Opel Antara

Oglądając Antarę z zewnątrz trudno rozpoznać, że kryje ona „pod skórą” mechanikę Chevroleta Captivy. Nikłe podobieństwo do koreańskiego bliźniaka można uznać za zaletę lub też wadę – to już kwestia gustu. Faktem jest, że model spod znaku błyskawicy ma zwartą, miłą dla oka sylwetkę, w którą udanie wkomponowano detale charakterystyczne dla aut Opla oraz akcenty świadczące o (pseudo)terenowym charakterze auta. Nadwozie przeszło w 2011 roku lifting, który odświeżył nieco reflektory, przednie wloty powietrza, zderzaki oraz tylne lampy.

Pozostając jeszcze przy liftingu warto dodać, że wspomniane modernizacje zewnętrze poszły w parze z (jeszcze bardziej) subtelnymi poprawkami wnętrza. W ramach zmian delikatnie uatrakcyjniono wygląd deski rozdzielczej i udoskonalono jakość wykończenia. Trzeba jednak jasno przyznać, że i przed zmianami wzornictwo, materiały oraz spasowanie elementów kokpitu prezentowały wysoki poziom. Dla osoby zajmującej miejsce za „kółkiem” nie bez znaczenia są ponadto ergonomicznie rozplanowane przyciski oraz czytelne wskaźniki. Pochwalić trzeba również znakomitą widoczność uzyskaną dzięki wysokiemu zamontowaniu fotela i dużemu przeszkleniu karoserii.

Do pokonywania Antarą dłuższych tras zachęcają wygodne siedzenia, odpowiednia obszerność kabiny pasażerskiej oraz skuteczne jej wyciszenie. Rodzinnemu wykorzystaniu auta nie sprzyja z kolei przestrzeń bagażowa – kufer ma mizerną pojemność, a jego efektywne zagospodarowanie utrudnia dość wysoki próg i niezbyt regularna forma.

Zawieszenie to mocna strona niemieckiego SUV-a. Jego udane zestrojenie sprawia, że samochód stabilnie prowadzi się na zakrętach i nie ma problemu z pokonywaniem nawet najpotężniejszych wyrw w jezdni. Do poprawki kwalifikuje się natomiast układ kierowniczy, który nie daje kierowcy odpowiedniego wyczucia tego, co dzieje się z kołami. Jeśli chodzi o zdolności terenowe, układ napędowy sprawnie radzi sobie z przeszkodami, ale niezbyt pokaźny prześwit, delikatne osłony podwozia i liczne nakładki nadwoziowe nie skłaniają do zapuszczania się w bezdroża.

Podczas, gdy bliźniacza Captiva spotkała się z ciepłym przyjęciem przez klientelę, opisywana Antara zajęła w segmencie SUV-ów pozycję statysty. Skąd ta różnica? To proste – podczas, gdy Chevrolet zaproponował nabywcom niskie ceny, Opel skalkulował bardzo wygórowane kwoty zakupu. Co prawda przy okazji liftingu poprawiono korzystność oferty, jednak nadal opisywany model jest propozycją dla majętnych. Dobrze, że wysoka cena idzie w parze z wysokim standardem wyposażenia – seria obejmuje komplet airbagów czołowych, bocznych i kurtynowych, podgrzewane fotele, automatyczną klimatyzację, jak i 17-calowe alufelgi.