Mitsubishi i-MiEV

Jedna z niepisanych zasad motoryzacji głosi, że samochód zaprojektowany z myślą o ochronie środowiska naturalnego musi mieć nieciekawy wygląd. Co prawda są ekologiczne modele, które przeczą tej zasadzie, ale akurat i-MiEV do nich nie należy. Karoseria jest wyższa niż szersza, ma pokraczną, "jajowatą" sylwetkę, a jej detale wzbudzają kontrowersje, co w rezultacie daje autu miano "urządzenia do przemieszczania się".

Prosta bryła nadwozia, rekordowo krótkie zwisy oraz brak potrzeby stosowania dużej komory silnikowej dla "spalinówki" pozwoliły projektantom wnętrza na maksymalne wykorzystanie nikłych gabarytów zewnętrznych. W efekcie, przestrzeń wygospodarowana dla czterech podróżnych jest wystarczająca, a do dyspozycji jest pojemny - jak na auto klasy A - bagażnik.

Poważnym mankamentem kabiny okazuje się jej wykończenie - trudno o samochód, który byłby poskładany z równie fatalnych jakościowo plastików. Z miejsca pracy kierowcy wnętrze pochwalić trzeba za prostotę obsługi kokpitu i przejrzystość elektronicznych wskaźników, skrytykować zaś za niewygodną pozycję do jazdy.

Podczas poruszania się po mieście elektryczne Mitsubishi może sprawić dużo przyjemności. Samochód zawraca niemal w miejscu, a dzięki lekko pracującemu układowi kierowniczemu i niewielkim rozmiarom parkowanie to "bułka z masłem" nawet dla mniej wprawionych w manewrowaniu. Dla niektórych osób dodatkowym atutem może okazać się zainteresowanie autem ze strony innych uczestników ruchu, nikomu za to nie spodoba się ultra-twarde resorowanie.

Choć ze względu na elektryczny układ napędowy koszty eksploatacji i-MiEV nie należą do wysokich, aby móc sprawić sobie takie auto musimy mieć w zanadrzu potężną ilość gotówki. I choć wyposażenie auta jest naprawdę bogate (w serii kurtyny powietrzne, "elektryka" wszystkich szyb i lusterek, klimatyzacja czy podgrzewany fotel kierowcy), zdecydowanie nie rekompensuje to kosmicznej ceny.