Samochód do wszystkiego czy do niczego?

Wspomniałem już o instrumentach pokładowych? Otóż są; prędkościomierz wraz z licznikiem przebiegu kilometrów i wskaźnik poziomu paliwa. I tyle. W miejsce obrotomierza i wskaźnika temperatury oleju obecnych w innych modelach, producent wstawił (widocznie w ramach oszczędności) tabliczkę informującą o zalecanym ciśnieniu w oponach. Jak się okazuje oszczędności idą jeszcze dalej. Początkowo brakowało nawet włącznika oświetlenia wewnątrz pojazdu przy otwartych drzwiach pasażera! Trudno stwierdzić czy wynika to z nadgorliwości księgowych czy ignorancji producenta. Gdy rozejrzymy się jeszcze po wnętrzu dostrzeżemy miejsce po popękanej plastikowej kieszeń na drobiazgi, brak trzech z czterech kratek nawiewu powietrza (ostatnia rozleciała mi się podczas testu), popękaną podstawę osłony drążka zmiany biegów (podczas ostatniego remontu dźwigni zmiany biegów ostatecznie się rozleciała)… Gwoli usprawiedliwienia można oczywiście zasłaniać się niską ceną oferowanych na rynku wtórnym modeli, od około 2000 – 3000 zł. Należy jednak pamiętać, że jeszcze w 1996 roku testowany model kosztował 18600 zł, co na owe czasy nie było sumą małą.

Plastiki gdzieniegdzie się rozchodzą...	... łatwo rysują...	... lub nie wytrzymują próby czasu

Silnik to (bardzo) podstawowa jednostka o pojemności 704 cm3, dysponujący mocą 31 KM przy 5000 obrotów na minutę oraz 47 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Jeśli myślicie, że to mało to macie rację. Sam silnik sterowany jest w pełni mechanicznie, mechaniczne jest też cięgno ssania, które ułatwia zapalanie i rozgrzanie silnika w niskich temperaturach. Niestety w testowanym egzemplarzu nie sprawdzało się ono nawet, gdy termometr wskazuje 20 stopni Celsjusza. Ale po kolei. Samochód zapala bez większych problemów o ile stale będziemy się posiłkować pedałem gazu, lekko podnosząc obroty. W przeciwnym przypadku samochód (o ile nie jest dobrze rozgrzany) silnik zgaśnie. I nawet ssanie nie pomoże. Po 3-4 kilometrach, gdy silnik nabierze temperatury daje oczywiście się zauważyć jego działanie, obroty silnika rosną, ale wtedy mija się to z celem, bo dłuższe używanie ssania może doprowadzić do przegrzania katalizatora i jego uszkodzenia. Pozostaje nam więc tylko wachlowanie pedałem gazu. Co ciekawe, wydaje się to być przypadłością tego konkretnego egzemplarza. Warto, jednak zwrócić na to uwagę przy zakupie.

Ruszanie tym samochodem też ma swoje uroki. Nie ma mowy o dynamicznym starcie. Po wrzuceniu jedynki należy wraz z utrzymywaniem wysokich obrotów silnika bardzo powoli puszczać sprzęgło. Nawet, gdy samochód jest nieobciążony, jego szybsze zwolnienie skutkować będzie żabimi skokami. Podobnie rzecz ma się przy wyższych prędkościach, na przykład przy 20 km/h i załączonym drugim biegu, wciśnięcie (nawet delikatne) gazu powoduje chwilowe zdławienie silnika i charakterystyczne bujanie samochodem. Zmiana biegów też nie należy do przyjemności. Poszczególne przełożenia wchodzą ciężko, z wyraźnym oporem. Przy niskich temperaturach zdarza się, że trzeba wrzucać bieg parę razy zanim trafi na właściwe miejsce, a dwójka bieg lubi sobie zgrzytnąć. Przy ewentualnym zakupie warto zwrócić uwagę na swobodę poruszania lewarkiem, często wyrobione są uszczelki i sprężyna naciągająca drążek. Zestaw naprawczy kosztuje 20 złotych, jednak naprawa wymaga wyciągnięcia drążka, i w autoryzowanym serwisie koszt usługi wyniesie ponad 120 złotych. Czasem może się też zdarzyć, że stojąc na parkingu nie załączymy biegu wstecznego. Pomaga dopiero wrzucenie jedynki i minimalny ruch samochodem do przodu. Słowem ubaw po pachy – ale wyłącznie dla postronnego obserwatora.

Tylna kanapa	Symboliczne miejsce na nogi	Wszędzie ciasno

Gdy już pokonamy te przeciwności i zdecydujemy się w końcu ruszyć to możemy zapomnieć o dynamice jazdy. To słowo w słowniku Cinquecento Young nie występuje. Instrukcja obsługi podaje, że rozpędzenie tego samochodu do 100 km/h zajmuje około 30 sekund. Niestety ma to miejsce jedynie w przypadku zanim połowa koni mechanicznych zdecyduje się opuścić i tak już niewielkie stadko pod maską. Nawet jeśli będziemy chcieli wycisnąć z samochodu siódme poty, na nic zda się wysokie kręcenie silnika. Po przekroczeniu pewnej wartości (z powodu braku obrotomierza nie mogę dokładnie podać jakiej, ale da się to usłyszeć) hałas, który i tak nie jest mały, wzrasta do niewiarygodnego poziomu a samochodem zaczyna nieprzyjemnie trząść. Nie polecam! Jak szybko można jeździć tym samochodem? Broszury podają że ponad 125 km/h. Mnie jednak nie udało się osiągnąć takiej prędkości. Prędkość maksymalna to niecałe 120 km/h, bez pasażerów i bagaży, ze sporej górki. Jeśli jednak ktoś zechce sprawdzić na własną rękę, proszę się upewnić, że nie ma w pobliżu innych uczestników ruchu. Auto jest tak nie stabilne, że o nieszczęście nietrudno. Mimo, że mały Fiat do demonów prędkości nie należy, lubi sporo jak na taką małą pojemność silnika wypić. Obliczone średnie spalanie wynosi około 6 litrów benzyny bezołowiowej E98. Na trasie ta wartość spada o około litr, a w mieście o tyle samo wzrasta.