Passat po raz siódmy

Testy

Oczekiwania co do siódmej generacji Volkswagena Passata, oznaczonej jako B7, były bardzo duże. W końcu zastępuje on model, który na rynku walczył już od pięciu lat. Wszyscy spodziewali się czegoś całkiem nowego, zerwania z dotychczasowymi kanonami, wytyczenia świeżego kierunku. I tak jak w przypadku kolejnej generacji Golfa, wszyscy mocno się rozczarowali. Sam szef designu VW Walter De Silva przyznał, że kolejne wcielenie Passata to nie żadna rewolucja, jedynie ewolucja. Chociaż przedstawiciele VW twierdzą, że z zewnątrz niezmieniony pozostał jedynie dach. Tak, czy inaczej, patrząc, a także prowadząc Passata B7 można powiedzieć, że mamy do czynienia z głębokim liftingiem, niźli z kolejną generacją modelu. Ale po kolei.

Nowy?

Wygląd zewnętrzny „nowego” Passata nie uległ drastycznym modyfikacjom. Największe zmiany dotyczą oczywiście przedniego pasa, który (zamiarem De Silvy) teraz wyrazem przypomina Phaetona i… całą resztę rodziny VW od Polo po T5. Tylne światła zyskały ostrzejsze kształty i zachodzą teraz dalej w kierunku nadkoli. Wbrew zasadzie, że każda nowa generacja powinna być większa od poprzedniej, wymiary zewnętrze Passata pozostały niezmienione – poza długością, która w przypadku sedana wzrosła o 4 mm. I jeszcze te lusterka boczne - nowe, ale jakby znajome. Po krótkiej chwili zorientujesz się, że zostały (żywcem) zapożyczone z Passata CC. Właściwie to tyle namacalnych zmian.

W tym miejscu zawsze pojawia się kwestia emocji jakie budzi Passat (a właściwie ich braku). No cóż, patrząc na mnogość i różnorodność wpisów „entuzjastów” motoryzacji pod dowolną publikacją o Passacie, raczej trudno twierdzić, że ten samochód nie wywołuje emocji. Ba, wydaje się, że w naszym kraju Passat, w tym jego stylistyka, sieje nawet większy zamęt i poruszenie niż niejeden 600-konny potwór. Jakby nie patrzyć, „nowa” generacja w trakcie naszego tygodniowego testu wzbudzała spore zainteresowanie innych kierowców, a żadne tankowanie nie mogło obyć się bez krótkiego wywiadu („Nowy?”, „Co zmienili?”, „Jak jeździ?”, „Za ile?”).

Co zmienili?

We wnętrzu? Niewiele. Albo jakby napisali spece od marketingu VW, zmiany są równie znaczące, co na zewnątrz. Teraz projekt kokpitu jest po prostu bardziej dopracowany. Elementem, który jako pierwszy rzuca się w oczy po zajęciu miejsca za kierownicą (a może jeszcze wcześniej), jest analogowy zegarek umieszczony na środku deski rozdzielczej. To dyskretne nawiązanie do klasy wyżej, chociaż wpasowanie zegara w ozdobne drewniane listwy testowanej wersji Highline, dokładnością dorównuje klasie niższej. Wygląda troszkę jakby został wsadzony tu na siłę. Między eleganckimi i czytelnymi blatami obrotomierza i prędkościomierza znalazł się kolorowy wyświetlacz komputera pokładowego (opcja za 880 zł), który może także wyświetlać wskazania nawigacji. „Łapkę” zwalniającą hamulec ręczny zastąpiono solidnym przyciskiem umieszczonym, przy bardziej subtelnym, lewarku dwusprzęgłowej skrzyni DSG. Zmienił się również panel klimatyzacji – każdy kierowca Skody Superb z pewnością go kojarzy.

Dookoła dominują miękkie tworzywa, a te twarde są przyjemne w dotyku i wyglądają całkiem przyzwoicie. Wspominanie o jakości spasowania poszczególnych elementów w przypadku VW to czysta formalność – jest znakomite. No, może z wyjątkiem tego zegarka. Testowany egzemplarz w najbogatszej wersji wyposażenia wykończony był listwami z polerownego drewna orzechowego oraz szczotkowanym aluminium na konsoli środkowej. Na papierze to zestawienie prezentuje się dużo lepiej niż w rzeczywistości. Szczotkowane aluminium to faktycznie aluminium. Jedynie to drewno budzi wątpliwości.

Miejsca dla czterech osób z pewnością nie zabraknie. Nawet wysokie osoby (190 cm) z tyłu nie muszą obawiać się o przestrzeń przed i nad sobą. Jedynie piąty pasażer, któremu przypadnie miejsce na środku tylnej kanapy będzie musiał zmagać się z pokaźnym tunelem środkowym pod nogami.

Nie sposób nie wspomnieć o najnowszych systemach wspierających kierowcę, które znalazły swoje miejsce na pokładzie „nowego” Passata. Kto wie, czy to nie one są tutaj największą nowością i elementem, który definiuje generację B7. W sumie jest ich 19, chociaż w testowanej wersji znalazło się ich trochę mniej. Poza adaptacyjnym tempomatem, możemy aktywować system Front Assist, który troszczy się byśmy nie najechali na tył innego pojazdu. W razie wykrycia niebezpiecznej sytuacji przyhamuje sam, lub pomoże wcisnąć pedał w podłogę. Trzeba przyznać, że system nie działa zbyt nachalnie i faktycznie może skutecznie uratować nas przed przykrymi skutkami gapiostwa. Nieco miej pomocny, ale równie imponujący, jest system Park Assist drugiej generacji (w pakiecie za 990 zł). Teraz pomaga on parkować (właściwie to sam parkuje) zarówno wzdłuż jezdni jak i prostopadle do niej. Wystarczy przejechać obok wolnego miejsca, po czym puścić kierownicę i tylko odpowiednio dawkować gaz. Robi wrażenie! Sympatycznym dodatkiem jest też asystent o wiele mówiącej nazwie Auto Hold, który zdejmuje z kierowcy ciężar ciągłego trzymania nogi na hamulcu podczas postoju (przy skrzyni DSG). Odpowiednie ciśnienie w kołach może być cały czas monitorowane i podawane na ekranie komputera, a o przerwy w trakcie jazdy i nasza kondycję psychofizyczną zatroszczy się kolejny system, rozpoznający stopień zmęczenia kierowcy.

Z ciekawszych „wspomagaczy”, których nasz egzemplarz był pozbawiony można wymienić system automatycznie aktywujący światła drogowe, ostrzegający przed niekontrolowaną zmianą pasa ruchu, obiektach w martwym polu lusterka, system rozpoznawania znaków drogowych czy elektroniczną blokadę mechanizmu różnicowego XDS. Ciekawy jest też patent ułatwiający dostęp do bagażnika, otwierający jego pokrywę przy odpowiednim ruchu nogą za samochodem (jeżeli posiadasz przy sobie kluczyk). Słowem, za odpowiednią cenę, nowy Passat stanie się bardzo dobrze wyposażonym i inteligentnym samochodem. Na tym polu widać przewagę nad poprzednikiem.