Honda Prelude III

Nawet 200 KM z 2,2 litra pojemności bez pomocy turbodoładowania, 7000 obr./min, cztery koła skrętne... Brzmi jak fragment broszury reklamowej najnowszego samochodu? Być może. Warto pamiętać, że takie atrakcje Honda proponowała kierowcom już w pierwszej połowie lat 90. XX wieku. Przed laty klientela japońskiego koncernu nie mogła narzekać na ograniczony wybór samochodów o sportowym wyglądzie – z taśm fabrycznych zjeżdżały modele Accord Coupe, Civic Coupe, Integra oraz Prelude. Nic wówczas nie wskazywało, że czwarta generacja Prelude będzie przedostatnią generacją modelu.

Błędy - któż ich nie popełnia. W zasadzie przez życie należy iść i popełniać błędy, bo to właśnie one pozwalają nam wyciągać wnioski ze złych posunięć, dojrzewać i podejmować rozsądniejsze decyzje. Berni Ecclestone, facet, który rządzi Formułą 1, powiedział kiedyś, że każdy podejmuje błędne decyzje, ale dopóki tych trafionych jest więcej, niż tych chybionych, wszystko jest w jak najlepszym porządku. Jednak czy Honda decydując się na równoległą produkcję modelu Prelude piątej generacji i Accorda Coupe nie strzeliła sobie gola do własnej bramki? Prelude to model kultowy w dorobku japońskiej marki.

Samochodów sportowych nie kupuje się ze względów praktycznych. One nie muszą być przestronne, pojemne, nie muszą mieć przepastnych bagażników i nie muszą szokować luksusowym wnętrzem. Wystarczy, że mają dopasowane do sylwetki fotele (im ciaśniejsze, tym lepsze) i kilka gadżetów z palety wyposażenia komfortowego (elektryka, klimatyzacja). Nawet nie muszą być specjalnie tanie, bo zwykle samochód sportowy to jeden z kilku samochodów w garażu jego właściciela. Jednak z pewnością muszą być bardzo szybkie, wściekle zadziorne, prowadzić się niczym gokart i dziko stymulować wydzielanie adrenaliny przez nadnercza.