Nasz serwis internetowy oraz podmioty z nim współpracujące takie jak reklamodawcy, firmy badające rynek, dostawcy usług oraz treści, korzystają z plików Cookies zapisywanych na Twoim urządzeniu w celach identyfikacyjnych, reklamowych oraz statystycznych. Dzięki temu możemy między innymi dostosować wygląd strony do indywidualnych potrzeb użytkowników. W przeglądarce internetowej możesz zmienić ustawienia dotyczące Cookies. Instrukcje zmiany ustawień dla najpopularniejszych przeglądarek znajdziesz tutaj: Chrome, Firefox, Internet Explorer, Opera i Safari. Jeżeli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie przez nas mechanizmu Cookies, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki. Więcej informacji możesz znaleźć w Polityka prywatności.
Kliknij aby zamknąć
Gorące tematy:

Testy aut uzywanych - Skoda Octavia

Czy warto kupić: używana Skoda Octavia II (od 2004)

dodano: 22.02.2013, autor: Łukasz Szewczyk, kategoria: Testy aut uzywanych
Praktyczna, przestronna i wystarczająco dobrze wyposażona. Dodajmy do tego świetnie zestrojone zawieszenie, szeroką gamę silników i mamy hit, który przez dziewięć lat od premiery będzie cieszył się ogromnym zainteresowaniem w całej Europie. Skoda Octavia II jest też wyjątkowo atrakcyjnym kąskiem na rynku wtórnym.
Czy warto kupić: używana Skoda Octavia II (od 2004)

Pierwsza generacja Octavii zadebiutowała w 1996 roku. Czeską limuzynę zbudowano na płycie podłogowej PQ34, znanej m.in. z Volkswagena Golfa IV. Było to równoznaczne z belką skrętną tylnego zawieszenia oraz niewielkim, 2512-milimetrowym rozstawem osi, który ograniczał ilość miejsca dla pasażerów drugiego rzędu. Jakość wykonania – przyzwoita, chociaż w tańszych wersjach mocno oszczędzano na plastikach, jak również wyposażeniu. Octavia rekompensowała niedostatki ogromnymi bagażnikami oraz korzystnym stosunkiem ceny do jakości. Karoseria długa na 4,5 metra plasowała Octavię na pograniczu segmentów C i D.

W 2004 roku przyszedł czas na Octavię drugiej generacji, która - podobnie jak poprzedniczka - znalazła się na granicy klasy średniej niższej i średniej. Pod atrakcyjniej ukształtowaną blachą kryła się nowa płyta PQ35. Podwozie, stosowane m.in. w Golfach V i VI, miało niezależne tylnych kół oraz 2578-milimetrowy rozstaw osi. Dodatkowe siedem centymetrów między osiami korzystnie wpłynęło na ilość miejsca w kabinie. Z przodu nie zabraknie go nawet najwyższym. Z tyłu dwie dorosłe osoby również nie będą narzekały na brak komfortu. Wyraźnej poprawie uległy materiały wykończeniowe oraz poziom wyposażenia. Octavia przestała przypominać budżetowy samochód, co ułatwiło czeskiej marce dotarcie do bardziej wymagających klientów.

W 2005 roku Skoda uruchomiła produkcję Octavii II Combi. Jej kufer mieści 605-1655 l. Liftback oferuje 585-1455 l na bagaż. Takie wyniki stawiają Octavię na czele segmentu C. Samochód jest też niedoścignionym wzorcem dla wielu większych aut. Bardzo pozytywnie zaskakuje także ładowność. Przekracza 600 kilogramów, co pozwala na pełne wykorzystanie ogromnej przestrzeni bagażowej.

Czas na odsłonięcie Octavii II po faceliftingu przyszedł w 2008 roku. Zmodernizowane samochody pojawiły się w salonach na początku kolejnego roku. W największym stopniu zmieniono przednią część nadwozia. Drobnych poprawek (kierownica, liczniki) dokonano w kabinie. Pod maskę trafiły nowe jednostki napędowe. Warto dodać, że przedliftowa wersja nie zniknęła z rynku. W latach 2010-2012 była oferowana jako Octavia Tour II – przyjazny kieszeni model ze sprawdzonymi silnikami oraz podstawowym wyposażeniem z zakresu bezpieczeństwa i komfortu.

Skoro jesteśmy przy wyposażeniu warto zaznaczyć, że w przypadku Octavii II jego poziom jest niezwykle zróżnicowany. Najtańsze auta z rynku wtórnego nie rozpieszczają - zwykle posiadają cztery poduszki powietrzne, wspomaganie i regulację kierownicy, radioodtwarzacz, manualną klimatyzację i komputer pokładowy. Droższe oferują dużo więcej udogodnień. Możliwe jest znalezienie Octavii z automatyczną, dwustrefową „klimą”, fabryczną nawigacją, tempomatem, biksenonowymi reflektorami, podgrzewanymi fotelami oraz tapicerką ze skóry.

Przestrzeń pasażerska punktuje świetnie wyprofilowanymi fotelami. Tysiąc kilometrów bez dłuższych postojów? W Octavii II to żaden problem. Podobać może się również stonowana kolorystyka wnętrza oraz niezła jakość materiałów wykończeniowych. Estetyka wnętrza Octavii jest uzależniona od wersji wyposażeniowej. Ponure kabiny bazowych odmian nie rzucają na kolana, jednak topowe warianty – Elegance, Laurin & Klement oraz RS, można stawiać w jednym rzędzie z niemieckim rodzeństwem. Pozytywne wrażenie robi też wysoka precyzja wykonania oraz przemyślność poszczególnych rozwiązań. Liczba schowków, skrytek i uchwytów powinna usatysfakcjonować każdego. Pewne zastrzeżenia można mieć do solidności montażu. Przy wyższych przebiegach elementy wykończeniowe mogą wydawać różne dźwięki.

Gama jednostek napędowych jest niezwykle rozpięta. Na rynku wtórnym znajdziemy Octavie II z benzynowymi motorami 1.2 (105 KM), 1.4 (75, 80 i 122 KM), 1.6 (102 i 116 KM), 1.8 (160 KM) i 2.0 (150 i 200 KM) oraz wysokoprężnymi 1.6 (105 KM), 1.9 (105 KM) oraz 2.0 (110, 140 i 170 KM).

Dopasowanie samochodu do indywidualnych potrzeb ułatwiały opcje w postaci dwusprzęgłowych skrzyń DSG oraz napędu na cztery koła ze sprzęgłem Haldex. W 2008 roku miejsce Haldexa drugiej generacji zajął Haldex IV. Tylna oś wciąż była dołączana, jednak udoskonalona konstrukcja napędu sprawiła, że proces przebiegał płynniej i bardziej efektywnie. Haldex IV daje elektronice możliwość prewencyjnej zmiany rozkładu momentu obrotowego przed wystąpieniem poślizgu (np. po mocniejszym dodaniu gazu). Napęd 4x4 był oferowany w wersji kombi z silnikami 2.0 FSI, 1.9 TDI oraz 2.0 TDI. Najbardziej charakterystyczną Octavią 4x4 była Octavia Scout z prześwitem zwiększonym do 18 centymetrów oraz nielakierowanymi osłonami zderzaków, błotników i progów.

Ile pali Skoda Octavia II - sprawdź raporty spalania

Najtańsze w eksploatacji są Octavie z silnikami 1.9 TDI (105 KM) oraz 1.6 MPI (102 KM) z instalacją gazową. Aby cieszyć się dobrą dynamiką, trzeba oczywiście szukać samochodów z mocniejszymi motorami. Bardzo pozytywne wrażenie robią turbobenzynowe jednostki TSI. Umiarkowane spalanie przy świetnych osiągach i wysokiej elastyczności kusi. Nie są to jednak silniki idealne. W 1.4 TSI może dojść do pęknięcia tłoka – problem dotyczy przede wszystkim mocniejszych, niestosowanych w Octavii motorów z podwójnym doładowaniem, ale znane są przypadki awarii w 122-konnym 1.4 TSI. Niepotrzebne wydatki może także generować rozciągający się łańcuch rozrządu, który jest problemem znanym również użytkownikom aut z silnikiem 1.8 TSI. Jednostki TSI posiadają bezpośredni wtrysk paliwa – ewentualna wymiana wtryskiwaczy uderzy po kieszeni.

Kosztowne w naprawach mogą być też wolnossące 1.6 FSI i 2.0 FSI. Oba posiadają bezpośredni wtrysk benzyny. Sposób podawania paliwa sprzyja odkładaniu osadów w układzie dolotowym. Przy wyższych przebiegach konieczne może być czyszczenie kanałów i zaworów. Technologia FSI miała zredukować spalanie. Faktycznie ma to miejsce, jednak na dobre wyniki można liczyć tylko podczas delikatnej jazdy. Zalecanym paliwem dla obu silników była benzyna 98-oktanowa. Tankowanie zwykłej Pb95 jest również możliwe, ale sterownik silnika może ograniczyć jego moc.

Decydując się na auto z motorem wysokoprężnym oraz dwusprzęgłową przekładnią DSG powinniśmy mieć świadomość, że taka kombinacja znacząco skraca żywotność dwumasowego koła zamachowego - może nadawać się do wymiany przed pokonaniem 100 tysięcy kilometrów. Z kolei w Octaviach z ręcznymi skrzyniami biegów większych przebiegów często nie wytrzymują łożyska przekładni.

Relatywnie często są też raportowane problemy z klimatyzacją, czujnikami parkowania oraz mechanizmem podnoszenia szyb. Użytkowników wielu Octavii II irytują hałasy docierające z okolic tylnej półki, schowka pasażera i centralnego schowka na desce rozdzielczej. Ostatni z wymienionych może się samodzielnie otwierać podczas jazdy po nierównościach. Podobnie jak poprzedni model, Octavia II została świetnie zabezpieczona przed korozją. Narzekać można natomiast na jakość powłok lakierniczych, które szybko pokrywają się śladami eksploatacji. Niezbyt trwałe są uszczelki drzwi.

Skoda Octavia słynie ze świetnie zestrojonego zawieszenia. Niewiele aut równie dobrze wybiera nierówności, zapewniając podobną dozę komfortu. Niezależne zawieszenie dzielnie znosi jazdę po polskich drogach. Jeżeli dojdzie do awarii, naprawa nie będzie kosztowna - baza zamienników do Octavii jest ogromna.

Co na temat awaryjności Octavii mówią statystyki? W tabelach TUV Octavii II trzeba szukać w połowie stawki. Czeski kompakt ustępuje pola Audi A3 i Volkswagenowi Golfowi, ale liczba stwierdzanych usterek jest niższa niż u bliźniaczego Seata Leona. Octavia bardzo ciekawie wypada w raportach Dekra. Do przebiegu 50 tysięcy kilometrów liczba usterek nie odbiega od średniej dla segmentu C. Wzrostowi przebiegu nie towarzyszy przyrost liczby usterek. Wręcz przeciwnie. Octavia, która pokonała 100-150 tysięcy kilometrów psuje się znacząco mniej od typowego kompaktu. Za przypadłości modelu Dekra uważa rozregulowane reflektory, nadmierną emisję spalin oraz zużyte hamulce.

Skodę Octavię II bardzo dobrze ocenia także ADAC, który czeskie auto ulokował w tabelach nad Volkswagenem Passatem, Toyotą Avensis, Mazdą 6 oraz Fordem Mondeo. Za powtarzające się usterki ADAC uznał problemy ze stacyjkami, elektroniką silnika, regulacją ciśnieniem doładowania, silnikami oraz pompowtryskiwaczami. Ostatnie dwie z wymienionych przypadłości były często stwierdzane w latach 2006-2008. Po wprowadzeniu silników 2.0 TDI z Common Railem skala zjawiska spadała.

Wady i typowe usterki Skody Octavii II - AutoRentgen

Używana Skoda Octavia drugiej generacji jest bardzo atrakcyjnym samochodem. Potwierdzają to wysokie ceny ofertowe oraz duża rotacja. Jeżeli auto jest zadbane, a przynajmniej nie zostało poważnie rozbite, może trafić w kolejne ręce w ciągu kilku dni.

Polecane silniki:

Benzynowy 1.6 8V: Nie jest demonem prędkości, nie szokuje wyrafinowaniem technicznym, ani nie należy do grupy wyjątkowo oszczędnych silników. Prosty motor jest jednak tani w serwisowaniu i bez kaprysów znosi obecność instalacji LPG - Skoda oferowała nawet Octavie z fabrycznym "gazem". Silnik rozwija 102 KM i 148 Nm. Jest w stanie rozpędzić Octavię do "setki" w czasie 12,3 sekundy. Deklarowane przez kierowców średnie spalanie wynosi 7,9 l/100km.

Wysokoprężny 1.9 TDI: Wysokoprężna jednostka 1.9 TDI ciężko pracowała na świetną renomę. Oszczędny, trwały i stosunkowo tani w obsłudze turbodiesel nie rozpieszcza jedynie kulturą pracy. Potrafi natomiast miło zaskoczyć dynamiką. 105 KM i 250 Nm trudno uznać za szczyt marzeń, ale tak zmotoryzowana Octavia jeździ wystarczająco sprawnie, osiągając "setkę" w 11,8 sekundy. Deklarowane przez kierowców średnie spalanie wynosi 5,7 l/100km.

Zalety:
+ Korzystny stosunek ceny do jakości
+ Przestronne i nieźle wykończone wnętrze
+ Bardzo dobrze zestrojone zawieszenie

Wady:
- Duża podaż samochodów poflotowych
- Mała liczba Octavii z bogatym wyposażeniem
- Problematyczny silnik 2.0 TDI z pierwszych lat produkcji

Bezpieczeństwo:
Wynik w teście EuroNCAP: 4/5 (badanie w 2004 r.)

Ceny wybranych części zamiennych - zamienników:
Wahacz (przód): 210-420 zł
Tarcze i klocki (przód): 240-600 zł
Sprzęgło (komplet): 350-700 zł

Przykładowe ceny ofertowe:
1.6 MPI, 2005 r., 134000 km, 24 tys. zł
1.9 TDI, 2007 r., 243000 km, 27 tys. zł
2.0 TSI RS, 2008 r., 208000 km, 42 tys. zł
2.0 TDI Scout, 2008 r., 140000 km, 46 tys. zł.