Wysokoprężna dynamika miejska - Hyundai Getz 1.5 CRDi

Testy

We wnętrzu funkcjonalnie, ale trochę smutnawo i miejscami nieco tandetnie. Jednak to co najciekawsze w tym modelu kryje się pod maską. Sercem niewielkiego miejskiego auta Hyundaia jest 1,5-litrowy turbodiesel z układem common rail i turbosprężarką o zmiennej geometrii łopatek. Dysponuje on mocą 88 KM i momentem obrotowym 215 Nm. Silnik ten występuje również w mocniejszej wersji 110 KM i 235 Nm maksymalnego momentu obrotowego.

Jak w dość niewielkim aucie sprawuje się całkiem spora i wydajna jednostka? Jednym zdaniem można to podsumować słowami – niemal wyśmienicie. Z pewnością nie można narzekać na brak dynamiki już w słabszej wersji, którą jeździliśmy. Napęd ochoczo wyrywa do przodu. Moment obrotowy uzyskuje wysoką wartość już niemal od obrotów jałowych, dzięki czemu ruszanie nawet bez użycia pedału gazu, czy manewrowanie na parkingu przebiega sprawnie i bezproblemowo. Stosunkowo długie przełożenia skrzyni biegów (zarówno na I i II biegu, jak i wyżej) pozwalają na bardzo sprawne rozpędzenie autka w miejskich warunkach, nierzadko wprawiając w zdziwienie równie szybko rozpędzających się posiadaczy aut klasy średniej. Również i w wyższym zakresie prędkości Getz nie ma się czego wstydzić i to zarówno pod względem przyspieszenia, jak i elastyczności. Nieco ponad 12 sekund do setki i ponad 170 km/h maksymalnej prędkości to w tej klasie aut wynik więcej niż przyzwoity (komu byłoby jednak mało, może zawsze wybrać mocniejszą, 110 konną jednostkę), tym bardziej że Getz nawet nie próbuje aspirować do roli małego, miejskiego ścigacza. Pod względem napędu Getz to po prostu dobrze zestrojone auto klasy miejskiej, pozwalające jednak na zdecydowanie dynamiczną, a przy tym oszczędną jazdę.

W zimowych warunkach i mieszanej, szosowo-miejskiej jeździe średnie spalanie oscylowało w granicach 5,1-5,3 litra oleju napędowego, przy czym zwykle korzystaliśmy w rozsądnym stopniu z dynamiki oferowanej przez silnik małego autka. Przy spokojnej jeździe można jednak bez większych trudów osiągnąć spalanie poniżej 5 litrów, nawet w lekkim ruchu miejskim i to przy ujemnych temperaturach zewnętrznych.

Chęć do ekonomicznej jazdy ze stałą prędkością i na niskich obrotach silnika redukuje dość przykra dla ucha dolegliwość. O ile ogólnie silnik CRDi pracuje cicho i kulturalnie, to przy utrzymywaniu silnika w zakresie poniżej 1500 obrotów na minutę plastikowe elementy wykończenia wnętrza, jak i samo nadwozie wpadają w wyraźnie odczuwalny rezonans, w efekcie czego auto dość dokuczliwie buczy. Sam silnik pracuje przy tym równomiernie i absolutnie nie objawia szarpania czy przyduszania – zatem gdyby nie ów rezonans, można by śmiało podróżować z niskimi obrotami silnika i osiągać naprawdę niewielkie spalania, a tak trzeba jednak zredukować bieg i w trosce o komfort akustyczny zużyć nieco więcej paliwa.

Więcej niż zadowalające osiągi wysokoprężnego Getza idą w parze z dobrze zestrojonym zawieszeniem. Dość twarda charakterystyka zapewnia stabilne trzymanie auta na nierównościach czy w koleinach, jednocześnie sprężystość zawieszenia nie pogarsza komfortu jazdy po nierównościach. Klasyczny układ niezależnych kolumn przednich i belki skrętnej z tyłu pracuje cicho i odznacza się neutralną charakterystyką. W szybciej przejeżdżanych zakrętach Getz podąża obranym torem jazdy, bez żadnych zaskakujących reakcji. Stosunkowo wysokie nadwozie nie ma przy tym skłonności do wyraźnie odczuwalnych czy nieprzyjemnych dla pasażerów przechyłów. Bez zastrzeżeń pracuje układ hamulcowy. Wersję wysokoprężną wyposażono w hamulce tarczowe na wszystkich kołach, które bardzo skutecznie wyhamowują niezbyt ciężkie przecież auto. Dozowanie siły hamowania jest odpowiednio płynne, a w zimowych warunkach ABS załączał się wtedy, kiedy powinien – ani za wcześnie, ani za późno.