Citroen Berlingo II

Bardzo często słychać głosy mówiące, że rzeczy do wszystkiego, są jednocześnie do niczego. Czy taka zasada sprawdza się również w przypadku samochodów? Badamy to na przykładzie Citroena Berlingo. Przejazd przez jakiekolwiek większe miasto bez zobaczenia choć jednej jego sztuki jest chyba niemożliwy. Berlingo wraz z bliźniaczym Peugeotem Partnerem skutecznie podbiło serca oraz rozumy polskich klientów. Stało się to jednak raczej nie dzięki niebywałej urodzie. Szukanie finezyjnych kształtów to strata czasu. Jest tak, jak powinno być w takich autach – prosto, w dobrych proporcjach i zachowaniem pewnego ładu.

Przedstawiciele drobnej przedsiębiorczości, sklepikarze czy właściciele punktów usługowych, jak również kurierzy często poszukują pojazdu, który połączy w sobie cechy samochodu dostawczego z autem miejskim. Przy mniejszych biznesach samochód nierzadko ma pełnić także rolę samochodu rodzinnego. Okazuje się, że można znaleźć tak uniwersalny pojazd. Ponad dziesięć lat temu praktycznie nową klasę pojazdów stworzyli dwaj francuscy producenci – Citroen i Peugeot. Modele Berlingo i Partner, bo o nich mowa, ustanowiły standardy klasy użytkowych pojazdów wielozadaniowych – łączących w sobie gabaryty i komfort prowadzenia klasycznej „osobówki" z funkcjonalnością małego auta dostawczego.

Po samochodach, które mają swój rodowód w autach dostawczych trudno spodziewać się nokautującej urody. Druga generacja Berlingo wygląda lepiej niż pierwsza, ale to masywne i niezbyt zgrabne auto. Trudno mi się też zdecydować czy dwukolorowy zderzak bardziej dodaje urody czy ujmuje powagi. Wersja XTR bardzo jednak podoba mi się od wewnątrz. Dla rodziny ma wiele przestrzeni, miejsca na bagaż i liczne schowki pozwalające na schowanie wszystkich przydatnych drobiazgów, a nawet jeden dodatek, który nieco mnie zdziwił. Bagażnik samochodu pozwala na niemal każde weekendowe szaleństwo.