Szybki dostawca - Ford Transit Van SWB 130 KM

Testy

Największe zmiany w nowym Transicie zaszły we wnętrzu kabiny kierowcy, w której ulokowano nową, dużo bardziej ergonomiczną deskę rozdzielczą. Do uszu kierowcy dobiega też mniej hałasów z zewnątrz, zwłaszcza spod maski silnika. Tam, pracują zmodernizowane jednostki wysokoprężne o pojemności 2,2 litra i mocy 85,110 i 130 KM (odpowiednio 250, 285 i 310 Nm maksymalnego momentu obrotowego) przy aucie z napędem na oś przednią, i 2,4 litrowych silników o mocach 100, 115 i 140 KM (285, 320 i 375 Nm) w samochodach tylnonapędowych. Montowane są one wzdłużnie i współpracują z 6- biegową przekładnią (z wyjątkiem najsłabszej wersji 100-konnej, która ma skrzynię 5-biegową). Dualizm wyboru napędów pozostaje wyróżnikiem Forda w świecie przednionapędowych dostawczaków. Transit występuje w obu opcjach, zarówno z napędem na koła przednie, jak i tylne, również w wersji z nadwoziem typu furgon. Co prawda tylny napęd wiąże się z wyżej poprowadzoną podłogą, ale przy dużym obciążeniu pojazdu właściwości trakcyjne są zdecydowanie lepsze. Dostępna jest też wersja 4x4, ale to już niejako inna klasa cenowa i funkcjonalna.

Jak to we współczesnym świecie samochodów dostawczych, w przypadku Transita ciężko zliczyć wszystkie dostępne wersje i warianty podwozia i zabudowy. Są pojazdy osobowe, są podwozia z pojedynczą i podwójną kabiną, ale podstawową wersją samochodu dostawczego pozostaje zamknięty furgon, ale i tu wybór opcji i rodzajów jest dość szeroki. Dostępne są trzy długości rozstawów osi, cztery długości nadwozia (wersja z najdłuższym rozstawem osi może mieć dodatkowo przedłużony zwis tylny) i trzy wysokości dachu. Daje to w efekcie szeroki przekrój możliwości ładunkowych. Użytkowa przestrzeń ładunkowa furgonu może liczyć od 2,58 do 4,12, wysokość od 1,33 do 1,95 m. Daje to zakres kubatury od 5,19 od 12,3 m3, przy ładowności od 995 do 2178 kg (w wersji o dmc 4,25 t). Tak szeroki zakres wymiarów i możliwości pozwala niemal każdemu użytkownikowi na właściwe dobranie pojazdu do specyfiki pracy i stawianych przed samochodem zadań.

My bliżej przyjrzeliśmy się najmniejszemu z Transitów – wersji o krótkim rozstawie osi i niskim dachu. Taka specyfikacja predysponowana jest typowo do zastosowań miejskich i z pewnością zadowoli wszystkich, którzy muszą dostarczyć towar do ścisłego centrum miasta. Za sprawą mocnego i dynamicznego silnika (o czym później) doskonale sprawdzi się w roli samochodu kurierskiego, ale dzięki dobremu prowadzeniu i osiągom, najmniejszy z Transitów może też pełnić rolę pojazdu do zadań specjalnych na dłuższe dystanse – wszędzie tam, gdzie liczy się szybkość i zwinność, przy niezbyt wygórowanych kubaturach i masach ładunku. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosząca 2,8 t, ale przede wszystkim niewielkie rozmiary zewnętrzne pozwolą na bezproblemowe poruszanie się po miejskich drogach. Najmniejszy z rodziny Transita model liczy bowiem jedynie 4,86 m długości i 2,36 m szerokości (łącznie z lusterkami, po ich złożeniu około 2m), dzięki czemu można nim zaparkować w zasadzie na typowym dla samochodów osobowych stanowisku. Manewrowanie w ciasnych przestrzeniach ułatwią czujniki parkowania w stopniu tylnego zderzaka i spore lustra – tradycyjnie już, z dodatkową powierzchnią szerokokątną. W Transicie lustra zamocowano nie do drzwi, a do karoserii. Choć zwierciadła są dość dobrze chronione przez plastikową obudowę, to po złożeniu lusterek lepiej o tym pamiętać otwierając drzwi. Całkowita wysokość niespełna 2 metrów pozwala nawet na wjazd na wielopoziomowe parkingi. Do typowo miejskich zastosowań przydałyby się jeszcze boczne listwy ochronne. Za to przedni zderzak składa się z trzech niezależnych elementów – w przypadku uszkodzenia koszty naprawy będą niższe, o ile nie uszkodzi się środkowej części, która jest jednocześnie ciągnącym się aż do maski grillem.