Fajny rodzinny samochód - Nissan Qashqai

Raporty z jazd

Qashqai należy do grona pojazdów typu crossover, wypełniających lukę między pojazdami osobowymi, a terenowymi z napędem 4×4. Na rynku konkurować będzie m.in. z Suzuki SX4 i Fiatem Sedici, ale także z dobrze wyposażonymi samochodami kompaktowymi. Auto wydaje się stworzone dla 4-osobowej rodziny – w czasie jazdy po mieście zapewnia bardzo dobrą widoczność, a podczas wypadów na łono natury z pewnością przyda się wysoki prześwit nadwozia i napęd na cztery koła. Ten ostatni oferowany jest opcjonalnie, tylko w połączeniu z dwulitrowymi silnikami.

Zawieszenie dobrze radziło sobie z nierównościami i dziurami warszawskich ulic, chociaż pracowało chwilami głośno przy przejeżdżaniu poprzecznych nierówności. Qashkai oferuje dobry komfort podróżowania, mimo że jego wydaje się dość sztywno zawieszony. Co ważne, 4,3-metrowe auto ważące w zależności od wersji od 1,3 do 1,5 tony, nie buja się na boki, co jest np. bolączką SUV-ów. Na pochwałę zasługuje „zwinność" w trybie 4×4 w czasie wykonywania manewrów typu ominięcie nagle pojawiającej się przeszkody czy szybka korekta toru jazdy.

We wnętrzu ma się poczucie przestronności, prawie jak w dużych SUV-ach. Pod warunkiem jednak, że nie jest się dwumetrowym dryblasem, zwłaszcza z tyłu, gdzie osoby o wzroście 185 cm prawie dotykają sufitu, a zagłówek jest nawet dla nich o kilka centymetrów za krótki. Wrażenie przestrzeni potęguje opcjonalny szklany dach, dzięki któremu wnętrze nabiera uroku, którego próżno szukać w zwykłych puszkowatych samochodach. Bagażnik mógłby być większy – 410 l na rodzinną wyprawę może nie wystarczyć. Na miejskie zakupy, nawet dużych urządzeń, miejsca wystarczy – trzeba tylko złożyć oparcia tylnych siedzeń.

Duży prześwit nadwozia (20 cm) oraz dołączany napęd na wszystkie koła umożliwiają bezstresowe pokonywanie podmiejskich wertepów, dziurawych ulic i nieodśnieżonych dróg dojazdowych. W grząski teren autem tym nie należy się wybierać, ponieważ nie zostało do tego stworzone. Co innego polne drogi, leśne ścieżki, czy dowolna inna utwardzona nawierzchnia, także pokryta śniegiem czy błotem. W takich warunkach, a także na śliskiej nawierzchni, układ napędowy sprawnie dołączał napęd na wszystkie koła zapewniając dobrą trakcję i bezpieczną jazdę. Po przełączeniu napędu z trybu 4×4 na „ośkę" różnicę dało się wyraźnie odczuć, zwłaszcza w czasie wykonywania nagłych manewrów, czy na polnych drogach dojazdowych pokrytych błotem pośniegowym.

Do wyboru mamy cztery jednostki napędowe – po dwie typu Otto i Diesel. Gamę otwiera 1,6-litrowy silnik benzynowy o mocy 115 KM przy 6 tys. obr./min. i momencie obrotowym 160 Nm przy 4,4 tys. obr./min. (od 68 500 zł) – wystarczający do miasta i spokojnej jazdy na trasie, ale wyprzedzanie TIR-ów może urastać do rangi problemu. Spalać ma w mieście 8,4 l/100 km, na trasie 5,7 l, a średnio 6,7 l.