Peugeot 207 CC

206, poprzednik opisywanego modelu, zasłynął z oryginalnej, przyciągającej wzrok karoserii. Czy 207 również zachęca do siebie stylistyką? Zdecydowanie tak. Niemal jednobryłowa forma nadwozia sprawia, że auto wygląda zgrabnie, a dzięki takim elementom jak trójkątne reflektory, potężny, mocno zaokrąglony grill czy masywne zderzaki całość prezentuje się drapieżnie. Ciekawie wystylizowano wszystkie warianty nadwoziowe – włącznie z funkcjonalnym kombi, w którym dominuje jedyna w swoim rodzaju linia okien bocznych oraz duże lampy tylne atrakcyjnie wkomponowane w karoserię.

Projektantom „207-ki” zabrakło niestety odwagi przy tworzeniu wnętrza. Deska rozdzielcza jest monotonna stylistycznie i brak jej własnego wizerunku, przez co nijak pasuje do fantazyjnego designu zewnętrznego. Proste kształty sprzyjają jednak czytelności i przejrzystości – odczyt wskazań zegarów odbywa się bez jakichkolwiek utrudnień, a posługiwanie się klawiszami pokładowymi okazuje się intuicyjne. Bez zarzutu jest ponadto widoczność z miejsca kierowcy oraz pozycja za „kółkiem”. Szczególne pochwały należą się jakości wykończenia – zastosowane materiały sprawiają bardzo pozytywne wrażenie, a wszelkie elementy porządnie spasowano.

Pod względem przestronności, kabina pasażerska nie plasuje się w czołówce segmentu B, ale trudno uznać, żeby było w niej ciasno. Zarówno na głowy, jak i nogi miejsca jest wystarczająco, a dodatkowym atutem wnętrza sprzyjającym długim podróżom jest wygoda siedzeń. Bagażnik nie grzeszy pojemnością (co tyczy się zwłaszcza kombi), jednak przekonuje do siebie funkcjonalnością – próg załadunkowy poprowadzono stosunkowo nisko, kufer opatrzono w regularne kształty i praktyczne schowki, a mechanizm składania 2-częściowej kanapy zaprojektowano tak, aby po jej złożeniu nie powstał żaden „schodek” na podłodze.

Wbrew oczekiwaniom, francuski „maluch” ma twardo zestrojone zawieszenie. Dzięki temu samochód stabilnie prowadzi się na zakrętach, choć czasem lubi „zarzucić” tyłem. W kierowaniu przeszkadza niestety mało precyzyjny układ kierowniczy, który nie daje odpowiedniego wyczucia drogi. Niezbyt dobrze prezentuje się też skuteczność pochłaniania nierówności oraz zatrzymywania pojazdu. Ograniczony komfort to „zasługa” wspomnianych nastawów zawieszenia, zaś długa droga hamowania – efekt leciwej już konstrukcji.

Wszystkie te wady blakną jednak, gdy zapoznamy się z ofertą rynkową 207. Francuskie „lwiątko” kosztuje niezbyt dużo, a na dodatek jego seryjne wyposażenie okazuje się całkiem bogate – dopłacać nie trzeba nawet za klimatyzację. Duży minus należy się za to wyposażeniu opcjonalnemu – na jego liście nie znajdziemy kurtyn powietrznych, automatycznej „klimy”, czujników parkowania, a nawet elektrycznie regulowanych szyb tylnych.