The Beetle - reportaż z drugiej Ojczyzny Garbusa

Raporty z jazd

Otworzyłem oczy i zrozumiałem, że to samolot z impetem dotknął płyty lotniska w Cancun, a ja jednak na chwilę przegrałem walkę ze snem na samej mecie wyścigu ze słońcem. To był długi dzień - zaczął się w o 3 rano w Warszawie, wschód słońca oglądałem w Amsterdamie, skąd samolot wyruszył do Meksyku przez Atlantyk, goniąc słońce i kradnąc nocy kolejne godziny. Skończył się dopiero 31 godzin później, kiedy wykończony podróżą mogłem w hotelu dokończyć sen z piramidą.

Nie wiem kto wymyślił, że polska prezentacja nowego Garbusa odbędzie się aż w Ojczyźnie Majów, ale z pewnością nie było to przypadkowe miejsce. Historia tego modelu jest związana z Meksykiem od wielu lat – pierwszy Garbus był tu produkowany od czasów swojego schyłku w Europie (czytaj: od pojawienia się Golfa) aż do 2006 roku. Również tutaj jest produkowany nowy model, ale zanim o nim opowiem...

Historia

Nie przepadałem w szkole za historią i do dziś mam tendencję do pomijania akapitów „historycznych”. Jeśli Ty masz podobnie, to ja Cię rozumiem, ale ten jeden raz proszę z całą powagą – przeczytaj! Może historia by się obeszła bez Garbusa (choć była by szkoda), ale dzisiejszy Garbus bez historii nie byłby sobą. Byłby po prostu ładnym autem, a to za mało, aby go zrozumieć.

Zaczęło się w 1938 roku, kiedy przyszła legenda ujrzała światło dzienne. Założenia, narzucone Ferdynandowi Porsche były proste: tanie i trwałe czteromiejscowe auto dla Kowalskiego czy Nowaka. Ach przepraszam – Schmidta czy Bauera, bo rzecz się działa w Niemczech. Trwałość Garbusa nie wymaga komentarza, ale warto wspomnieć o spełnionych z nawiązką cenowych założeniach. Przy średniej cenie ówczesnych nowych aut na poziomie jednego tysiąca dolarów, Garbus kosztował nabywcę zaledwie czterysta. Potężna różnica – i podwaliny pod przyszłą popularność. Z czasem model doczekał się licznego rodzeństwa w postaci niezliczonej liczby odmian (nazywanych dziś przez znawców Dziadek, Babcia itd.) i wersji: terenowej, kabrio, pikapa a nawet… amfibii.

Dopiero sześćdziesiąt lat później, w roku 1998, legenda została odświeżona. New Beetle, jak nazwano drugie wcielenie, został zaprojektowany przez kogoś, kto ewidentnie miał do dyspozycji tylko cyrkiel, więc nadwozie składało się z trzech półokręgów. Niektórym to się podobało, innym nie. Ja osobiście wolę kiedy kształt nadwozia sugeruje, gdzie jest przód a gdzie tył, więc do drugiego wcielenia podchodziłem bez nadmiernego entuzjazmu. New Beetle był zbyt słodki - co nie przeszkodziło mu podbić wielu (kobiecych) serc i statystyki całkowitej sprzedaży obu generacji do niewiarygodnych 22,5 mln egzemplarzy.

13 lat później

W 2011 roku na rynku pojawia się trzeci Garbus i od razu mamy niezłe zamieszanie z nazwami. Jak by nie patrzeć, New Beetle drugiej generacji jest teraz już „starym Beetlem”. Miejmy nadzieję, że Volkswagen w przyszłości już nie wpadnie w pułapkę słowa „New” w nazwie modelu, a tymczasem powitajmy The Beetle – „wnuczka”, który nawiązuje do pokolenia „dziadków i babć” znacznie lepiej niż jego poprzednik.

Decydujący wpływ na taki odbiór auta ma jego ciekawy wygląd. Jak twierdzą specjaliści od wizerunku w VW – nadwozie stało się bardziej męskie i muskularne. To oczywiście każdy oceni sam, jednak już pierwsze komentarze pod „wrzuconymi” na gorąco do sieci zdjęciami były jednoznacznie pozytywne. Na pewno nadwozie stało się niższe, dłuższe i szersze. Ciekawostką w wyglądzie The Beetle są jego okrągłe „oczy” – niby to oczywistość w przypadku akurat tego modelu, ale to jest obecnie jedyny produkowany model VW z reflektorami w tym kształcie.

Wiedziałem, że Garbus ma lokalną nazwę w wielu krajach świata, ale zaskakujące dla mnie było, że w sumie takich nazw jest aż 27! Ten fenomen uczczono w opcjach wyposażenia – kupując to auto możesz wybrać, czy na drzwiach bagażnika będziesz miał oficjalną nazwę międzynarodową - czyli „The Beetle”, czy lokalną - czyli „Garbus”. To oczywiście wierzchołek góry lodowej, jeśli chodzi o indywidualizację tego auta, bo w zależności od wersji wyposażenia (do wyboru mamy Beetle, Design lub Sport) zmienić można wszystko od sylwetki auta (sportowe odmiany posiadają spojler i niepowtarzalne listwy biegnące po bokach) do sposobu wykończenia wnętrza czy … koloru podświetlenia wybranych jego elementów.

O ile efektowny spojler czy wykończenie kokpitu w karbonie (w wersji Sport) lub w kolorze nadwozia (Design) jest bez wątpienia warte zainteresowania, o tyle zmiana kolorów daje raczej symboliczne efekty – mamy owszem (widoczne tylko w nocy) kolorowe paski czy kółka tu i ówdzie, jednak kolory zegarów czy podświetlenia przycisków i pokręteł pozostają niewzruszone, świecąc na czerwono.