Fiat 126p „Maluch”

Podobno każdy Polak swoją motoryzacyjną przygodę rozpoczynał od "Malucha". Nie inaczej było także i ze mną. Pierwsze szlify za kółkiem zdobywałem w egzemplarzu, który został zakupiony przez moich rodziców 29.03.1988 r. wprost z Polmozbytu we Wrześni, jako tzw. odrzut z eksportu. Od samego początku był on traktowany niczym członek rodziny. Nigdy go nadmiernie nie eksploatowano, głównie poruszał się po mieście, każdą noc spędzał pod dachem i zawsze miał wykupiony pełen pakiet ubezpieczenia. Niestety pomimo dużej dbałości o stan techniczno-wizualny, upływający czas bardzo negatywnie na niego oddziaływał. Coraz częściej występowały różnego rodzaju awarie, nadwozie było sukcesywnie atakowane przez rdzę, a komfort jazdy nieustannie się pogarszał. Stąd też każdemu wyjazdowi towarzyszył pewien cień wątpliwości, czy zdoła o własnych siłach powrócić do miejsca garażowania.

Niemniej jednak ciepło wspominam tego Fiata i uważam go za najważniejszy samochód w moim życiu! Dzięki niemu m.in. nauczyłem się kierować autem, dogłębnie poznałem budowę silnika, pierwszy raz osiągnąłem prędkość maksymalną oraz wykonałem swoje inauguracyjne mielenie kołami. Pomimo upływu wielu lat, trudno także zapomnieć o niektórych sytuacjach z jego udziałem w roli głównej. Kiedyś podczas wyprzedzania nagle przestała prawidłowo funkcjonować pompka paliwowa, a z naprzeciwka nadjeżdżał już drugi pojazd. Innym razem w drodze do SKP mającej wykonać coroczny przegląd rejestracyjny, została wydmuchana uszczelka pod głowicą i niewielki 126p zaczął wydawać dźwięki, jak rasowa rajdówka. Kiedy indziej zaś kilkukrotnie w ciągu miesiąca trzeba było pojawić się u wulkanizatora, gdyż mały gwoździk znalazł sobie takie miejsce w oponie, iż skutecznie przebijał dętkę, kompletnie nie dając znaku o swoim istnieniu.

Po wspólnie spędzonych 18 latach w końcu nadszedł czas rozstania. "Maluch" za symboliczną kwotę został sprzedany nowej właścicielce, która tchnęła w niego nowe życie. Nie dosyć, że znacząco powiększyła oryginalny przebieg 51 tys. km, to jeszcze go zmodernizowała. Po około roku "mały Fiat" znowu zmienił posiadacza, ale tym razem trafił gorzej. Stał się własnością młodych pseudorajdowców o mocno przytępionym słuchu, a ci nie potrzebowali wiele czasu, by naruszyć dotychczasową bezwypadkowość auta.

Późniejszy los samochodu jest mi niestety nie znany...

Brak wpisów w dzienniku pokładowym