Nissan NP300

NP300 nie należy z pewnością do grupy aut, które zachwycają stylistyką i nie pozwalają oderwać od siebie wzroku. Po pierwsze dlatego, że jego nadwozie ma kształty typowe dla roboczych pikapów (czyli królują w nim proste, masywne formy), a po drugie dlatego, że nie grzeszy ono świeżością projektu. Bo choć nazwa „NP300” nie widnieje w ofercie Nissana zbyt długo, to samochód kryjący się pod tym mianem jest niczym innym jak zmodyfikowanym modelem Pickup, który pojawił się jeszcze w ubiegłym wieku (a dokładnie w 1998 roku).

W odróżnieniu od wnętrza Nissana Navary, które stylizacją, jakością wykończenia i funkcjonalnością aspiruje do segmentu SUV, kabina pasażerska NP300 już przy pierwszym kontakcie informuje, że siedzimy w pojeździe typowo użytkowym. Do designu i zastosowanych materiałów można się więc „przyczepić”, zresztą podobnie jak do wygody siedzeń. Obszerność kabiny różni się od wersji nadwoziowej, jaką bierzemy pod uwagę – bo podczas, gdy w standardowej odmianie jest ciasno (co prawda zmieszczą się w niej trzy osoby, ale będą siedziały przytulone do siebie), wersja z „półtorej” kabiny oferuje sporą ilość miejsca dla dwóch podróżnych i pokaźny schowek, a wariant z drugą parą drzwi w miarę wygodnie przewiezie 5 osób.

W autach typu pick-up ważniejsza od części pasażerskiej jest niewątpliwie skrzynia ładunkowa. I również w jej przypadku ocena obszerności zależy od opcji nadwoziowej – podczas, gdy wersje z jedną parą drzwi mają do zaproponowania gigantyczną przestrzeń na pakunki, odmiana zaopatrzona w drugą parę drzwi oferuje „pakę” o raczej mizernej pojemności. Niezależnie od wersji, na pochwałę zasługuje ładowność.

Podobnie jak przy opisywaniu wnętrza, również przy ocenie zachowania podczas jazdy warto porównać NP300 do modelu Navara. Bo choć oba mają na atrapie chłodnicy identyczny emblemat producenta, drugie z aut jest lepiej przystosowane do podróżowania zwykłą szosą, ale jednocześnie gorzej radzi sobie w ciężkich warunkach. NP300 jest typowym „wołem roboczym” – na asfalcie prowadzi się opornie i podskakuje na nierównościach, ale za to przy przewożeniu ciężkich ładunków czy pokonywaniu przeszkód terenowych nie ma sobie równych. Zasługa w tym wszelkich elementów konstrukcyjnych – od solidnej ramy, przez proste zawieszenie po napęd 4x4 wyposażany seryjnie w mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu.

„Koszty zakupu” to kolejna już kategoria, w której uwidaczniają się różnice pomiędzy opisywanym modelem a bardziej „rekreacyjną” Navarą. NP300 okazuje się wyraźnie tańszy od swojej „siostry”, ale ma też słabsze wyposażenie standardowe i znacznie krótszą listę płatnych opcji. Jak na samochód stworzony do ciężkiej pracy, seryjne wyposażenie jest jednak wystarczające – oprócz dwóch poduszek powietrznych obejmuje ono m.in. klimatyzację.