Kot z francuskim rodowodem - Peugeot 407 SW

Raporty z jazd

W połowie zeszłego roku swoją premierę miał francuski przedstawiciel klasy średniej Peugeot 407. Niedługo potem mogliśmy zobaczyć wersję kombi, czyli SW. Samochód cieszy się dużą popularnością mimo ogromnej konkurencji i ogólnej zapaści na europejskim rynku motoryzacyjnym. Natomiast nieustannie rosnące ceny paliw zachęcają kierowców do wybierania pojazdów z silnikiem wysokoprężnym HDI. Jednak w sprzedaży dostępne są również zdecydowanie mniej oszczędne wersje silnikowe tego modelu. Ja udałem się na jazdę testową Peugeotem 407 SW wyposażonym w motor benzynowy o pojemności 2200 cm3.

Niewiele jest osób, którym stylistyka nadwozia tego auta nie przypadła do gustu. Już od dłuższego czasu Peugeot robi wszystko, aby jego samochody wyglądały niepowtarzalnie i wyjątkowo. Taki właśnie jest 407 SW. Wprawdzie jest to nadwozie typu kombi, ale prawie w ogóle nie straciło na dynamicznym wyglądzie i sportowym charakterze. Uwagę zwracają charakterystyczne klosze przednich lamp i olbrzymi wlot powietrza w przednim zderzaku. Nietuzinkowy wygląd nadają również proporcje nadwozia. Część przednia jest długa i agresywnie pochylona. Testowana wersja kombi jest dużo ładniejsza od sedana właśnie dzięki charakterystycznie skonstruowanej klapie bagażnika i dużym kloszom lamp zachodzącym na błotniki.

Gdy zaglądamy do wnętrza emocje opadają. Jest ładne, ale nie widać kontynuacji i powiązania z wyglądem zewnętrznym. Jednak humor szybko powraca, gdy zasiądziemy w wygodnych siedzeniach i przyjmiemy optymalną pozycję za kierownicą dzięki wielopłaszczyznowej regulacji ustawienia kierownicy i foteli. Te ostatnie wykończone są przyjemną w dotyku tkaniną i czarną skórą. Zapewniają więcej niż wystarczające podparcie boczne. Wcześniej wspomniane koło kierownicy nie zachwyca, jest obszyte skórą, ale nienajlepiej leży w dłoniach. Zainstalowane na niej przyciski obsługi radia pozwalają na obsługę podstawowych funkcji bez odrywania rąk w czasie jazdy. Zastanawiające jest, dlaczego konsola środkowa, ozdobiona imitacją aluminium, aż mieni się w oczach, gdy na nią spojrzymy. Natłok różnej miary i kształtu przycisków do obsługi klimatyzacji, radia i innych urządzeń pokładowych przeraża i odsyła natychmiast do instrukcji obsługi. Jakości materiałów i spasowanie elementów tworzących wnętrze nie wzbudziło u mnie ani zachwytu ani dezaprobaty. Bo tak właśnie robi się teraz limuzyny klasy średniej – wyglądają imponująco, ale jak się „postuka” w plastikowe elementy to entuzjazm szybko opada. Także otwieranie schowków mogłoby być pozbawione nieprzyjemnej oprawy dźwiękowej. Zarówno kierowca jak i pasażer z prawej nie mogą mówić o braku miejsca. Powody do narzekania będą mieli z pewnością pasażerowie tylnej kanapy. Po optymalnym ustawieniu siedzenia z przodu, zająłem miejsce w tylnym rzędzie i byłem bardziej niż rozczarowany. Konkurencja oferuje znacznie więcej przestrzeni. Na plus można zaliczyć dużą ilość podręcznych schowków na drobiazgi, w tym w podłokietnikach z przodu i z tyłu. Nie można nie wspomnieć o olbrzymim szklanym dachu, doświetlającym wnętrze pojazdu w zależności od potrzeby i upodobań podróżujących. Dzięki niemu w środku 407 robi się weselej i ma się wrażenie większej przestrzeni.

Od wersji kombi innych marek, Peugeota 407 różni jeszcze coś – 430 litrów pojemności bagażnika to wynik znacznie gorszy, niż przeciętny. Obecny na rynku od kilku lat Ford Mondeo może się pochwalić pojemnością o 110 litrów większą. Gdy zechcemy przewieść większą ilość bagażu z pomocą przyjdzie maksymalna ładowność wynosząca 635 kilogramów i możliwość składania tylnej kanapy w proporcjach 60 do 40. Gdyby tylko przy tej czynności nie trzeba było zastanawiać się, co zrobić z zagłówkami- nie wygospodarowano na nie wygodnego schowka, w którym można umieścić je, po złożeniu siedzień. Wysoko unosząca się klapa i niski próg załadunku ułatwią dostęp do bagażnika.