Japończyk potrafi - Toyota Celica

Kultowe Wozy

Marzenie — zdetronizować Europejczyków

Co ciekawe, Toyota była pierwszym japońskim producentem, który postanowił włączyć się do poważnej walki o prymat w rajdach. Japończykom marzyło się powstrzymanie europejskiej hegemonii w mistrzostwach świata, w związku z czym na początku lat siedemdziesiątych Toyota po raz pierwszy stanęła na starcie imprez rozgrywanych na Starym Kontynencie. W 1972 roku przedstawiciele producenta z Kraju Kwitnącej Wiśni spotkali się w Londynie ze Szwedem Ove Anderssonem, zwycięzcą Rajdu Monte Carlo. Na efekty londyńskich negocjacji nie trzeba było wiele czekać. Andersson po raz pierwszy zasiadł za kierownicą Celiki już jesienią, w rajdzie RAC. Dla Toyoty było to zupełnie nowe doświadczenie, bowiem ich Celica nie mogła dotychczas pochwalić się znaczącym dorobkiem i doświadczeniem w dotychczasowej rywalizacji. Tym większym zaskoczeniem okazało się dziewiąte miejsce zajęte przez Szweda w Wielkiej Brytanii. Wynik ten postawił Toyotę najwyżej ze wszystkich japońskich zespołów, wyżej od słynnego Datsuna 240Z5.

Toyota poszła za ciosem i postanowiła kontynuować rozpoczęty program rajdowy, chociaż problemy natury logistycznej początkowo wydawały się nie do przejścia. Ciągłe podróże z Japonii do Europy pochłaniały mnóstwo czasu i pieniędzy. Pierwszym rozwiązaniem było zlec§enie Anderssonowi w 1973 stworzenie namiastki teamu Toyoty w północnej Szwecji, w Uppsala. Bazę szybko przeniesiono do Belgii, skąd Corolle i Celiki podróżowały na najważniejsze imprezy rajdowe w całej Europie. Pierwszym poważnym sukcesem było wygranie amerykańskiego Press On Regardless. Walter Boyce i Doug Woods jadący Corollą 1600 Coupe prowadzili w Michigan od startu do mety. Rok później Andersson zwyciężył Total Rally organizowany na pustkowiach RPA.