Honda Prelude II

Nawet 200 KM z 2,2 litra pojemności bez pomocy turbodoładowania, 7000 obr./min, cztery koła skrętne... Brzmi jak fragment broszury reklamowej najnowszego samochodu? Być może. Warto pamiętać, że takie atrakcje Honda proponowała kierowcom już w pierwszej połowie lat 90. XX wieku. Przed laty klientela japońskiego koncernu nie mogła narzekać na ograniczony wybór samochodów o sportowym wyglądzie – z taśm fabrycznych zjeżdżały modele Accord Coupe, Civic Coupe, Integra oraz Prelude. Nic wówczas nie wskazywało, że czwarta generacja Prelude będzie przedostatnią generacją modelu.

Samochodów sportowych nie kupuje się ze względów praktycznych. One nie muszą być przestronne, pojemne, nie muszą mieć przepastnych bagażników i nie muszą szokować luksusowym wnętrzem. Wystarczy, że mają dopasowane do sylwetki fotele (im ciaśniejsze, tym lepsze) i kilka gadżetów z palety wyposażenia komfortowego (elektryka, klimatyzacja). Nawet nie muszą być specjalnie tanie, bo zwykle samochód sportowy to jeden z kilku samochodów w garażu jego właściciela. Jednak z pewnością muszą być bardzo szybkie, wściekle zadziorne, prowadzić się niczym gokart i dziko stymulować wydzielanie adrenaliny przez nadnercza.

Błędy - któż ich nie popełnia. W zasadzie przez życie należy iść i popełniać błędy, bo to właśnie one pozwalają nam wyciągać wnioski ze złych posunięć, dojrzewać i podejmować rozsądniejsze decyzje. Berni Ecclestone, facet, który rządzi Formułą 1, powiedział kiedyś, że każdy podejmuje błędne decyzje, ale dopóki tych trafionych jest więcej, niż tych chybionych, wszystko jest w jak najlepszym porządku. Jednak czy Honda decydując się na równoległą produkcję modelu Prelude piątej generacji i Accorda Coupe nie strzeliła sobie gola do własnej bramki? Prelude to model kultowy w dorobku japońskiej marki.