Citroen C-Zero

Szewron na masce nie powinien zmylić - choć C-Zero nosi emblemat francuskiego producenta, jest niczym innym jak lekko przerobioną wersją japońskiego Mitsubishi i-MiEV. Z tym ostatnim auto dzieli nie tylko konstrukcję mechaniczną (na czele z elektrycznym napędem), ale również wygląd zewnętrzny. W praktyce oznacza to, że mamy do czynienia z "jajkiem" na kółkach, w którym nie znajdziemy ni krzty uroku.

Niemal identycznie jak w i-MiEV wygląda również wnętrze bohatera naszego opisu. Przed kierowcą rozpościera się więc prosto zaprojektowana deska rozdzielcza, w której ulokowano wyłącznie najważniejsze instrumenty pokładowe. Pozytywnie wpłynęło to na ergonomię, co w połączeniu z czytelnymi zegarami zapewnia świetną przejrzystość obsługi. Wady? Przede wszystkim materiały wykończeniowe, które rzucają się w oczy swoją tandetnością.

Pod względem ilości miejsca wygospodarowanego dla pasażerów kabina prezentuje się więcej niż zadowalająco - co prawda po tak małym aucie nie należy oczekiwać cudów, ale projektanci podołali zadaniu maksymalnego wykorzystania przestrzeni. Dużym plusem jest też zaskakująco pojemny kufer. Szkoda tylko, że zastosowane we wnętrzu siedzenia nie gwarantują jakiejkolwiek wygody.

Proste zawieszenie, małe kółka i stosunkowo wysoka masa powodują, że miejski Citroen podskakuje niemal na każdej nierówności, gwarantując zerowy komfort jazdy. A jako, że auto jest także bardzo wysokie (a przynajmniej wyższe niż szersze) to właściwości jezdne pozostawiają dużo do życzenia. Na plus zaliczymy natomiast łatwość manewrowania w mieście, istotną w tego typu pojazdach.

Ustalając ceny C-Zero, marketingowcy z Citroena postanowili zaoferować auto w kwocie niższej niż Mitsubishi życzy sobie za i-MiEV. Niestety, mimo, że za różnicę w cenach można kupić konwencjonalne auto segmentu A w kredycie 50/50, to i tak koszty zakupu powalają na kolana i skutecznie zniechęcają nawet zagorzałych fanów jazdy bez emisji dwutlenku węgla.