Toyota Hilux

Toyota ma w produkcji pick-upów doświadczenie, jakiego może jej pozazdrościć większość konkurentów. Nie powinno dziwić więc, że bohater naszego opisu to udana konstrukcja - również pod względem stylistycznym. Projektanci nadwozia połączyli typowe dla aut tej klasy proste kształty ze słusznymi gabarytami, te ostatnie skutecznie podkreślili stosując liczne zaokrąglenia, muskularny pas przedni czy wydatne nadkola i progi, a całość przyozdobili eleganckimi detalami w postaci świateł, grilla czy chromowanych wykończeń (zarezerwowanych dla droższych wersji). Efektem jest design, który co prawda nie powala na kolana, jednak zdecydowanie może się podobać.

Za udaną trzeba też uznać stylistykę wnętrza - jej spokojne, przyjemne dla wzroku linie sprawiają, że w środku nie czujemy się jak w archaicznym "wole roboczym". Oprócz projektu, dobre wrażenie sprawia także wykończenie - jak na pick-upa, jakość materiałów jest więcej niż zadowalająca, a wszystkie elementy kabiny są porządnie poskładane. Z praktycznego punktu widzenia, cieszy wzorcowa czytelność wskaźników pokładowych oraz intuicyjna obsługa wszelkich przełączników. Nie wszystkim spodoba się z kolei wysoka pozycja za "kółkiem".

Niezależnie od wersji nadwoziowej, w pierwszym rzędzie siedzeń znajdziemy wystarczającą ilość przestrzeni dla dwóch osób i wygodne fotele. Jeśli chodzi o drugi rząd, znajdziemy go w dwóch większych odmianach nadwoziowych, ale tylko w wersji z drugą parą drzwi może on zaoferować niezłą ilość przestrzeni oraz w miarę komfortową kanapę, której oparcie nie jest postawione "na baczność". Kabinę pasażerską Hiluxa możemy pochwalić za funkcjonalność - skrytek i uchwytów znajdziemy w niej całkiem sporo. Najwięcej wolnego miejsca oferuje jednak - rzecz jasna - "paka". We wszystkich wariantach nadwozia zapewnia ona wysoką pojemność.

Szkoda tylko, że wysoka pojemność nie zawsze idzie w parze z wysoką ładownością - mocniejsza wersja silnikowa ma ciężką jednostkę napędową, przez co "udźwignie" stosunkowo niewiele. Większych zastrzeżeń nie kierujemy do zawieszenia - ma ono solidną konstrukcję, zapewnia niezłe (oczywiście jak na model tego segmentu) właściwości trakcyjne i przyzwoicie amortyzuje nierówności. Ostatniego szlifu brakuje nieco układowi kierowniczemu. To, co przydałoby się dodać, to także bardziej zaawansowany napęd 4x4 - ten zastosowany nie sprawdza się na asfalcie. W terenie Hilux jest za to wprost nie do zatrzymania.

Cennik Hiluxa może zszokować - nie kwotami zakupu, bo te są w porównaniu do konkurencji akceptowalne, ale rozpiętością cenową. Bierze się ona z wersji nadwoziowej, którą bierzemy pod uwagę, a przede wszystkim z poziomu wyposażenia. Bo podczas, gdy w najtańszej wersji możemy liczyć jedynie na ABS, dwa airbagi czy dwa głośniki, najdroższa ma do zaoferowania takie "luksusy" jak kurtyny powietrzne, kamera cofania, czujnik zmierzchu, elektrycznie sterowane, elektrycznie składane i podgrzewane lusterka czy automatyczna klimatyzacja. Do roboczego wykorzystania auta nie zachęcają częste przeglądy, a zachęca legendarna niezawodność modelu.