Aston Martin DB7 - twórca sukcesu

Swego czasu żartowało się niepochlebnie, że Aston Martin w przeciągu 92 lat produkcji samochodów zdołał wyprodukować ich mniej, nić cały przemysł samochodowy Detroit w ciągu... 5 godzin pracy.

Być może. Jednak z pewnością cały przemysł motoryzacyjny Detroit życzyłby sobie choćby jednego auta, które zyskałoby nieśmiertelność za sprawą udziału w produkcji o Agencie Jej Królewskiej Mości! A z pewnością o nieśmiertelności można bez wątpienia mówić w przypadku modelu DB7, najpopularniejszym w dziejach Astonie Martinie.

Co prawda DB7 nigdy nie pojawił się bezpośrednio w roli superauta Agenta Jej Królewskiej Mości, Jamesa Bonda, jednak i bez tego marketingowego dopalacza zdołał zdobyć niesamowitą popularność. Zresztą, o skali popularności modelu DB7 niech świadczą liczby: swego czasu na 22 tys. ogólnie wyprodukowanych od 1914 roku przez koncern pojazdów aż 7 tys. przypadło na model DB7!

Nazewnictwo aut koncernu Aston Martin jest nieprzypadkowe. Marka narodziła się w 1914 roku w Wielkiej Brytanii. Dwaj pasjonaci wyścigów, Robert Bamford oraz Lionel Martin, zajmujący się przygotowywaniem pojazdów marki Singer do górskiego wyścigu w Aston Clinton, zachęceni sukcesem w rywalizacji, zdecydowali się na stworzenie własnej marki. W ten sposób narodził się Aston (od nazwy owego wzniesienia) Martin (od nazwiska jednego z pomysłodawców), duma Brytyjczyków. W niemal stuletniej historii koncernu marka wielokrotnie zmieniała właścicieli. Jednym z nich był David Brown, za sprawą którego już pod koniec lat 40-tych XX wieku pojawił się pierwszy z serii kultowych modeli DB, model DB1.

Model DB7, spadkobierca idei zawartej w modelu DB1, najbardziej popularny i z pewnością jeden z najpiękniejszych modeli koncernu, pojawił się na rynku w 1993 roku. Przez niemal 10 lat produkcji wyprodukowano łącznie ok. 7 tys. egzemplarzy. W początkowym okresie do napędu auta posłużyła rzędowa sześciocylindrowa jednostka o pojemności 3.2 l i mocy 340 KM. Potężny, wynoszący niebagatelne 488 Nm, moment obrotowy sprawiał, że auto z furią dzikiego kota wgryzało się w nawierzchnię przy nabieraniu prędkości. Model sześciocylindrowy prędkość 100 km/h osiągał w czasie niespełna 6 s i maksymalnie mógł rozpędzić się do ponad 250 km/h. tylny napęd i doskonały rozkład mas sprawiały, że poskromienie auta nie było łatwe.

W 1999 roku Brytyjczycy poszli o krok dalej i pod potężną maskę DB7 zdołali upakować jeszcze potężniejszy, widlasty silnik o pojemności 6.0 l. Dwunastocylindrowa jednostka napędowa (6.0 l V12 48V) modelu DB7 Vantage osiągała moc 420 KM i moment obrotowy 540 Nm. To wystarczyło, by do 100 km/h przyspieszać w czasie 5 s i maksymalnie rozpędzić się do niemal 300 km/h! Z pewnością gdyby niemała masa własna (niemal 1800 kg), model pokonałby barierę 5 s w sprincie do 100 km/h.

Model DB7 Vantage okazał się niebywałym sukcesem – już w rok po jego zaprezentowaniu statystyki sprzedaży Astona Martina za sprawą modelu DB7 Vantage zaczęły pionowo piąć się w górę. W całym okresie produkcji, tj. 1993 – 2003, sprzedano łącznie ponad 7 tys. egzemplarzy modelu DB7, z czego aż 4100 przypadło w udziale modelowi DB7 Vantage.