Pojemny i sportowy - Seat Altea 1.9 TDI

Testy

Altea to przedstawiciel zyskującej popularność klasy kompaktowych vanów (Citroen Xsara Picasso, Ford C-Max, Renault Scenic itd.). W odróżnieniu od większości swoich konkurentów wyposażony został jednak w sportowy układ jezdny i świetne hamulce, co nadaje mu indywidualny charakter w ramach tej kategorii pojazdów i sprawia, że z vanami ma wspólną tylko nazwę.

Kiedy na Salonie Samochodowym we Frankfurcie w 2001 roku po raz pierwszy zobaczyłem prototyp Salsa, który pokazywał nadchodzące zmiany w stylistyce Seatów, nie wierzyłem, że Hiszpanie odważą się na tak radykalną zmianę formy. A jednak, postanowili połączyć sportowy charakter z praktycznym i przestronnym wnętrzem, czego widocznym przykładem są Altea, i blisko spokrewnione z nią Toledo (różni się tylko tyłem i większym bagażnikiem). W międzyczasie Seaty nabrały obłych kształtów i przypominają wyglądem vany, chociaż bynajmniej nie jeżdżą jak one. Samochody hiszpańskiej marki należącej do Grupy Audi, to w dalszym ciągu sportowe auta, tyle że o oryginalnej stylistyce.

Pojemne wnętrze

Na początku, podróżujących w pierwszym rzędzie przytłacza potężny kokpit z tworzywa sztucznego, ale po kilku dniach można się do niego przyzwyczaić. Prawdopodobnie właśnie dzięki takiej zabudowie kierowca ma łatwy dostęp do wszystkich przełączników i regulatorów. Nie wszystkim może przypaść do gustu pomarańczowy kolor podświetlania zegarów, chociaż mnie akurat nie przeszkadzał. Zastrzeżenia można mieć do systemu audio – barwa dźwięku w zakresie wysokich tonów mogłaby być lepsza. Warto zwrócić uwagę na dużo miejsc na drobiazgi oraz schowków.

Ilość miejsca z przodu wystarczy dla osób o większej od przeciętnej masie ciała, ale znacznie lepiej jest w drugim rzędzie. Tu przestrzeń okazała się większa niż w wielu limuzynach. Kompaktowy van Seata to prawdopodobnie najmniejszy „prawdziwy" samochód 5-osobowy. Na tylnej kanapie zmieszczą się bowiem np. trzy duże foteliki dziecięce, co nie jest możliwe w Avensisie, czy Mondeo, z powodu... zbyt małej szerokości wnętrza. W przypadku dwóch pasażerów w drugim rzędzie, trzymanie boczne poprawiają specjalne profile w oparciach siedzeń, a podróżni mają bardzo dużo miejsca – zarówno z boku, jak i nad głową. Wspomniane profile utrudniają optymalne zajęcie miejsc w sytuacji kiedy autem podróżuje pięć osób, chyba że na środku usiądzie ktoś wyjątkowo szczupły.

Bagażnik nie jest już tak pojemny – 409 litrów to niezły wynik, ale kompaktowy van mógłby oferować więcej. Jeśli ktoś potrzebuje większego kufra powinien zainteresować się Toledo, różniącym się od Altei tyłem i znacznie większym bagażnikiem.

Jak przyklejony

Bardzo dobre właściwości jezdne to obok dużej ilości miejsca z tyłu największy atut Altei. Sportowy układ jezdny zapewnia przyzwoity komfort, a kierowca dokładnie wie po jakiej drodze się porusza. Na początku trzeba rozpoznać charakterystykę tego auta i przyzwyczaić się do pracy elektrycznego wspomagania. To ostatnie wydaje się odgadywać intencje kierowcy i korygować nieco ustawienie kierownicy, w czasie jazdy po nierównej drodze albo przy silnym wietrze. Trochę gorzej bywa na parkingu, gdzie trzeba użyć nieco siły, co może być uciążliwe dla kobiet. Ważniejsza jest jednak dobrze dobrana czułość i sposób pracy w czasie jazdy, a to oceniam wysoko. Pewien kłopot stanowi niezbyt dobra widoczność do tyłu.

Jeżdżąc Alteą po krętych drogach można wręcz cieszyć się przyczepnością i zwinnością tego auta. Samochód przejeżdża zakręty jak po sznurku, często bez potrzeby zwalniania, co pozytywnie zaskakuje w przypadku pojazdu o dość wysokim nadwoziu. Dlatego warto wybierać mniej ruchliwe drogi, aby nie być zmuszanym do częstego hamowania przez innych uczestników ruchu i móc się tym autem nacieszyć.