Uniwersalnie i wygodnie - Mercedes Vito Kombi

Testy

Rozwiązania dedykowane do konkretnych zadań przynoszą oczywiście większą efektywność. Jednak często pojawia się potrzeba narzędzia uniwersalnego. W przypadku samochodu taka uniwersalność przejawia się np. możliwością zarówno przewozu sporej liczby pasażerów, jak i znacznych ładunków. Oczywiście, rozwiązań idealnie uniwersalnych w tym zakresie nie znajdziemy i gdzieś musi istnieć rozsądna granica obu funkcjonalności. Taką linię dobrze wyznacza Mercedes-Benz Vito Kombi. Pojemny samochód przewiezie osiem osób w całkiem komfortowych warunkach, jednocześnie zabierając na pokład ich bagaż czy inne przedmioty. W razie potrzeby liczbę pasażerów można ograniczyć, demontując jeden rząd siedzeń i uzyskując jeszcze większą przestrzeń bagażową. Gdy trzeba przewieźć coś naprawdę dużego, liczbę podróżujących zmniejszy się do dwóch osób, a za ich plecami pojawi się niemała przestrzeń ładunkowa. Tyle funkcji w cenie jednego pojazdu – to w wielu przypadkach na pewno się opłaci.

Obecna generacja Vito dostępna jest w trzech wersjach nadwoziowych – furgon, univan i kombi. Wszystkie modele oferowane są w dwóch rozstawach osi 3200 i 3430 mm: na bazie krótszej - wersja standardowa oraz długa, różniąca się powiększonym tylnym zwisem, a większy rozstaw osi posłużył do zbudowania wersji ekstra długiej. Wersje długie modeli univan i furgon umożliwiają dodatkowo wybór dwóch wysokości dachu. Przedstawiana wersja kombi w wersji długiej liczy niecałe 5 m długości i 1,87 m wysokości – samochód zmieści się zatem nawet i w garażach podziemnych, a 11,8 m średnicy zawracania pozwoli na sprawne manewry i wygodne poruszanie się po miejskich ulicach. Prowadzenie Vito nie przysporzy większych problemów nawet kierowcom mniej obytym z dużymi samochodami. Kierowca siedzi tu wysoko, ale wciąż w pozycji bliższej samochodom osobowym niż typowym dostawczym ciężarówkom. Ergonomia miejsca kierowcy wymaga pewnego przyzwyczajenia, bowiem niektóre patenty odbiegają od typowych rozwiązań stosowanych w tego typu samochodach. Hamulec pomocniczy w formie nożnego pedału, zwalnianego następnie uchwytem po lewej stronie, będzie znany użytkownikom trójramiennej gwiazdy, ale inni kierowcy muszą do niego przywyknąć, podobnie jak i do braku dźwigni wycieraczek po prawej stronie kierownicy. Jej funkcję zlokalizowano w pierścieniu na dźwigni kierunkowskazów oraz w przyciskach w środkowej części deski rozdzielczej (obsługa wycieraczki tylnej). Sama deska ukształtowana jest dość zgrabnie, choć jak na dzisiejsze standardy ma nieco zbyt mało schowków. Obecna generacja Vito liczy już jednak kilka lat i można się spodziewać, że w kolejnej odsłonie funkcjonalność kokpitu z pewnością wzrośnie. Podobnie zmiana przydałaby się w przypadku luster wstecznych. Choć są one stosunkowo duże, to brak strefy szerokokątnej utrudnia bezpieczne wykonywanie operacji zmiany pasa ruchu. Żadnych zastrzeżeń nie można mieć do układu kierowniczego i zawieszenia pojazdu. Zarówno na pusto, jak i z pełnym obciążeniem samochód prowadzi się w sposób bardzo przewidywalny i pewny. Na śliskiej nawierzchni warto pamiętać, że Vito napędzany jest na koła tylne, choć tu ewentualne błędy kierowcy szybko opanuje układ Adaptive ESP, współpracujący z ABS, ASR i elektronicznym systemem podziału siły hamowania EBV. Co bardzo ważne, wszystkie te systemy oferowane są w wyposażeniu standardowym. Opcjonalnie ESP może być rozbudowane o funkcję stabilizacji toru jazdy podczas holowania przyczepy.