Fiat 131

Wrażenia jak narazie bardzo dobre. To auto jest spełnieniem moich młodzieńczych marzeń z lat 70-tych. Niestety wtedy nie było mnie na nie stac. Później kiedy bylo mnie byc moze stac na kupno, przyszly inne wydatki i jeździłem innymi markami. Aż znikło z ulic i on nim zapomniałem. Aż nagle w maju 2006 roku mój syn wyczytał ogłoszenie o dziwnie brzmiącym modelu Fiata Mirafiori. Kiedy ujrzeliśmy go pod wskazanym adresem w naszym rodzinnym mieście Częstochowie aż trudno było uwierzyc, ze uchował się w takim idealnym stanie jakby nie był uzywany. Ten samochód szukał mnie.Zdecydowałem sie na jego kupno po miesiącu od pierwszych jego oględzin. Nie żałuje kupna. Jest w kolorze czerwieni meksykańskiej

Samochód wygodny z dużym bagażnikiem. Doskonale trzymający na drodze. Pewny w prowadzeniu i dający dużo satysfakcji z jazdy. Niska pozycja siedzenia dająca poczucie samochodu sportowego. Blacharka dobra ale trzeba jej pilnować. Dostęp do części mechanicznych b. dobry ale już problemy z drobiazgami tj. zderzaki, plastiki, lampy, lusterka itp.

Bardzo dobry samochód.jak na tyle lat.Dobre rozwiązania konstrukcyjne (silnik,skrzynia biegów),pozwalają na osiąganie bardzo dużych przebiegów.Mimo upływu lat model ten,pod wieloma względami (silnik-kultura pracy,wyposażenie)dorównuje współczesnym samochodom.Jedyny mankament to rdza.

Auto jest swietne, miekka plynna wygodna jazda, zużycie paliwa mieszczace sie w normach, tanie cześci w wiekszości pasujące z innych samochodów, prosta konstrukcja, silnik nie wysilony, duzo miejsca dla wszystkich. Bez problemu mieści 5 osób z bagażami.

Gdyby nie ta rdza....Autko jest swietne, szkoda tylko ze korozja daje o sobie tak czesto znac. Ale komfortem czy trzymaniem sie drogi na glowe bije np poloneza czy 125p.