Hyundai Veloster

Można śmiało powiedzieć, że samochody z nadwoziem coupe to pojazdy, które z zasady przyciągają wzrok - ich niskie, szerokie nadwozia z mocno opadającą linią dachu i agresywnymi detalami wyróżniają się wśród widywanych na każdym kroku hatchbacków czy kombi. Ale Veloster nie jest zwykłym coupe - to pokaz możliwości designerów, który wcale nie jest prototypem. Co prawda przód przykuwa wzrok głębokimi przetłoczeniami zderzaka, a tył gigantyczną szybą w klapie bagażnika, jednak to, co najciekawsze znajdziemy z boku. Po porównaniu lewej i prawej strony dowiadujemy się, że... różnią one się ilością drzwi! I choć to absolutnie niespotykane rozwiązanie, paradoksalnie można je przeoczyć - sprytni projektanci po obu stronach zastosowali niemal identyczne linie szyb, a klamkę tylnych drzwi ukryli w słupku. Za całokształt twórcom nadwozia należą się brawa.

Poza oryginalnością, nietypowy układ drzwi bocznych powinien cechować się także funkcjonalnością wyższą niż w konwencjonalnym coupe. Niestety, to tylko teoria - "dodatkowe" drzwi są tak filigranowe, że dorosłej osobie wygodniej odchylić fotel kierowcy i w taki sposób zająć miejsce na tylnej kanapie. Sama kanapa, mieszcząca dwie osoby, jest dobrze wyprofilowana, a miejsca jest z tyłu sporo - ale tylko na nogi i łokcie, bowiem nie trzeba być koszykarzem, żeby szorować czupryną po szybie pokrywy bagażnika. Z przodu problem ten nie istnieje - świetne fotele i niebagatelna ilość miejsca pozwalają poczuć się jak w limuzynie. Dostęp do całkiem pojemnego (jak na coupe) bagażnika ułatwia duża klapa, a utrudnia wysoki próg załadunku.

Miejsce pracy kierowcy zostało w Velosterze dopracowane niemal do perfekcji, i nie chodzi tu tylko o wspomnianą wcześniej przestrzeń i wygodę fotela. Rozpościerająca się przed kierowcą deska rozdzielcza ma przyciągające wzrok kształty, obsługa umieszczonych na niej przełączników jest intuicyjna, a zdobiące ją wskaźniki i wyświetlacze charakteryzuje czytelność. Co ważne, w kokpicie nie zabrakło kilku sportowych "smaczków" takich jak osadzone w "tubach" zegary czy srebrne nakładki na pedały. Kierowca ma ponadto do dyspozycji sporo schowków czy uchwytów, ale znacznie ważniejszy jest fakt, że całe wnętrze wykonano starannie wykorzystując materiały prosto z auta klasy premium. A gdzie wady? Jest jedna, za to poważna - przez wąskie okna boczne i tylną szybę przedzieloną poprzeczką widać bardzo niewiele.

Jak przystało na auto o usportowionym charakterze, koreańskie coupe ma zawieszenie zestrojone z myślą o szybkim pokonywaniu łuków, co w praktyce oznacza świetne właściwości trakcyjne. Niestety, z utwardzonym układem jezdnym nie współgra kiepsko skonstruowany układ kierowniczy - nie daje on kierowcy czucia jezdni, przez co błyskawicznych manewrów trzeba raczej unikać. Pomimo sportowych nastawów, zawieszenie pozostawia sporą rezerwę komfortu, co w połączeniu z nieprawdopodobnie skutecznym wyciszeniem kabiny pasażerskiej pozwala pokonać bez zmęczenia dłuższy dystans.

W ofercie Hyundaia dominują modele, które zachęcają do siebie atrakcyjnymi kosztami zakupu, są też takie, które cenowo wypadają podobnie jak konkurenci. Ale nie Veloster - to kompaktowe coupe każe zostawić w salonie dealerskim kupkę pieniędzy, która spokojnie wystarczyłaby nam na kupno limuzyny klasy średniej, i to w wielu przypadkach lepiej wyposażonej! Jakby tego było mało, lista opcjonalnych dodatków ma poważne braki - nie znajdziemy tam ani reflektorów ksenonowych, ani nawet... nawigacji satelitarnej. Na osłodę możemy jedynie dodać, że w zamian otrzymujemy bardzo długą gwarancję fabryczną oraz... samochód, który ze względu na wygórowane koszty zakupu nie będzie częstym widokiem na drogach.