Mini Clubman

Konia z rzędem temu, kto znajdzie kombi równie oryginalne, co Clubman. Prosta sylwetka, o wyraźnie wydzielonej kabinie pasażerskiej, idzie tu w parze z retro-designem znanym z hatchbacka oraz jedynym w swoim rodzaju układem drzwi. Podczas, gdy standardowe kombi ma zwykle dwie pary drzwi bocznych i tylną klapę unoszoną do góry, w Clubmanie lewy profil boczny zdobią pojedyncze drzwi, profil prawy cechują konwencjonalne drzwi przednie i dodatkowe drzwi tylne otwierane „pod wiatr”, a zamiast tradycyjnej pokrywy bagażnika z tyłu znajdziemy wąskie drzwi skrzydłowe otwierane na boki. Jeśli chodzi o niepowtarzalność stylistyki, standardowe Mini hatchback musi uznać wyższość „kombiaka”!

Ale nie tylko unikalnością designu Clubman góruje nad swoim 3-drzwiowym odpowiednikiem. Zastosowanie karoserii o gruntownie zmienionym układzie drzwi, jak też platformy technicznej o przedłużonym rozstawie osi podniosło praktyczność, tak kulejącą w „zwykłym” Mini. Po aucie takiej wielkości cudów nie należy oczekiwać, ale trzeba przyznać, że dodatkowe drzwiczki boczne znacznie ułatwiły dostęp do kabiny pasażerskiej, a powiększone rozmiary auta sprawiły, że na tylnej kanapie da się już podróżować (choć na nieprzesadnie długich odcinkach i na pewno nie w trójkę!). Na zmienionym nadwoziu o formie kombi zyskał też bagażnik – nie dość, że otrzymał zastrzyk dodatkowych litrów pojemności, to jeszcze stał się bardziej funkcjonalny za sprawą drzwi otwieranych niczym w „dostawczaku”. A jak zmienił się sam kokpit w porównaniu do 3-drzwiowego Mini? Raczej niewiele. I tu zastosowano nietypową formę designerską opartą w dużej mierze na okręgach, centralny prędkościomierz, który mimo pokaźnej wielkości jest trudny do odczytu, jak też przyciski na konsoli środkowej, które choć „gadżeciarsko” wyglądają, są niewygodne w obsłudze. Jak przystało na auto zaprojektowane pod skrzydłami BMW, staranność montażu poszczególnych elementów wnętrza zasługuje na najwyższą notę.

Jeśli już o powiązaniach z BMW mowa, podobnie jak produkty spod znaku bawarskiej firmy, Clubman może pochwalić się fantastycznymi właściwościami jezdnymi, które pozwalają pokonywać ostre zakręty bez choćby najmniejszej utraty stabilności. Za absolutnie perfekcyjny uznać trzeba układ kierowniczy – do dziś szokuje on precyzją działania. A co z komfortem? Tu, niestety, zbyt różowo nie jest, bo przecież twarde zestrojenie zawieszenia nie może być idealne i na zakręty, i na dziury.

Clubman to jedno z tych aut, w których można się zakochać od pierwszego wejrzenia (lub… pierwszej jazdy testowej). Tych, którzy zamiast limuzyny segmentu D wolą kupić life-stylowego „malucha” cena nie powinna więc odstraszyć. Przyglądając się cennikowi auta warto zwrócić uwagę na dwa aspekty. Po pierwsze, Mini w wersji kombi jest nieznacznie droższe od hatchbacka, mimo, że góruje nad nim o niebo lepszą funkcjonalnością. Po drugie zaś, mimo horrendalnej ceny zakupu, w wyposażeniu seryjnym nie odnajdziemy nawet… manualnej „klimy”! Jak widać, wszechobecne wpływy księgowych nie omijają nawet tak awangardowych produktów, jak Mini.