Ford Ranger

Oceniając atrakcyjność stylistyczną Rangera, rozróżnić powinniśmy wygląd auta sprzed i po restylingu. Podczas, gdy przed modernizacjami surowe kształty nadwozia zostały połączone z prosto zaprojektowanymi detalami, przy face-liftingu masywną bryłę urozmaicono szczegółami o znacznie nowocześniejszym wyglądzie. W ten sposób, design auta stał się dynamiczniejszy, bardziej elegancki i nie stracił swojego „bojowego” charakteru. Poszukującym „lifestylowego” wyglądu polecić należy wersję Wildtrak z potężnymi alufelgami, listwami bocznymi ze stali nierdzewnej, chromowaną atrapą chłodnicy i aluminiowymi relingami.

We wnętrzu Forda z „paką” jak u siebie mogą poczuć się użytkownicy samochodów… Mazdy. Ranger jest bliźniakiem Mazdy BT-50, z której to właśnie zaczerpnięto znaczną część elementów kokpitu. Deska rozdzielcza jest więc niewyszukana pod względem stylistycznym, ale oferuje dobrą czytelność wskaźników. Słowa krytyki kierujemy ku materiałom wykończeniowym – nawet w aucie tego typu plastiki powinny być wyższej jakości.

Pod względem przestronności i wygody zapewnianej przez siedzenia, kabina pasażerska prezentuje się przyzwoicie, ale tylko wtedy, kiedy mamy na myśli pierwszy rząd siedzeń. W wersjach z dodatkowym rzędem miejsc siedzących, pasażerowie tylnej kanapy narzekać mogą zarówno na ciasnotę, jak i niezbyt wygodne siedzenia. Pochwalić należy za to przestrzeń ładunkową – jest całkiem pojemna i oferuje rekordowo dużą ładowność. W samochodach użytkowych to ogromny atut.

Ford znany jest z produkcji aut, które znakomite własności jezdne i niezły komfort łączą z wysoką precyzją układu kierowniczego. Niestety, cech tych nie odnajdziemy w modelu Ranger. Auto prowadzi się niezbyt stabilnie, nerwowo reaguje na nierówności nawierzchni i oferuje fatalną kierowalność. Nawet konkurenci, choć również zaprojektowani do ciężkiej pracy, są w wymienionych kwestiach wyraźnie lepsi. Większych powodów do narzekań nie dostarczają za to zdolności do jazdy po bezdrożach.

Mizerne właściwości trakcyjne Rangera, Ford połączył niestety z niemożnością zamówienia do auta systemu ESP. Lista wyposażenia opcjonalnego w ogóle jest bardzo krótka – nabywcy podstawowej opcji wyposażenia mogą dokupić klimatyzację i lakier metalik, zaś ci kupujący droższe odmiany nie mają do dyspozycji żadnych dodatków. Samo wyposażenie seryjne jest na szczęście przyzwoite, oczywiście jak na auto tego typu. Każdy egzemplarz ma na pokładzie dwie poduszki powietrzne, elektrycznie regulowane szyby i lusterka, a także centralny zamek ze zdalnym sterowaniem.