Skazana na trzecią ligę - Kia Rio (2005-2011)

Testy aut używanych

Za przykład trzecioligowego reprezentanta segmentu B może uchodzić Kia Rio. Oczywiście trzecioligowego tylko z nazwy, ponieważ koreańskie wzornictwo oraz rozwiązania techniczne przed kilkoma laty przestały odstawać od znanych z pozostałych reprezentantów segmentu B.

Kia Rio pierwszej generacji nie zachwyciła mieszkańców Starego Kontynentu. Typowy samochód z Korei z mało wyszukaną stylizacją i przeciętnymi właściwościami jezdnymi. Krok we właściwym kierunku stanowiła druga generacja modelu, która została zaprezentowana w drugiej połowie 2004 roku, by kilka miesięcy później trafić do produkcji seryjnej.

W motoryzacji obowiązuje tendencja wzrostowa. Rozmiary poszczególnych modeli samochodów zwykle zwiększają się z generacji na generację. W przypadku Rio Kia zdecydowała się na odwrócenie trendu. Rio II jest znacznie krótsze od Rio I. Samochód urósł jednak wszerz i wzwyż, a rozstaw osi zyskał blisko 10 centymetrów. Dzięki zmianom Rio stało się zgrabniejsze i bardziej przestronne.

Modyfikacje uczyniły również z Rio typowego przedstawiciela segmentu B. Trzeba przyznać, że całkiem przyjemnego dla oka. Wnętrze wygląda jak przystało na azjatycki samochód – jest ergonomiczne, nieźle spasowane i proste. Za jedyną „ekstrawagancję” można uznać slot do przechowywania biletów parkingowych albo plastikowych kart, który znalazł się na konsoli środkowej. Zaskakująco prostego udogodnienia nie znajdziemy w zdecydowanej większości modeli. Niestety kabina jest również mało wyszukana i wykończona materiałami kiepskiej jakości, które w samochodach o większych przebiegach zaczynają hałasować.

W trakcie jazdy na jaw wychodzi, że Kia oszczędzała również na matach wyciszających. Odgłos silnika pracującego na wysokich obrotach w trakcie dynamicznego przyśpieszana wyraźnie przenika do kabiny, podobnie jak szum powietrza opływającego nadwozie oraz odgłosy pracy zawieszenia.

Producent nie poskąpił jednak wyposażenia. Co prawda w katalogu znalazł się „golas” pozbawiony nawet wspomagania kierownicy, ale za stosunkowo niewielką dopłatą można było otrzymać dużo lepiej wyposażone wersje. W rezultacie na rynku wtórnym nie brakuje samochodów z systemem ABS, dwiema poduszkami powietrznymi, elektrycznie regulowanymi szybami, systemem audio oraz klimatyzacją. W najdroższe, rzadko spotykane w Polsce, wersje otrzymywały sześć poduszek powietrznych, ESP oraz automatyczną „klimę”.

Zespołowi odpowiedzialnemu za przygotowanie wnętrza ewidentnie zależało na komforcie pasażerów. Rio otrzymało obszerne, ale słabo wyprofilowane fotele oraz tylną kanapę z dwustopniową regulacją kąta pochylenia oparcia. Odpowiednia przestronność kabiny umożliwia dalsze podróże nawet, gdy na pokładzie znajdą się cztery dorosłe osoby.

Raporty spalania Kia Rio - sprawdź, ile wydasz na stacjach paliw

Wygodę podróżowania dodatkowo zwiększają miękkie nastawy zawieszenia. Oczywiście nie wpływają najlepiej na właściwości jezdne. Rio pokonuje zakręty z wyraźnie przechylonym nadwoziem oraz ze sporą podsterownością. Do sportowych eksperymentów nie zachęca także ograniczona precyzja układu kierowniczego i skrzyni biegów, której lewarek dodatkowo straszy długim skokiem. Kia doskonale sprawdza się natomiast w mieście. Niecałe 10 metrów średnicy zawracania ułatwia manewrowanie, a mocno przeszklone nadwozie zapewnia bardzo dobrą widoczność we wszystkich kierunkach. Rio nie zawodzi również pod supermarketem. Bagażnik o pojemności 272 litrów „połknie” nawet największe zakupy. To jeden z lepszych wyników w segmencie B. Przewaga nad konkurentami zostaje również utrzymana po złożeniu oparć tylnej kanapy, gdy do dyspozycji jest 1107 litrów. Większą przestrzenią bagażową – 390 litrów – dysponuje sedan. Jego nadwozie, mimo wydłużenia o 25 cm, pozostało zgrabne i proporcjonalne.