Nie do zatrzymania - Land Rover Defender

Kultowe Wozy

Samochód dla rolnika

Defender to spadkobierca absolutnie kultowego modelu Series One (na początku był to po prostu Land Rover, w późniejszych latach nazwano go po prostu „Serią 1”), którego debiut datuje się na rok 1948. Land Rover zaprezentował swą terenówkę podczas targów motoryzacyjnych w Amsterdamie. Auto szybko trafiło do produkcji i szybo odniosło zaskakujący sukces. Ciekawostką jest fakt, że u zarania Series One miał być wykorzystywany w... rolnictwie i przemyśle lekkim.

Początkowo przy jego budowie wykorzystywano części z poczciwych amerykańskich Willisów. Do napędu posłużyły natomiast silniki rodem z limuzyny Rover 60. Największym wyzwaniem dla konstruktorów Land Rovera okazało się zbudowanie wytrzymałej i niezawodnej skrzyni biegów, która sprawdzałaby się nawet w najtrudniejszych warunkach terenowych. Pierwsze modele brytyjskiej terenówki miały po cztery biegi do jazdy ulicznej i do pokonywania bezdroży.

Drzwi i dach w opcji

Co ciekawe, nadwozie Series One budowano z aluminium. Rozwiązanie to zostało niejako wymuszone uwarunkowaniami gospodarczymi – po drugiej wojnie światowej stal objęto reglamentacją. Poszczególne panele konstrukcji mocowano z zewnątrz specjalnymi nitami. Na pomysł z wykorzystaniem jeszcze mało rozpowszechnionego w tamtych czasach aluminium wpadli twórcy modelu – Maurice i Spencer Wilks.

Od początku produkcji w roku 1948 aż do roku 1951 w samochodzie montowano benzynowe silniki o pojemności 1,6 litra. Dopiero w kolejnych latach do oferty wprowadzono większe jednostki dwulitrowe. W standardowym wyposażeniu Series One nie było... drzwi i dachu, trzeba było zamówić je za odpowiednią dopłatą. W zależności od życzenia klienta, dach mógł być płócienny lub aluminiowy. Później, choć luksusy nigdy nie były mocną stroną tego auta, tak elementarne części wyposażenia (swoją drogą, czy można tak mówić o drzwiach i dachu?!) stały się jednak oczywistością.

Sugerowany kolor: zielony

To nie koniec ciekawostek szokujących współczesnego kierowcę. Przez pierwszych sześć lat Series One można było nabyć... jedynie w kolorze zielonym (niestety daleko było mu do zieleni ogrodów Wersalu). W roku 1955 Brytyjczycy przedstawili światu... dziesięcioosobową wersję swojego kultowego modelu (minivany to przy nim auta rzeczywiście „mini”). Według pierwotnego planu, marka zamierzała produkować... 50 Land Roverów tygodniowo. Spartański charakter Series One na tyle jednak przypadł do gustu i to nie tylko brytyjskim rolnikom, że po zaledwie kilku miesiącach, co tydzień auto znajdowało nie 50, nie 100, lecz 1000 kupców! Gigantyczne zainteresowanie kultowym dziś modelem było równie gigantycznym szokiem dla flegmatycznych Wyspiarzy. Fabryki Rovera nie nadążały z przyjmowaniem zamówień. Nawet najwięksi optymiści nie przewidywali, że pod koniec lat pięćdziesiątych po drogach i bezdrożach całego świata jeździć będzie ponad 250 tysięcy terenówek z zielonym (a jakże!) emblematem Land Rover.

Auto znakomicie sprawdzało się nawet w najbardziej nieprzyjaznych warunkach. Było niezawodne i wytrzymałe. Nie bez kozery reklamowano je hasłem: „Jedź gdziekolwiek zechcesz”. Jego walory bardzo szybko doceniła również brytyjska armia i Land Rovery szybko stały się nieodzownym elementem wyposażenia wojsk Jej Królewskiej Mości. Potem zamówienia na Series One spływały z państw całego świata. Militarne wersje brytyjskiej terenówki cieszyły się nie mniejszym powodzeniem od legendarnego Willysa, uważanego przecież za synonim wojskowego samochodu terenowego.