Mini Cabrio

Choć już standardowa wersja nadwoziowa Mini przyciąga wzrok dzięki zwartej, oryginalnie narysowanej sylwetce i wielu szczegółach w stylu retro, za kabrioletem wprost trudno się nie obejrzeć. Małe, nietuzinkowe auto zwraca uwagę szczególnie wtedy, gdy jego materiałowy dach jest złożony i spoczywa z tyłu, a podróżni cieszą się jazdą pod gołym niebem. Podobnie jak zamknięty wariant nadwoziowy, Mini Cabrio przeszło w 2010 roku restyling, który objął subtelne, wręcz niewidoczne poprawki zderzaków i świateł.

Kto miał do czynienia z wnętrzem hatchbacka, ten zaglądając do środka kabrioletu może doświadczyć deja vu. Wszelkie elementy kokpitu zostały niemal żywcem przeniesione z wariantu zamkniętego – włącznie z jego zaletami oraz, niestety, wadami. Miejsce pracy kierowcy ma do zaoferowania wygodny, odpowiednio wyprofilowany fotel, sportową pozycję za „kółkiem”, jak również wygląd, któremu nie sposób odmówić oryginalności (ciekawym elementem jest licznik czasu jazdy bez dachu). Finezyjny design odbił się niestety negatywnie na czytelności wskaźników oraz ergonomii obsługi – w tych kwestiach projektanci wnętrza wyraźnie się nie popisali, podobnie zresztą jak przy doborze materiałów wykończeniowych… Jakość tych ostatnich jest przyzwoita, ale przy tak awangardowym aucie powinna być znacznie wyższa.

Kabina pasażerska ma też i inne wady. Podczas, gdy przednie miejsca siedzące gwarantują pokaźną ilość przestrzeni, z tyłu ciasno mogą mieć nawet dzieci. Luk bagażowy również nie należy do obszernych – nie dość, że jest słabo dostępny, to nie zmieści się w nim nic większego. Warto jednak zaznaczyć, że kufra w ogóle by nie było, gdyby projektanci dachu zdecydowali się na konstrukcję chowaną pod karoserię (zastosowany soft-top składa się w 15 sekund i złożony w harmonijkę trafia za pałąk bezpieczeństwa).

Pomimo, że w modelu Cabrio brak stałego, sztywnego dachu, prowadzi się on tak, jak na Mini przystało. Oznacza to, że układ jezdny gwarantuje wysoką stabilność podczas pokonywania nawet najostrzejszych zakrętów, a układ kierowniczy zapewnia mistrzowską precyzję prowadzenia. Sprawia to, że kierowca cieszy się z myślą o każdym kolejnym zakręcie. Jest tylko jedno „ale”… Wspomniany zakręt musi biec równą drogą, bowiem na dziurach auto dobitnie informuje podróżnych, że jego podwozie zostało twardo zestrojone.

Kategoria cena/wyposażenie to dla brytyjskiego „malucha” bez dachu bardzo nieciekawa dyscyplina. Nie dość, że kosztuje on więcej niż porządny samochód klasy średniej (np. Ford Modeno), to jeszcze każe dopłacać za tak oczywiste elementy wyposażenia jak światła przeciwmgielne czy klimatyzacja, i to manualna! A, że jest dziełem konstruktorów prestiżowego BMW, to niestety niewiele zmienia.