Volkswagen up!

Podczas, gdy konkurencja stylizuje swoje "maluchy" coraz śmielej fundując im bardziej opływowe kształty (np. Fiat Panda) czy dynamiczne przetłoczenia (np. Kia Picanto), Volkswagen projektując up'a! postanowił po raz kolejny zaufać niczym nie zmąconej prostocie. Nieskomplikowane, kanciaste kształty znalazły swoje zastosowanie zarówno w ogólnej bryle nadwozia, jak również w detalach, do których zaliczymy kształty szyb czy formy lamp przednich i tylnych. Właściwie jedyną designerską "ekstrawagancją" jest charakterystyczny wlot powietrza umieszczony w przednim zderzaku. Na szczęście, mimo swej prostoty karoseria może się podobać - jest zwarta i dodaje autu solidności.

Nie biorąc pod uwagę topowych wersji wyposażeniowych naszpikowanych elektroniką, wnętrze up'a! szybko uświadamia nas, że siedzimy w tanim samochodzie. Tworzywa sztuczne użyte do wykończenia są przeciętnej jakości, a w kilku miejscach da się nawet doszukać gołej, nieosłoniętej plastikiem blachy. Negatywne wrażenie wzmacnia bardzo skromny kokpit, w którym dominują zegary z miniaturowym obrotomierzem oraz panel na środku deski skupiający większość przycisków. Nie znaczy to jednak, że miejsce pracy kierowcy pozbawione jest zalet. Obsługa urządzeń pokładowych jest bajecznie prosta, a poza wspomnianym obrotomierzem czytelność wskaźników nie budzi zastrzeżeń. Kierowca ma dodatkowo wygodną pozycję za "kółkiem" i świetną widoczność na zewnątrz.

Bryła nadwozia o aparycji pudełka atrakcyjności stylistycznej autu nie dodaje, jednak bardzo korzystnie wpływa na przestrzeń w kabinie pasażerskiej i bagażniku. Z przodu miejsca jest na tyle dużo, że możemy poczuć się, jakbyśmy siedzieli w aucie o klasę wyżej. Z tyłu jest nieźle, choć już bez rewelacji - siedzącym na kanapie przydałoby się kilka centymetrów ekstra na wysokości nóg. Żadnych zastrzeżeń nie mamy za to do wielkości kufra - i przed, i po złożeniu drugiego rzędu siedzeń imponuje on pojemnością. Dostęp do bagażnika utrudnia niestety dość wysoko położony próg oraz półka bagażnika nie unosząca się wraz z klapą (kolejny "tani" akcent we wnętrzu). Plus za wygodne i dobrze podtrzymujące ciała na zakrętach fotele.

Zachowanie podczas jazdy to mocna strona up'a! - jak na auto miejskie, mały Volkswagen okazuje się i wygodny, i bezpieczny. Nietypowe dla niemieckiej firmy, dość komfortowe nastawy zawieszenia pozwalają pokonywać dziurawe ulice polskich miast bez wstrząsania pasażerami, a dzięki skutecznemu wyciszeniu do kabiny dochodzą mocno przytłumione odgłosy. Podczas pokonywania zakrętów auto dosyć mocno się przechyla, jednak pozostaje stabilne, a podczas szybkich manewrów nieocenione okazują się precyzyjny układ kierowniczy i skuteczne hamulce.

Marketingowcy Volkswagena poszli po rozum do głowy i po wpadce z absurdalnie drogim Lupo, rozsądnie skalkulowali ceny modelu up!. Dzięki temu, jedynie najdroższe wersje niemile zaskakują ceną. Niestety, pewne zastrzeżenia trzeba skierować do wyposażenia. Najtańsza odmiana przyciąga do siebie liczbą elementów podnoszących bezpieczeństwo (ABS, ESP, 4 poduszki powietrzne), ale odpycha brakiem wielu dla niektórych niezbędnych funkcji (elektrycznie sterowanych szyb, centralnego zamka, obrotomierza czy dzielonej kanapy). Sprytnie dobrana specyfikacja wyposażenia nie pozwala nam dokupić do tańszych wersji kilku potrzebnych elementów - trzeba od razu wybrać bogatszą, a co za tym idzie droższą odmianę.