Wspomaganie układu kierowniczego

Mechanizm ułatwiający skręcanie kołami, poprzez zmniejszanie oporu, z jakim obraca się koło kierownicy. Rozwiązanie szczególnie istotne w przypadku aut z silnikiem umieszczonym z przodu - ciężka jednostka napędowa sprawia, że do skręcenia kół trzeba użyć znacznej siły. Wspomaganie układu kierowniczego może być realizowane w sposób pneumatyczny (w autobusach i ciężarówkach), hydrauliczny lub elektryczny. Szczególnie popularne są ostatnie dwa sposoby. W układzie hydraulicznym pompa wspomagania, napędzana paskiem klinowym z silnika, pozwala uzyskać odpowiednią siłę wspomagania. Zastosowanie zaworu ciśnieniowego sprawia, że wartość tego ciśnienia nie jest uzależniona od obrotów silnika. W najnowszych konstrukcjach wspomaganie może działać ze zmienną, zależną od potrzeb, siłą. Minusem układów hydraulicznych jest zasilanie pompy wspomagania bezpośrednio z silnika, a co za tym idzie, przy zgaszonym silniku wspomaganie nie działa. W układach elektronicznego wspomagania układu kierowniczego urządzeniem wspomagającym manewrowanie jest silnik elektryczny, uruchamiany w odpowiednim momencie dzięki systemowi czujników.