Peugeot 306 II

1.4 to zdecydowanie za mały silnik dla modeli 4-drzwiowych. Przy wysidaniu trzeba bardzo uważać na drzwi. Wielu moich pasażerów potłukło sobie głowy. Obicie foteli straszliwie elektryzuje, pokrowce są konieczne. Widoczność do tyłu jest fatalna. No skrzynia biegów - nie zawsze wchodzi wsteczny i jedynka. Trick z fiata 126p - pomaga zwolnienie sprzęgła i wciśnieęcie jeszcze raz. Jeżeli dealer dokonał jakiegoś kantu, firma zareaguje od razu, ale na pewno nie pomoże. Na początku bardzo dokuczały mi przednie siedzenia. W sumie jest to auto o niebo lepsze od np. Cordoby, ale gdy jeżdżę Renault Thalia, to nie jestem pewien, czy tego samochodu nie prowadzi się lepiej i czy nie ma lepszego przyspieszenia, choć w moim przypadku Renault to diesel. Wydaje mi się że 306 powinna oferować trochę więcej, zwłaszcza mój model, określany jako limuzyna. Nikt mnie nie przekona, że Peugeot produjuje brzydkie samochody, ale wykonanie nie jest dobre.

Regularnie serwisowana 306 jest niezawodna, przewyzsza pod tym wzgledem np ople. Nigdy nie widzialem w trasie popsutej 306. Slabe strony tej bryki to hamulce, ktore nie sa w stanie zablokowac kol nawet przy malej predkosci, predkosc powyzej 120 km/h polecam tylko na autostradzie. Przy 90 kM nie problemu z uzyskaniem 160 km/h, do 185 km/h rozpedza sie z oporem. Kolejny mankament to glosna dmuchawa,w lecie nie zdaje egzaminu, mam zamontowany dodatkowy wiatrak, w zimie ogrzewanie dziala b.dobrze. Zalety to niezawodny silnik zawsze odpala oraz znakomita blacharka, 8 letni garazowany samochod nie ma zadnego ogniska korozji, sniedzieja natomiast niektore elementy silnika, warto wiec czasem zagladnac pod maske. Poza zarowkami w reflektorach nie wysiadaja zadne drobiazgi.

Peugeot 306 1,6 to samochód przyjazny człowiekowi, ale raczej dla osób rzadko z niego korzystających, lubiących elastyczne, łagodnie, choć nie ospale, przyspieszające samochody, jest w miarę oszczędny, choć wiele drobnych usterek utrudnia przyjemność korzystania z niego. Poziom serwisu ciągle za niski, choć poprawia się. Dość komfortowe zawieszenie (ale bez niekończącego się sprężynowania) pozwala nie stracić zębów na beznadziejnych polskich drogach, jednak szybko się zużywa i nieco przeszkadza w gwałtownych manewrach i b. ostrych zakrętach branych z duża prędkością. To nie jest samochód sportowy, ale wsprincie spod świateł nie będzie ostatni i może zdziwić niejednego właściciela Hondy civic.

auto nawiązuje do dawnego typu miękkich samochodów francuskich, ale problemy z zawieszeniem po prawie 100 tys nie występują. Ekonomiczność jest dobra, nawet przy jeżdzie z max prędkością (około 200kmh) spalanie pozostaje na pozionie 7-7,5l/100, jazda normalna przynosi spalanie 5-5,5l/100 auto pozostaje stabilne nawet po jego dużym obciążeniu (5 osób) i jest tylko nieznacznie podsterowne. proponuje zamontowanie filtra typu k&n lub inny co wyraźnie poprawia jeszcze dół momentu obrotowego, jestem na etapie testowania zmienionego modułu i narazie mogę powiedzieć że te dodatkowe 25 koni potrafi miło zaskoczyć (zwłaszcza na światłach) jest to udany kompromis między ceną a usługą.

ogolnie auto bardzo fajne, design zewnetrzny - ponadczasowy, elegancki. tapicerka - rewelacja materialy deski rozdzielczej sredniej jakosci ale jednak o niebo lepsze niz w jakichs daewoo itp. zegarek na desce rozdzielczej, niby nic ale swietna sprawa. prowadzenie samochodu - bajka, trzyma sie drogi - niski i szeroki, to robi swoje. standardowy system audio calkiem fajnie gra. fotele dobrze trzymaja i sa wygodne, w dlugiej trasie nic sie nie czuje. duzy bagaznik. jedynie do malo odpornego (choc komfortowego) zawieszenia mialbym zastrzezenia i troche malo mocy za to malo pali. W sumie mi sie podoba