Ford Mondeo - auto Jamesa Bonda

Testy

Mimo, że Ford nie rozpoczął jeszcze kampanii reklamowej, nowe Mondeo sprzedawać się ma jak świeże bułeczki. Atrakcyjna stylistyka, dobrej jakości materiały wykończeniowe i przede wszystkim świetne właściwości jezdne, sprawiają, że jazda tym samochodem daje dużą przyjemność. Auto ma jednak także swoje nieco słabsze strony. Zacznę jednak od zalet.

Na fotelu kierowcy i pasażera z przodu podróżuje się komfortowo. Fotele są pierwszorzędne, a po znalezieniu właściwej pozycji wręcz nie chce się wysiadać z samochodu. Zarówno z przodu, jak i z tyłu ma się poczucie przestrzeni. Mimo to, w drugim rzędzie wygodnie podróżować mogą tylko dwie osoby. Miejsce na środku to zdecydowanie rozwiązanie awaryjne. Bagażnik mieści standardowo aż 540 l, a w razie potrzeby powiększyć go można do 1460 l.

Na polskich drogach

Jazdy po polskich drogach często dostarczają innych wrażeń niż te odbyte w państwach, gdzie koleiny i pofałdowane drogi są ewenementem, a nie normą. Dlatego po jazdach próbnych we Włoszech z niecierpliwością czekałem na możliwość wypróbowania samochodu agenta 007 w krajowych warunkach.

Okazało się, że zawieszenie i układ jezdny nowego Mondeo spisują się na naszych drogach wręcz znakomicie. Nierówności tłumione są skutecznie, a znakomite trzymanie się jezdni sprawia, że nawet z prędkościami znacznie powyżej dopuszczalnych auto jedzie jak po szynach. Lepiej podróżuje się tylko samochodami klasy wyższej. Auto prowadzi się wybornie, ale układ kierowniczy w Passacie daje nieco lepsze poczucie kontaktu z jezdnią. W codziennej praktyce jazdy nie ma to większego znaczenia, a chodzi bardziej o to czego nabywca oczekuje od samochodu.

Płynna kontrola tłumienia zawieszenia

Zachowanie na drodze poprawić można dokupując system IVDC obejmujący m.in. płynną kontrolę tłumienia zawieszenia (CDC). Ten ostatni oferuje trzy tryby pracy o różnej sztywności amortyzatorów: komfortowy, normalny i sportowy. Umożliwia to lepsze dopasowanie właściwości zawieszenia do indywidualnych preferencji kierowcy. Różnice nie są olbrzymie, ale odczuwalne. W czasie jazd testowych we Włoszech instynktownie zmieniałem ustawienie na komfortowe lub sportowe, w zależności od jakości nawierzchni. Niestety, nie miałem możliwości wypróbowania systemu płynnej kontroli tłumienia zawieszenia w Polsce, więc podzielę się wrażeniami z wcześniejszych jazd z wykorzystaniem CDC.

Tryb Comfort był bezkonkurencyjny pod względem tłumienia nierówności, zwłaszcza na drogach o mniej równej nawierzchni, i zapewniał najbardziej relaksującą jazdę. Sprawdzał się nawet na górskich serpentynach, chociaż na tych ostatnich lepszym wyborem był Sport, umożliwiający bardziej dynamiczną jazdę, większą kontrolę nad autem w ciasnych zakrętach i pozwalający na bardzo agresywny sposób prowadzenia. Mimo to, na równej drodze, okazywał się komfortowy. Przejeżdżaniu dużych nierówności i dziur w nawierzchni towarzyszył tylko głośniejszy dźwięk pracy zawieszenia. Tryb Normal to coś pośredniego między Comfortem a Sportem – optymalny dla niezdecydowanych.