.8 16V DOHC. Pierwsza z nich dysponowała mocą 120 KM, natomiast druga, wyposażona w zmienne fazy rozrządu VVC, miała 145 KM, jednostka ta była montowana w wersji 200 Vi oraz limitowanej 200 BRM.



Wszystkie modele były wyposażone w 5-biegową skrzynię manualną, w wersjach 1.1, 1.4 oraz 1.6 montowano, znaną z poprzedniego modelu, skrzynię R65 konstrukcji PSA, natomiast w dieslach oraz silnikach 1.8 montowano skrzynię PG1 z Hondy. Do silnika 1.6 istniała możliwość zamówienia bezstopniowej skrzyni automatycznej CVT.



W przednim zawieszeniu Rovera serii 200 zastosowano kolumny McPhersona ze sprężynami oraz stabilizatory poprzeczne. Z tyłu natomiast zamontowana jest belka skrętna ze sprężynami śrubowymi wraz pojedynczymi wahaczami poprzecznymi. Wersje z silnikami diesla oraz benzynowe 1.8 dodatkowo wyposażone były w tylny stabilizator poprzeczny. Auto wyposażone było w przednie wentylowane hamulce tarczowe oraz tylne bębnowe lub tarczowe niewentylowane.



Rover 200 był fabrycznie wyposażany w poduszkę powietrzną kierowcy, pirotechniczne napinacze pasów oraz wzmocnienia drzwi bocznych, a także elektryczne szyby z przodu, centralny zamek, immobilizer i wspomaganie kierownicy oraz regulację jej wysokości. Ponadto auto mogło być wyposażone w ABS, klimatyzację, elektryczny szyberdach, elektryczne lusterka, czy skórzaną tapicerkę.



Trochę techniki dla zainteresowanych:



Pojemność skokowa 1396

Liczba cylindrów 4

Moc kW/KM przy obr./min. 76/103/6000

Moment obrotowy w Nm przy obr./min. 127/3000

Układ rozrządu/liczba zaworów na cylinder DOHC/4

Objętość zbiornika paliwa (litr) 50

Przysp. 0-100 km/h (s) 10,7

Pojemność bagażnika (litr) 304

Renault Megane Meganik Żony

Opis auta: Fajne autko. Stosunkowo oszczędne i dynamiczne. Duży komfort jazdy, chociaż mogłoby być trochę ciszej. Nie jest szczególnie awaryjne ale denerwujące są drobne, acz uciążliwe awaryjki. Bagażnik wystarczający dla rodzinki z wózkiem dziecięcym.



Wyposazenie:

4 airbagi

elektryczne szyby przód

radio+sterowanie przy kierownicy

wspomaganie kierownicy

regulacja kierownicy

abs

relingi dachowe

centralny zamek z pilotem

światła przeciwmgielne

regulacja fotela



Planowane zmiany:



-tarcze cyferblatów Indiglo



Wykonane zmiany:



-zaciemnienie tylnych szyb



Trochę historii:



Renault Mégane powstało na płycie podłogowej swojego poprzednika 19. Z poprzedniego modelu do Mégane trafiły także inne podzespoły po modernizacji: niektóre silniki, skrzynie biegów, oraz zawieszenie. Nazwa Mégane została zaczerpnięta ze studyjnego modelu Renault z 1988 roku. Mégane zostało zaprezentowane po raz pierwszy w 1995 roku podczas salonu samochodowego we Frankfurcie. Sprzedaż Mégane w wersji Berline (hatchback) i Coupe (na niektórych rynkach pod nazwa Coach) rozpoczęła się w 1995 roku. W roku 1996 podczas salonu samochodowego w Genewie zaprezentowano Mégane Scénic, który był pierwszym w Europie kompaktowym vanem. W tym samym roku na salonie samochodowym w Madrycie zaprezentowano sedana Mégane Classic, a nieco później Mégane Cabrio. Scénic i Classic trafiły do sprzedaży w roku 1996, a Cabrio w 1997.

W 1999 roku został przeprowadzony faceliftng Mégane (moja Meganka), zmieniono podczas niego lekko nadwozie oraz wnętrze. Poprawiono także wyposażenie samochodów i zmodernizowano gamę silników. Do gamy Mégane dołączyła nowa wersja nadwoziowa kombi o nazwie Grandtour, produkowana do 2003 roku. W tym samym roku facelifting przeszedł też Mégane Scénic, który otrzymał już tylko pojedynczą nazwę Scénic.

Fiat Uno Ciotkowy

Opis auta: (brak)

Skoda Fabia służbowy

Opis auta: (brak)

Citroen C3 Służbowe

Opis auta: (brak)

Fiat Siena Służbowy Szrot

Opis auta: (brak)

Nysa

Opis auta: Tatkowy samochód