Cykl Millera

Specyficzny cykl pracy silnika czterosuwowego, wykorzystany przez Mazdę w benzynowej sześciocylindrowej widlastej jednostce benzynowej o pojemności 2.3 l, pracującej pod maską modelu Xedos. Czasami cykl Millera określany jest mianem piątego suwu pracy w silniku czterosuwowym. Cechą charakterystyczną jednostki wykorzystującej obieg Millera jest pozostawienie zaworu ssącego w pozycji otwartej jeszcze przez pewien czas po przekroczeniu przez tłok DMP. Dzięki temu część zassanego powietrza wraca ponownie do kolektora dolotowego, a proces sprężania (suw pracy) wymaga od silnika zwydatkowania mniejszej energii. Tym samym, suw pracy, dzięki wykorzystaniu części zassanego już wcześniej powietrza, uległ zredukowaniu. W efekcie, uzyskuje się stopień rozprężania po zapłonie większy niż stopień sprężania przed zapłonem. W znaczeniu praktycznym oznacza to, że tłok spręża ładunek jak w silniku o mniejszej pojemności, a suw rozprężania (suw pracy) odbywa się jak w silniku o większej pojemności. Zatem energia zwydatkowana na suw sprężania w silniku wykorzystującym obieg Millera jest dużo mniejsza niż w tradycyjnym silniku (cykl Otta). Zysk energetyczny przekłada się nie tylko na osiągi, lecz przede wszystkim na ekonomikę pracy - Mazda Xedos z silnikiem 2.3 l, , dzięki zastosowaniu cyklu Millera, dysponowała osiągami właściwymi silnikom o pojemności 3 l, jednocześnie zużywając ilości benzyny właściwe jednostkom o pojemności 2 l.