Skoda Roomster - długi dystans. Krótko mówiąc...

Testy długodystansowe

Zauważyłem, że obecność kluczyków na biurku pomaga w pisaniu. Są jak niemi świadkowie, patrzący na ręce biegające po klawiaturze komputera. Pisząc coś niepochlebnego o samochodzie, zerkam kątem oka na ich reakcję i kiedy dostrzegę oburzenie, to zawsze mogę je chwycić i podejść do auta, aby mnie przekonało, że jest inaczej. Może i masz uśmiech na twarzy, czytając to, ale w tym żarcie jest trochę prawdy. Do dzieła więc.

Dowody

Zacznę od statystyk, bo przejechałem tym autem sporo kilometrów, w tym zdecydowaną większość jako kierowca, ale też część na fotelu pasażera, a nawet na tylnej kanapie, więc moje opinię nie są wzięte z sufitu.

Czas testu: 2 miesiące, Przejechany dystans: 12.500 km, Liczba usterek: 0 (zero), Średnie spalanie: 5,9 l/100km (wg komputera pokładowego), Dziennik kosztów, Koszt przejechania 1 km: 0,34 zł (paliwo, myjnie).

Pudrowanie noska

Choć o gustach się nie dyskutuje, ja jednak pokuszę się o podsumowanie wyglądu naszego bohatera. Stylistyka nadwozia jest odważna i wymaga przyzwyczajenia oka. Czy oko się przyzwyczaja do blasku geniusza, czy może „tylko” do niespotykanej formy? Myślę, że to drugie.

Roomster jest jednym z aut Skody, które z wyglądu wymknęły się spod kontroli Volkswagena. Ciekawy kształt dachu oraz szyb bocznych i ciekawa historia powstania idei na to auto (czyli próba połączenia samolotu i domku) sprawiają, że Roomster nie jest podobny do reszty aut – dystansuje się nawet od swoich najbliższych koncepcyjnie konkurentów.

I wszystko by było dobrze, gdyby nie słowo „historia”, które pojawiło się w poprzednim akapicie. Powiedzmy to sobie szczerze – nie jest to krótka historia. Roomster produkowany jest od 2006 roku. Prototyp pokazano w 2003 roku, czyli prace zaczęto wcześniej. A to znaczy, że pomysł na auto ma już niemal dekadę. Roomster nie jest więc młody, jednak z gracją damy unika pytania o wiek. W zeszłym roku przeszedł facelifting i choć przymiotniki o świeżości i emocjach sypały się wówczas obficie z materiałów prasowych, to było to zaledwie przypudrowanie noska i próba zmiany tematu rozmowy o wieku na jakiś inny. Może Skoda i ma rację z tą kosmetyką – wszak niezależnie od tego, co widzimy w metryce, auto wciąż zwraca na siebie uwagę na drodze.

Wykończenie

Poczucie solidnej jakości wykończenia towarzyszy kierowcy i pasażerom przez całą podróż Roomsterem. Kierownica jest wygodna, gałka lewarka zmiany biegów dobrze leży w dłoni, wszystkie elementy są dobrze spasowane. Plastiki są w większości twarde, choć nie pozbawione ciekawych ozdób, tak jak chropowata górna część daszka centralnej konsoli. Myślę, że niejeden przedstawiciel klasy B może się sporo nauczyć od Roomstera, jeśli chodzi o poprawność i ergonomię.

Nie popadajmy jednak wyłącznie w zachwyty. Roomster ma też minusy - większe lub mniejsze. O niektórych już pisałem kilka tygodni temu, a teraz dodam choćby uchwyt otwierający drzwi od środka. Czarna podkówka (już nie jest malowana pod metal) wygląda tak niepozornie, jakby była „prowizorką” i tak delikatnie, jakby miała się urwać po mocniejszym pociągnięciu. Z kolei pokrętła panelu klimatyzacji nie stawiają należytego oporu przy zmianie ustawień, co bardzo utrudnia zmianę temperatury bez patrzenia na wyświetlacz – zbyt łatwo jest przekręcić gałkę o nieokreśloną liczbę pozycji.

Jazda

Silnik 1,6 TDI o mocy 90 KM najlepiej radzi sobie z Roomsterem w mieście, gdzie auto można określić jako dynamiczne. Na trasie wigoru zaczyna brakować, co czuć przy wyprzedzaniu. Przy prędkościach autostradowych opór powietrza daje się już bardzo wyraźnie we znaki i przed zmianą pasa na lewy koniecznie trzeba się upewnić, czy nic szybszego nie majaczy z tyłu - ponieważ do wyprzedzenia auta jadącego 130 km/h będziemy potrzebować trochę czasu.

Tym nie mniej z silnika jestem zadowolony, ponieważ auto bez trudu osiąga na autostradzie katalogową, maksymalną prędkość - nawet przekracza ją odrobinę, a subiektywne wrażenia z jazdy po mieście zadziwiają nawet pasażerów, którzy się dowiadują po przejażdżce, że silnik ma „tylko” 90 koni mechanicznych… Dodajmy do tego niski apetyt diesla na paliwo (nawet w korkach) i silnik można uznać za mocną stronę Roomstera dla kierowców jeżdżących głównie po mieście. Docenią oni również zwrotność auta i jego poręczne kompaktowe wymiary, które wraz z dużą powierzchnią szyb ułatwiają parkowanie.