Renault Latitude

Po stylistyce Latitude widać, że designerzy Renault uczą się na błędach. Pamiętając o porażce „kosmicznie” wystylizowanego Vel Satisa, nową limuzynę zaprojektowali bez udziwnień, kontynuując tym samym stateczny wizerunek modelu Safrane. Choć w aucie nietrudno rozpoznać nowoczesną konstrukcję, nadwozie z każdej strony prezentuje się klasycznie – zwłaszcza z boku za sprawą tradycyjnej, trójbryłowej formy nadwozia. Nieco agresywnego „sznytu” dodano części tylnej opatrzonej w lampy nawiązujące do aut Lexusa.

Podobnie jak karoserię, również i kokpit wystylizowano unikając śmiałych eksperymentów stylistycznych. Efektem jest deska rozdzielcza o bardzo zachowawczej formie, może nawet zbyt zachowawczej… Odłóżmy jednak na bok wygląd, bo to sprawa gustu, a przyjrzyjmy się innym cechom wnętrza. W kwestii jakości tworzyw i staranności spasowania nie wyróżnia się niczym szczególnym, ale trzyma wysoki poziom – adekwatny do charakteru auta. W kategorii ergonomii da się znaleźć kilka drobnych niedociągnięć, niemal perfekcyjna jest natomiast widoczność zapewniona prowadzącemu.

Szkoda, że ten ostatni nie siedzi na swoim miejscu zbyt wygodnie. Winę za to ponosi fotel, który okazuje się nie tylko niedostatecznie wyprofilowany, ale i zdecydowanie za ciasny. Sytuacji nie ratuje niestety ilość przestrzeni, której z przodu jest co nie miara. Na tylnej kanapie miejsca jest już wyraźnie mniej, ale też trudno specjalnie narzekać. Podobnie jest zresztą z pakownością kufra – jego pojemność do rekordowych nie należy, lecz w praktyce powinna w zupełności wystarczyć.

Zachowanie podczas jazdy to niestety jeden z najsłabszych, jeśli nie najsłabszy punkt francuskiej limuzyny. Wbrew oczekiwaniom, samochód nie został miękko zawieszony, przez co komfort jazdy jest co najwyżej przeciętny. Mimo twardego resorowania, również właściwości jezdne zapewniane przez podwozie nie zasługują na pochwałę. Na domiar złego, prowadzenie utrudnia nie dający odpowiedniego wyczucia układ kierowniczy. Jeśli chodzi o hamulce to są one, dla odmiany, bardzo udane.

Tym, co robi wrażenie w ofercie rynkowej Latitude, jest wyposażenie. Niezwykle bogaty standard (seryjne są kurtyny powietrzne, elektrycznie sterowane wszystkie szyby boczne, radio z odtwarzaczem CD/MP3 i złączem Bluetooth, skórzana kierownica, 16-calowe alufelgi, czujniki światła i deszczu, a także 2-strefowa klimatyzacja automatyczna) idzie w parze z długą listą dodatków (zawierającą takie pozycje jak panoramiczny dach sterowany elektrycznie, system audio marki Bose czy fotele z funkcjami podgrzewania i masażu). Same ceny auta kształtują się na średnim poziomie.