BMW 118i - bawarskie śniadanie

Testy

W ostatnim dniu nie wytrzymałem: „Martin – co wy tutaj jecie na śniadanie, bo chyba nie płatki z jogurtem, co?”. Roześmiał się dobrodusznie, poklepał się po brzuszku i zaczął wymieniać: ziemniaczki, jajeczka, boczek, kiełbaska, precelki… „Przynajmniej jesteście konsekwentni” – pomyślałem, ale Martin dodał: „z tym, że nie za dużo…”. Pośmialiśmy się i wróciliśmy do tematów biznesowych.

Dziś, niemal 10 lat po tej rozmowie, siedzę w najmniejszym i najtańszym modelu BMW i przypominam sobie tamtą rozmowę. Recepta na „jedynkę” w wykonaniu kuchmistrza z BMW była tradycyjnie bawarska: weź te same składniki co dla innych modeli, smaż na tym samym oleju co inne modele, tak samo nie licz kalorii i serwuj na tym samym talerzu. Nie podawaj za dużo. Gotowe.

Udawanie Bestii

Pierwsza „jedynka” wyjechała z fabryki dalekie osiem lat temu i już wtedy najbardziej przychylne określenie, jakie mogłem jej dać, to „niekonwencjonalny wygląd”. Nie przeszkodziło to temu modelowi stać się biletem do marki premium dla imponującej (jak na BMW) liczby 1,04 mln klientów, których marzenia o posiadaniu w garażu nowego BMW mogły się ziścić dzięki niskim (jak na BMW) cenom wersji podstawowych.

Druga generacja zadebiutowała w połowie 2011 roku i widzimy, że Bawarczycy wcale się nie zmienili – nadal są konsekwentni. Druga generacja wygląda co najmniej tak awangardowo jak pierwsza –zamiast choć trochę wygładzić ostre rysy twarzy pierwszej generacji, w drugiej je dodatkowo wyostrzono. Dynamiczna sylwetka prawie się nie zmieniła, lampy z tyłu wyładniały (trochę przypominają teraz te z VW Polo), lecz przód wciąż wymaga przyzwyczajenia się - szczególnie reflektory, które straszą jak dziecko, które odciąga w dół skórę pod oczami, udając Bestię.

Więcej w każdym wymiarze

Nowe wcielenie urosło, i to w każdym wymiarze. Na długość osiem centymetrów, na wysokość jeden, a na szerokość o trzy. Z zewnątrz widać głównie zmianę w szerokości, szczególnie jak się patrzy z tyłu, natomiast zwiększoną długość widać w większym o 30 litrów bagażniku. Zwiększył się też rozstaw osi, co mogą zauważyć pasażerowie tylnej kanapy – z trzech dodatkowych centymetrów między osiami podarowano im dwa więcej na kolana.

A czy kierowca coś z tego ma? On także zyskał – w pionie. Fotele w nowej „jedynce” umieszczono 3 centymetry niżej, co korzystnie wpływa na środek ciężkości i wyczucie samochodu przez kierowcę. W moim przypadku (200 cm wzrostu) była to najważniejsza zmiana, ponieważ dała mi więcej miejsca nad głową, która i tak dotykała podsufitki przy poprawnym ustawieniu oparcia. Aby uniknąć uciążliwego szorowania podsufitki musiałem odchylić oparcie, co w podróży z Warszawy do Krakowa zaczęło dawać się plecom we znaki już w okolicach Radomia. Zresztą siedzenie niemal na podłodze z kolanami znacznie powyżej „bazy” już samo w sobie nie jest dobrym patentem na długie trasy. Chętnie podniósłbym fotel odrobinę, ale wówczas musiałbym wystawić głowę przez okno dachowe. Rada dla rosłych nabywców – lepiej zrezygnować z szyberdachu, bo zabiera kilka cennych centymetrów nad głową.

Wnętrze z pomysłem

Wnętrze pozostało wierne ideałom BMW, kierowca tu jest najważniejszy. Jakość wykończenia jest wyższa niż w poprzedniej wersji, choć ten, kto poznał jeszcze bardziej luksusowe modele BMW, będzie wiedział, że można zrobić to jeszcze lepiej (czytaj: drożej). Na pierwszy rzut oka widać w aucie wiele ergonomicznych rozwiązań ułatwiających życie kierowcy. Nie korzystasz z gniazd na kubki w centralnym tunelu? Oto specjalnie ukształtowane zaślepki, obniżające ich głębokość – tu możesz dać bilon, a tu wsadzisz kluczyki (samochód odpalamy przyciskiem). Kieszenie w drzwiach podtrzymują litrowe butelki z napojami, a w podłokietniku jest miejsce na podłączenie i umieszczenie telefonu. Szkoda tylko, że jeśli nie mam ochoty chować telefonu do podłokietnika, to pozostaje mi jeden schowek na końcu tunelu, do którego dostęp jest utrudniony, jeśli akurat z gniazda zapalniczki sterczy ładowarka do telefonu.

Widoczność do tyłu pozostawia sporo do życzenia, więc czujniki parkowania muszą się znaleźć na liście zakupów – najlepiej wraz z kamerą. Lusterka zewnętrzne trochę urosły, ale nadal są dość małe. Ciekawostka - po raz pierwszy kierunkowskazy w bocznych lusterkach są widoczne także dla kierowców jadących za autem, a przy okazji i dla samego kierowcy „jedynki”.

Ofiara downsizingu?

Na drzwiach bagażnika naszej „testówki” widnieje napis 118i. We wcześniejszych generacjach BMW powodowało by to ziewanie, bo oznaczałoby, że pod maską znajduje się przestarzały, dwulitrowy silnik o mocy obniżonej do 129 KM, lecz moda na downsizing przyniosła zmiany. Teraz pod oznaczeniem 118i kryje się turbodoładowany silnik znany z Mini Cooper S II o pojemności 1598 ccm i mocy 170 KM, pozwalający niemal 1,4-tonowej „jedynce” na przyśpieszenie do „setki” w zaledwie 7,4 sekundy. Czy nie ma już powodów do ziewania? Powiedzmy, że jest ich znacznie mniej…