Nissan NV200

Nieskomplikowane kształty karoserii już z daleka informują, że NV200 reprezentuje klasę "dostawczaków". I choć nadwozie ma kilka detali wyróżniających auto z konkurencji (takich jak przetłoczenia boczne czy lampy tylne), nie są one w stanie ukryć prawdziwego charakteru pojazdu.

Znacznie ważniejsze od wyglądu jest jednak to, że kwadratowa forma nadwozia pozwoliła efektywnie wykorzystać przestrzeń wewnątrz. Efektem jest obszerna kabina pasażerska oraz pojemny luk ładunkowy. Szkoda tylko, że temu ostatniemu minimalnie brakuje przestrzeni, aby pomieścić europaletę - w aucie użytkowym to poważny mankament. Dostanie się do wnętrza ułatwiają przesuwne drzwi boczne umieszczone po obu stronach nadwozia i skrzydłowe drzwi bagażnika, a dodatkowym plusem okazuje się niski próg załadunku.

Traktując NV200 jako samochód osobowy musimy skrytykować siedzenia, jakie zastosowano w kabinie pasażerskiej - nie dość, że są one twarde, to jeszcze wymuszają niewygodną, wyprostowaną pozycję do jazdy. Dostawczy wizerunek auta zdradzają też materiały wykończeniowe, które może i da się łatwo wyczyścić, ale jakościowo stoją na bardzo niskim poziomie. Miejsce pracy kierowcy jest czytelne, łatwo je obsługiwać i ma do zaoferowania sporo schowków. Niestety, prowadzący ma słabą widoczność do tyłu.

Roboczy charakter opisywanego Nissana najbardziej czuć jednak nie w kabinie, a podczas jazdy. Niezaładowany samochód podskakuje na wybojach, a podczas szybszego pokonywania zakrętów nadwozie osadzone na małych kółkach wyraźnie przechyla się. Pozytywnie zaskakuje natomiast zwrotność pojazdu - skromna średnica zawracania i przyzwoity układ kierowniczy ułatwiają poruszanie się w mieście.

Przechodząc do kategorii kosztów docieramy do najważniejszej zalety NV200. A jest nią cena - równie taniego "dostawczaka" nie znajdziemy najprawdopodobniej nigdzie indziej niż u Nissana. Podstawowe wersje dostawcze mają wyłącznie niezbędne elementy wyposażenia (ABS, airbag przedni dla kierowcy), ale te osobowe okazują się mniej "toporne".