Maluch z charakterem - Ford Fiesta VI (2001-2008)

Testy aut używanych

W 1998 roku Ford zmienił się na dobre. Motorem napędowym zmian stał się kompaktowy Focus. Udowodnił, że atrakcyjne wzornictwo i perfekcyjne właściwości jezdne mogą być standardem w ogólnodostępnym samochodzie. Według podobnego przepisu przyrządzono większe Mondeo. W 2001 roku przyszedł czas na Fiestę.

Projektanci miejskiego hatchbacka zrezygnowali z nijakich obłości. Bardziej zdecydowane linie i większe nadwozie sprawiły, że szósta generacja Fiesty wyglądała znacznie solidniej od poprzedników. Obserwowany w ostatnich latach rozwój „maluchów” oraz brak designerskich smaczków sprawił, że reprezentant Forda w segmencie B zaczyna wyglądać staro.

Niepozorny wygląd to skuteczna zasłona dymna. Wystarczy przekręcić kluczyk i dojechać do pierwszego zakrętu, by odkryć sekret Fiesty. Są nimi ponadprzeciętne właściwości jezdne, które wyczarowano z zawieszenia o klasycznej konstrukcji – niezależnego przodu oraz belki skrętnej z tyłu. Inżynierom Forda udało się także odpowiednio dobrać siłę wspomagania układu kierowniczego, co w segmencie B rzadko ma miejsce. Zwykle, w celu ułatwienia manewrowania stawia się na lekko pracującą kierownicę. Sprężyste podwozie nie ogranicza przesadnie komfortu w bazowych wersjach. W droższych wariantach z felgami o dużej średnicy prowadzenie bierze górę nad wygodą.

Fiesta nie rozczaruje osób poszukujących praktycznego środka transportu. Wnętrze jest bardzo przestronne i ergonomiczne, choć słabo wyciszone. Podobnie jak karoseria nie powala na kolana wyjątkowym designem – bliżej mu do stonowanego Mondeo niż ekstrawaganckiego Focusa. Wspomniana przestrzeń w kabinie powinna usatysfakcjonować cztery dorosłe osoby. Kufer o pojemności 284 litrów to jeden z lepszych wyników w klasie. Pojemny bagażnik Fiesty udało się opracować mimo karoserii o długości 3,9 metra - nadwozia niektórych konkurentów są dłuższe o kilka centymetrów. Kierowca doceni małego Forda za prosty i czytelny kokpit, wysoko osadzoną dźwignię zmiany biegów oraz dobrą widoczność. Osoby przykładające wagę również do doznań estetycznych powinny szukać Fiesty po faceliftingu z 2005 roku, która dzięki zmienionym detalom wnętrza prezentuje się nieco lepiej.

Wyposażenie, podobnie jak w przypadku pozostałych modeli Forda, zostało uzależnione od wersji wyposażeniowych. Podstawowe miały atrakcyjne ceny, ale oferowały tylko jedną poduszkę powietrzną, wspomaganie i regulowaną kolumnę kierownicy. Warto zadać sobie trud znalezienia lepszej wersji, która będzie nie tylko wygodniejsza, ale również bardziej bezpieczna. Niestety ich liczba na rynku wtórnym jest ograniczona. Salonowe ceny, na przykład wariantu Ghia, oscylowały wokół poziomu, z którego startował Ford Focus. Dla zainteresowanych nabyciem miejskiego pojazdu koszty są zwykle najważniejsze. Kto jednak był w stanie zaakceptować wydatek, otrzymywał „malucha” z klimatyzacją, automatycznie włączanymi światłami i wycieraczkami, skórzanymi dodatkami, a nawet podgrzewaną przednią szybą. Amatorzy mocniejszych wrażeń powinni rozglądać się za odmianami Sport i ST. Ostatnia kryła pod maską 150-konny silnik 2.0 Duratec. Fabryczny pakiet ospojlerowania, 17-calowe felgi oraz utwardzone zawieszenie uczyniły z Fiesty ST jednego z najgorętszych samochodów segmentu B. Oczywiście najbardziej atrakcyjny model w gamie jest rzadko spotykany i drogi.