Z odrobiną emocji - Seat Ibiza 6L (2002-2008)

Testy aut używanych

Produkcja trzeciej generacji Ibizy rozpoczęła się w 2002 roku w Martorell. Samochód powstał na płycie podłogowej PQ24, która zadebiutowała w 1999 roku w Skodzie Fabii, by w 2001 roku trafić do Volkswagena Polo. Jak nietrudno się domyślić, pod względem technicznym wszystkie samochody były niemal identyczne. Różnice sprowadzały się do ról, jakie Volkswagen AG przypisał każdemu z modeli. Fabia miała być praktyczna i rozsądna, Polo – optymalne, natomiast Ibiza – sportowa.

Charakterystyczną, „garbatą” sylwetkę Seata opracował Walter de Silva. Linie nadwozia, choć ciekawe, nie okazały się strzałem w dziesiątkę. Przygotowując czwartą generację Ibizy Seat poszedł zupełnie inną drogą. Trzeba jednak przyznać, że „trójce” - w szczególności mocniejszym wersjom silnikowym z większymi felgami oraz zmienionymi zderzakami - nie brakuje specyficznego uroku. Samochód był oferowany jako 3- i 5-drzwiowy hatchback z bagażnikiem o pojemności 267 litrów. Gamę dopełniała trójbryłowa Cordoba. W 2006 roku Ibiza przeszła drobny facelifting. Producent zdecydował się na zmianę zderzaków i reflektorów, podniesienie standardu wyposażenia oraz unowocześnienie jednostek napędowych.

Ergonomia wnętrza stoi na wysokim poziomie. Wskaźniki są czytelne, natomiast przełączniki zostały sensownie rozlokowane. Za największą bolączkę można uznać jakość materiałów wykończeniowych. Tani, twardy plastik jest wszechobecny w kabinie pasażerskiej. Co gorsza w samochodach z większymi przebiegami wykazuje skłonność do hałasowania.

Standard obejmował wspomaganie kierownicy, centralny zamek oraz „pakiet bezpieczeństwa”, tj. dwie poduszki powietrzne i ABS. Pozostałe akcesoria były dostępne w wyższych wersjach lub za dopłatą. Poziom wyposażenia, szczególnie aut z polskich salonów, wykazuje mocną korelację z wersją silnikową. W najsłabszych Ibizach alufelgi, boczne poduszki powietrzne oraz klimatyzacje są stosunkowo rzadko spotykane. W mocniejszych można liczyć na automatyczną "klimę", tempomat, podgrzewane fotele, fabryczny system audio oraz kontrolę trakcji.

Ibiza pełniła rolę usportowionego samochodu, więc konstruktorzy nie przejmowali się specjalnie przestronnością wnętrza. Opadająca linia dachu ograniczyła ilość miejsca w tylnej części kabiny. Nie zatroszczono się również o przestrzeń na nogi dla gości drugiego rzędu siedzeń. Kierowca i pasażer narzekać jednak nie mogą. Fotele są wygodne i posiadają duży zakres regulacji, natomiast kolumnę kierownicy można ustawiać w dwóch płaszczyznach. Kto poczuje potrzebę, może obniżyć położenie siedziska fotela i usiąść naprawdę nisko. Wciąż za mało sportu? Wystarczy ruszyć z miejsca…

Raporty spalania Seat Ibiza - sprawdź, ile wydasz na stacjach paliw

Zawieszenie Ibizy zostało sztywno zestrojone. W polskich realiach okazuje się zbyt twarde nawet w najsłabszych wersjach – do wnętrza przenika wiele wstrząsów, a amortyzatory o krótkim skoku dobijają na większych nierównościach. To cena za ponadprzeciętne właściwości jezdne, którymi kierowca Ibizy może cieszyć się na równych drogach. W parze z nimi idzie poprawnie dobrana siła elektrohydraulicznego wspomagania układu kierowniczego oraz przyzwoita precyzja skrzyń biegów, która niestety spada wraz z przebiegiem. Jednoznaczną ocenę trudno wystawić układowi hamulcowemu. Działa precyzyjnie i skutecznie, jednak wyraźnie traci na efektywności po kilku intensywnych hamowaniach z rzędu.

Dla klientów szukających naprawdę mocnych wrażeń Seat przygotował wersje Sport (80-130 KM), FR (130 i 150 KM) i Cupra (160 i 180 KM). Ich zawieszenia są wyjątkowo twarde, a komfort dodatkowo redukują przynajmniej 16-calowe koła z niskoprofilowym ogumieniem. Przeciwwagę stanowiła wersja Ecomotive, która dzięki oszczędnemu turbodieslowi, ogumieniu o niskich oporach toczenia, poprawkom aerodynamicznym oraz wydłużonym przełożeniom skrzyń biegów powinna spalać średnio 3,8 l/100km.