Chłodnica

Rodzaj wymiennika ciepła, w którym odbierająca ciepło z silnika ciecz schładzana jest dzięki naturalnemu (wynikającemu z jazdy) lub wymuszonemu (przez wentylator) pędowi powietrza. Najczęściej jako medium chłodzące stosuje się ciecz (woda, lub częściej wodny roztwór glikolu etylenowego, patrz Borygo). Chłodnica najczęściej przyjmuje postać panelu poziomych lub pionowych cienkich rurek, zaopatrzonych w odprowadzające z nich ciepło ożebrowanie z cienkiej blachy, zwiększające aktywną powierzchnię odprowadzania ciepła. Przepływające przez panel chłodnicy powietrze schładza ciecz krążącą w układzie chłodzenia silnika spalinowego. By medium chłodzące dotarło do wszystkich, newralgicznych z punktu widzenia przegrzania elementów silnika, w jego bloku i głowicy wydrążono sieć kanałów. Ciecz chłodząca, przepływając przez ów labirynt kanalików, odbiera ciepło od elementów jednostki napędowej, a następnie wracając do chłodnicy, schładzana jest opływającym ją powietrzem. Istotą działania chłodnicy jest niedopuszczenie do osiągnięcia przez medium chłodzące temperatury wrzenia. Jednocześnie, by jednostka napędowa nie została nadmiernie „przechłodzona”, stosuje się termostat, który zamyka przepływ cieczy chłodzącej przez chłodnicę, gdy jej temperatura spada poniżej 85 0C. Przepływ cieczy w układzie chłodzenia stymulowany jest przez pompę wody, która z kolei, poprzez pasek klinowy lub pasek rozrządu, napędzana jest energią pochodzącą z wału korbowego.