Historia marki Audi

Historia motoryzacji

Wszystko zaczęło się jeszcze w XIX wieku. August Horch skończył technikum i zaczął pracować w dziale budowy silników. Żeby było śmieszniej – miał nawet zawodowy epizod w firmie samego Carla Benza, był tam kierownikiem działu budowy pojazdów silnikowych. W 1899 roku założył w Kolonii firmę o dość skomplikowanej nazwie Horch & Cie. Motorwagen Werke, a 5 lat później przekształcił ją w spółkę akcyjną. Ktoś kiedyś powiedział, że spółki to wynalazek szatana – ten ktoś miał rację. Horch pokłócił się z zarządem i w 1909 roku odszedł z firmy, ale mimo to się nie poddał. Znowu założył przedsiębiorstwo, ale tym razem miał problem z nazwą. Jego nazwisko było chronione, jako nazwa marki w spółce, z której odszedł, dlatego teraz musiał wymyślić coś nowego. Wtedy zaczęło się kombinowanie – co oznacza słowo „horch” w języku niemieckim? To tryb rozkazujący od słowa „słuchać”. Z pomocą dla nowej nazwy firmy przyszła łacina – po przetłumaczeniu nazwiska Augusta powstało… Audi.

W 1914 roku Horch przekształcił Audi Automobilwerke GmbH w spółkę akcyjną. W ciągu dosłownie kilku lat udało mu się rozsławić przedsiębiorstwo na cały świat dzięki licznym zwycięstwom sportowym. Jednak prowadzenie firmy chyba nie było dla niego. Po I Wojnie Światowej znowu się zwolnił i wylądował w Berlinie na stanowisku rzeczoznawcy ds. motoryzacji. Czy Audi bez niego upadło?

Nie! A nawet wręcz przeciwnie. Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że początkowo nie produkowano aut z kierownicą po lewej stronie. Pierwszy taki samochód wyjechał ze stajni Audi dopiero w 1921 roku – model 14/50KM typ K. Nie trudno zgadnąć, że ludzie go polubili. Zaraz po nim wyszły też inne perełki – Typ M z motorem 6-cylindrowym oraz Imperator z „ósemką” pod maską. Z tymi modelami było już jednak gorzej. Dlaczego? Niedługo po przejęciu Audiwerke AG przez Jorgena Rassmusena, właściciela Zschopauer Motorenwerke/DKW, nastąpił kryzys gospodarczy i każde auto z monstrum pod maską było uznawane za wroga ludzkości. Sprzedaż drastycznie spadła, ale Rassmusen miał plan. Zlecił Audi wyprodukowanie DKW – małego auta z napędem na „przód”. Co tu dużo mówić – wtedy nie można było go nie pokochać. Ciągle mówi się o tym, co było, jednak skąd w symbolu marki wzięły się 4 pierścienie? No właśnie…

Panowie z Saksońskiego Banku Państwowego zaczęli powoli siwieć. Problem tylko w tym, że nie ze starości, a ze strachu. Ulokowali sporo środków w przemyśle motoryzacyjnym, który delikatnie mówiąc miał się różnie. Dlatego w 1932 roku bank nakłonił zakłady Audi, Horch oraz Zschopauera/DKW do połączenia się w Auto Union AG. Została też podpisana umowa kupna i dzierżawy z firmą Wanderer, która dotyczyła działu samochodów. Wtedy właśnie zaczęło się dziać.

Auto Union AG stało się drugim co do wielkości koncernem samochodowym w Niemczech. Tworzyły go 4 marki, z których każda zajmowała się czymś innym. DKW prócz małych aut produkowało też motocykle. Wanderer tworzył z kolei rozsądne auta klasy średniej. Audi – no, to już inna półka i klasa wyższa średnia. Za to Horch zajął się samochodami, które większość ludzi mogła oglądać tylko na obrazkach. Nie wiesz jak się zareklamować? Weź udział w zawodach sportowych! Przynajmniej kiedyś ten patent działał. „Srebrne strzały” z Auto Union AG nieźle radziły sobie na torach i stały się sławne. Podobnie jak logo, które jest używane do dziś – cztery połączone pierścienie symbolizujące cztery połączone marki. Jedno jest pewne – spółce wyszło to wszystko na dobre.

Każda z marek miała swój segment rynku, dlatego nie musiały podkopywać pod sobą dołków. Audi chętnie korzystało ze zdobyczy swoich „przyrodnich braci”. Wypuściło samochód z napędem na przednią oś dzięki DKW, korzystało z silników Wanderera, a nawet Ferdinanda Porsche, z kolei stylistyką nawiązywało do niektórych modeli Horcha. Przyszłość wyglądała całkiem nieźle, w takim razie co się działo później? No cóż – może trudno w to uwierzyć, ale nic. W 1940 roku zjechało ostatnie Audi i to tylko dlatego, że znowu zawiódł człowiek – wybuchła II Wojna Światowa. Audi, które tyle już przeszło zniknęło z rynku na ćwierć wieku…