Samochód do wszystkiego czy do niczego?

Przy niższych prędkościach jazda też pozostawia wiele do życzenia. Cinquecento przy jeździe na wprost jest dość stabilne, problemy zaczynają się gdy zaczniemy kręcić kierownicą. Auto posiada wprawdzie zawieszenie niezależne z przodu typu McPherson, jednak z tyłu zastosowano dwa wahacze wzdłużne oraz sprężynę i amortyzator umocowane do sztywnej belki przykręcanej do nadwozia. Jeżeli dodać do tego niewielki rozstaw osi i kół to mamy do czynienia z dość nerwowym zachowaniem się na drodze. O ile lekkie łuki pokonywane są stabilnie i pewnie, o tyle zarówno poprzeczne jak i wzdłużne koleiny sprawiają, że auto zaczyna podskakiwać. Słabo tłumione nierówności przenoszą się do wnętrza pojazdu, a hałas, jaki temu towarzyszy może wzbudzać zaniepokojenie nieświadomych użytkowników. Przy próbie szybszego pokonywania zakrętów, mimo stosunkowo lekkiego tyłu pojazdu, przód zaczyna uciekać i robi się dość niebezpiecznie. Podczas próby szybkiej zmiany pasa, przy wyższych prędkościach samochód zaczyna się nieprzyjemnie wychylać, dając dobitnie znać, że jazda powyżej 100 km/h to już igranie z własnym zdrowiem.

Niewielki bagażnik	Pod podłogą bagażnika	Mała powierzchnia lusterek

Myli się również ten, kto myśli, że skoro ten samochód tak kiepsko przyśpiesza to dobrze hamuje. Nic bardziej mylnego. Zastosowania hamulców tarczowych z przodu i bębnowych z tyłu sprawia, że określenie hamulce powinno być zastąpione mianem spowalniacze. W jeździe miejskiej są oczywiście wystarczające, jednak wybierając się w dłuższą trasę należy mieć na uwadze, że brak ABS, wąskie opony, i mokra ulica to bardzo niebezpieczna kombinacja. Przekonałem się o tym na własnej skórze, gdy kierowca przede mną nagle zahamował. Mimo hamowania pulsacyjnego i braku zblokowanych kół (przynajmniej przez dłuższy czas) samochód nie był w ogóle sterowny, i sam z siebie zaczynał powoli obracać tyłem do przodu. Każda próba zmiany kierunku jazdy owocowała zblokowaniem się przednich kół i sunięciem wprost na przeszkodę. Jeśli dodatkowo wspomnieć o bardzo niskim poziomie zapewnianego bezpieczeństwa biernego (w przeprowadzonych testach zderzeniowych, samochód składa się szybciej niż domek z kart) sytuacja wydaje się być niewesoła.

Bagażnik jest mały (około 150 litrów pojemności), a pochylona i wchodząca do niego tylna kanapa wcale nie poprawia sytuacji. Nadkola (oczywiście goła blacha) są obecne zarówno w bagażniku jak i w przedziale pasażerskim. Zaletą może być w miarę bezproblemowe składanie tylniej kanapy. Wystarczy zdjąć półeczkę bagażnika i wyjąć zagłówki. Uzyskana przestrzeń wprawdzie nie jest płaska i foremna, ale z przewiezieniem mniejszej pralki nie powinno być problemu, o ile oczywiście przejdzie przez otwór bagażnika. Samo złożenie kanapy na stałe wydaje się być dość sensownym rozwiązaniem. Dlaczego? Wystarczy odpowiedzieć na pytanie: pasażerowie w Cinquecento na tylnej kanapie? Mnie póki, co nie przychodzi na myśl nikt tak bardzo znienawidzony, by karać go w ten sposób. Choć sprawdziłem, i dzieci do lat 12 jakoś się mieszczą. Oczywiście przy fotelu kierowcy nieprzesuniętym maksymalnie do tyłu. Skutkuje to oczywiście tym, że przy moim wzroście (188 cm) trzeba kierować mając kierownicę dosłownie między kolanami. Pedały sprzęgła, hamulca i gazu, są bardzo blisko siebie i szersze obuwie lubi wcisnąć oba na raz. Z czasem można się do tego ustawienia przyzwyczaić.

Silnik i osprzęt	Reflektory wraz z upływem lat tracą na skuteczności	Standardowe ogumienie

Czy jest ktoś, kogo zadowoliłby ten samochód? Nie wątpię, choć osoby interesujące się jego kupnem powinny ponownie poważnie się zastanowić. Do miasta może wydać się zbyt męczący: dziwne ruszanie, zapach (podczas stania w korku rosnący na sile), kłopotliwe manewrowanie, wcale nie najmniejsze spalanie. Na trasę nieodpowiedni: za słaby, zbyt nerwowy, niewygodne fotele, ogólna ciasnota i hałas we wnętrzu. Dla młodych ludzi? Też nie bardzo: nieporywający wygląd, niebezpieczny, stosunkowo awaryjny. Jednak przy odrobinie samozaparcia i dobrej woli, odpowiednio obsługiwany Fiat Cinquecento może być dobrym pomocnikiem w studenckich bojach, czy pierwszych przygodach z samochodem. Jedynie polecałbym zakup zadbanego i sprawdzonego mechanicznie egzemplarza z silnikiem o pojemności silnika co najmniej 899 cm3.