Cygaro na kołach

Kultowe Wozy

To prawdziwe dzieło sztuki, które przybrało formę samochodu – tak do dziś o tym aucie wypowiadają się entuzjaści wyścigów samochodowych. Chodzi oczywiście o Bugatti 35, najszybszy pojazd lat 20. ubiegłego stulecia. Jego twórcą był Ettore Bugatti, Alzatczyk owładnięty koncepcją stworzenia doskonałego samochodu. Pomimo ośmiu lat produkcji wyprodukowano tylko 460 egzemplarzy tego modelu. Dlaczego? Bugatti celowo utrzymywał niską liczbę produkowanych samochodów uważając, iż najważniejsza jest jakość.

Legenda i … śmierć

Bugatti 35 wyprzedzało nowatorstwem swojej konstrukcji wszystkie inne samochody produkowane w latach 20. ubiegłego stulecia. Karoseria wyścigówki przypominała kształtem wydłużone cygaro: przód był zaokrąglony, a tył zwężony i ostro ścięty. Aerodynamicznie ukształtowane auto (o masie zaledwie 750 kg) napędzał dwulitrowy, ośmiocylindrowy silnik benzynowy o mocy 90 KM osiąganej przy 6.000 obr./min. Maksymalna prędkość wyścigówki wynosiła 177 km/h, pozwalając na rywalizację z samochodami m.in. spod znaku Alfa Romeo i Maserati. Oficjalny debiut Bugatti 35 nastąpił w dniu 3 sierpnia 1924 roku, podczas wyścigu Grand Prix of the Automobile Club of France (protoplasta Formuły 1) w Lionie. Przez kolejnych siedem lat zawodnicy ścigający się tym modelem wygrali łącznie w 1.851 wyścigach (!), w tym 12 Grand Prix. Na legendę Bugatti 35 wpłynął również tragiczny w skutkach wypadek, który miał miejsce na francuskiej Riwierze. 14 września 1927 roku Isadora Duncan, najsłynniejsza wówczas tancerka świata, otulona długą, jedwabną szarfą, wsiadła jak co wieczór do błękitnego kabrioletu Bugatti 35. Tym razem miała to jednak być ostatnia przejażdżka artystki: kiedy samochód nabrał prędkości, jeden z końców jedwabnej szarfy gwiazdy wkręcił się w tylne szprychowane koło auta, dusząc sławną tancerkę …

T jak Targa Florio

W 1926 roku Ettore Bugatti zaprezentował nową wersję modelu 35. Samochód z oznaczeniem 35T został specjalnie przygotowany do wyścigu górskiego Targa Florio, rozgrywanego niedaleko Palermo na Sycylii. Bolid, który wkrótce zaczął być nazywany tak jak włoski wyścig, napędzał nowy ośmiocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 2,3 litra i mocy 138 KM. Równolegle była produkowana wersja 35C ze słabszą jednostką generującą 128 koni. Bugatti 35C zwyciężył dwukrotnie w wyścigu Grand Prix of the Automobile Club of France w 1928 i 1930 roku. Prawdziwy jednak „wysyp" sukcesów w wyścigach, miała przynieść jednak ostatnia z produktowych wersji 35-tki – Bugatti 35B.

Huragan na kołach

W 1927 roku została wyprodukowana najmocniejsza wersja wyścigówki, oznaczona symbolem 35B. Pod maską bolidu pracował 2,3-litrowy silnik z wersji 35T, ale z większą sprężarką. Pozwalał on na rozpędzenie auta do huraganowej prędkości 209 kilometrów na godzinę. Nic zatem dziwnego, iż Bugatti 35B było niepokonane w wielu prestiżowych wyścigach samochodowych. Dość powiedzieć, że w samym tylko 1927 roku wygrało ponad 600 zawodów! Jednym z największych sukcesów tej wersji 35-tki było wygranie trzy razy pod rząd bardzo trudnego wyścigu górskiego Targa Florio. Najszybsza wyścigówka lat 20. ubiegłego wieku, miała również swoją „cywilną" wersję. W salonach samochodowych sprzedawano ją jako Bugatti 35A. W odróżnieniu od topowej wersji 35B, w drogowym bolidzie montowany był słabszy silnik o mocy 80 KM, który pozwalał rozpędzić auto do prędkości 161 kilometrów na godzinę.