SsangYong Korando - misja specjalna

Testy

Nie… obiecuję… tylko jeden akapit! Weźmy takiego Palikota. Ile to razy myślałem, że jest skończony, że nie podniesie się po kolejnych nieprzemyślanych słowach czy po spektaklach z akcesoriami erotycznymi. Aż wreszcie miarka się przebrała, wyrzucono go z partii rządzącej a on? Jak Feniks powstaje z popiołów i szokuje dziś wszystkich dziesięcioprocentowym słupkiem poparcia dla swojego Ruchu. Ale wiecie co? Gdyby nawet słupek poparcia dla Ruchu Palikota urósł w wyborczą niedzielę do 50% i choćby miał on zostać (o zgrozo..) nowym premierem, to i tak jeszcze przez dłuższy czas widząc Palikota, przypominałbym sobie o akceso… to znaczy o wibratorze.

Ciężko zmienić wyrobioną opinię

Tak to jest z ludźmi - jak ktoś sobie wyrobi już opinię o Tobie, to ciężko ją zmienić, choćbyś został i premierem Rzeczypospolitej.

Z samochodami zresztą jest podobnie. Była sobie na naszym rynku kiedyś marka SsangYong. I design samochodów tej marki zdawał się mówić nam wszystkim: „Nie jesteśmy tacy sami jak inni i pokochajcie nas właśnie takimi!”. I sprzedawała takie niezbyt urodziwe modele, jak Actyon czy Rodius. Efekt? Wyrobiłem sobie opinię, że SsangYong (delikatnie mówiąc) nie trafia w moje gusta swoim designem. I ciężko ją będzie zmienić.

Raczej nie byłem odosobniony w swojej opinii, bo SsangYong zniknął z naszego rynku w 2009 roku. A kiedy wrócił z nowym modelem, to miał on w swoim wyglądzie nowy komunikat: „Nie jestem gorszy od innych i nie musisz stawać na głowie, aby mnie pokochać!”. Podobno tylko krowy nie zmieniają poglądów, a więc chwyciłem za telefon i umówiłem się na test nowości z Dalekiego Wschodu.

Agent z Korei

I oto on. Nowy SsangYong Korando. Ubrany w modne białe szaty, pasujące do twarzy okulary i proporcjonalnie zbudowany. Agent, którego Koreańczycy przysłali z misją specjalną – zatrzeć wspomnienia po „tamtym” SsangYongu i przekonać klientów, że auta z logiem przypominającym skrzydła anioła (lub rogi diabła, jak kto woli) mogą być ładne. To oczywiście nie jest jedyne jego zadanie – ma też urzekać mocą, ergonomią, wyposażeniem i komfortem jazdy. Mission impossible? Mieliśmy tydzień na rozpracowanie tego agenta.

Oglądając nowe Korando, widzimy, że zmieniono nie tylko przesłanie skierowane do klienta - zmieniono też ludzi odpowiedzialnych za projekt nadwozia. I rzeczywiście – za nowy projekt odpowiada słynny Giorgetto Giugiaro, który nadał nowemu dziecku SsangYonga wyraz twarzy młodego misia z wielkim nosem, który patrzy na świat szeroko otwartymi oczami i lekkim uśmiechem na ustach, podkreślonych oryginalnie umiejscowionymi i oprawionymi światłami przeciwmgielnymi. Auto wygląda proporcjonalnie, mimo kontrastu pomiędzy masywnym przodem, a ściętym tyłem prawie pozbawionym zderzaka i zakończonym światłami w kształcie przecinków. Podwójne rury wydechowe dopełniają dynamikę sylwetki i wnoszą modny sportowy akcent. Lecz właściciel będzie częściej oglądał auto od wewnątrz, a więc …

zaglądamy do środka.

A tam wita nas szalony głośny gong ostrzegający przed niezapiętymi pasami. Rany… ja jeszcze nie jadę! Ba, ja nawet nie zdążyłem odpalić silnika, a to auto już chce, abym założył kask? Nie za wcześnie? Może to koreański sposób na 5 gwiazdek w testach zderzeniowych?

A więc po zajęciu miejsca w kabinie i zapięciu się, uwagę zwraca estetyka, prostota rozwiązań i brak przerostu formy nad treścią. Deska rozdzielcza jest bardzo prosta i czytelna - wszystko jest na swoim miejscu. No… prawie wszystko. Włączenie kierunkowskazów odbywa się „piętro wyżej” niż w innych samochodach, podobnie sterowanie wycieraczkami. Oba przełączniki sterczą pod kątem 45 stopni do góry z kolumny kierowniczej.

Co ciekawe, przy moim 2-metrowym wzroście zajęcie prawidłowej pozycji prawie nie wymagało regulacji. Wnętrze jest na tyle obszerne, że miejsca nie brakuje ani nad głową, ani nad kolanami i to bez odsuwania wszystkiego „na maksa”. Skórzane fotele są dobrze wyprofilowane i wygodne i pozwoliły mi na pokonanie trasy Warszawa-Łódź-Kraków bez najmniejszych dolegliwości.

Użyte we wnętrzu plastiki są niskobudżetowe, ale nie tandetne. Nic w aucie nie skrzypi ani nie trzeszczy - wszystkie elementy są dobrze spasowane.

Producent pomyślał o rozrywce, a więc w aucie znalazł się odtwarzacz CD/MP3 z 6 głośnikami i możliwością odtwarzania muzyki przez Bluetooth, złącze USB lub przez gniazdo AUX-IN. Takie bogactwo skłoniło mnie do wyciągnięcia USB z testową muzyką i choć wynik nie zwalił mnie z nóg, to dla większości słuchaczy (w tym dla mnie) jest to w zupełności wystarczająca jakość odtwarzania. Trochę przeszkadza sposób przewijania utworów, możliwy w obu kierunkach tylko z kierownicy (pasażer może przewijać wyłącznie do przodu) oraz niewygodnie wyskalowana regulacja głośności. Volume 0 – cisza. Volume 1 – za głośno. A jakbym chciał tak tyci, tyci? Tego producent nie przewidział.