Dacia Logan MCV

Raporty z jazd

MCV trudno jednoznacznie zaszeregować, bo ma cechy i mini vana, i dużego kombi. Sama nazwa MCV (Multi Convivial Vehicle) ma w zamierzeniu zapoczątkować nową klasę. I niewykluczone, że tak będzie. A to dlatego, że oprócz ograniczania kosztów wszystko tu (skutecznie!) podporządkowano funkcjonalności. Stąd m.in. podniesienie nadwozia o 11,5 cm w porównaniu z Loganem sedan, wydłużenie o 27 cm rozstawu osi i usztywnienie tylnego zawieszenia. To pozwoliło na wygospodarowanie ogromnej przestrzeni za przednimi siedzeniami i zwiększenie ładowności.

Jeśli MCV jadą dwie osoby, na bagaż pozostaje aż 2350 l. Przy pięciu pasażerach wóz wciąż robi wrażenie – 700 l i to licząc tylko do dolnej krawędzi okien. Podłoga idealnie płaska, a do tego zamiast jednej pokrywy bagażnika, dwuskrzydłowe drzwi. Załadunek MCV jest maksymalnie ułatwiony.

Na tym nie koniec. Za dopłatą można sprawić sobie trzeci rząd siedzeń. Przeciwnie niż w większości dużych kombi nie jest to dostawka dla dzieci na krótką trasę. W MCV wygodnie siedzą w trzecim rzędzie dwie dorosłe osoby, mając do dyspozycji własne podłokietniki, uchwyty na kubki i inne schowki. Dostęp do trzeciego rzędu też nie dostarcza kłopotów dorosłym. Fotele środkowe składają się szybko i bez większego wysiłku. Niestety, przy komplecie pasażerów w trzech rzędach bagażnik ma już tylko pojemność 198 l.

Słabo jest jednak z widocznością do tyłu. Trzeci rząd skutecznie zasłania wszystko za tylnymi szynami. Nie ratuje sytuacji nawet złożenie foteli (przy okazji warto dodać, że trzeci rząd siedzeń waży ledwie 16 kg) – widoczność i tak skutecznie ograniczają dzielone skrzydła drzwi.

Tnąc koszty firma zdecydowała się na zastosowanie we wnętrzu tanich plastików. Nic jednak nie trzeszczy czy stuka, a fotele są wygodne nawet przy dłuższej jeździe. W testowanym przez nas modelu (wersja Laureate) kierowca ma nawet regulację podtrzymania lędźwi. Z drugiej jednak strony brakuje jakiejkolwiek regulacji ustawienia kierownicy.

Nieco czasu potrzeba na przyzwyczajenie się do rozmieszczenia pewnych przycisków. Regulacja szyb znalazła się na konsoli środkowej, za to lusterka ustawia się sięgając do pokrętła na dole między fotelami, pod dźwignią hamulca ręcznego. Z kolei ustawienia siły i temperatury nawiewów są nisko na desce i zasłania je drążek zmiany biegów. Pewnie z czasem do tych rozwiązań można przywyknąć.