Ocena kierowcy - Toyota Celica VII

Fajne coupe ze sportowym zacięciem dla młodej osoby, chcącej nieco wyróżnić się na drodze. Mimo lat Celica ma wciąż świeżą sylwetkę, która jednak zapowiada większe emocje niż otrzymujemy w rzeczywistości - przynajmniej to twierdzenie pasuje do silnika 143KM. Natomiast auto sprawia sporo satysfakcji z jazdy (prowadzenie) i można je użytkować spokojnie jako samochód do jazdy codziennej.

1.8 VVTi z Celicy znany jest z brania oleju i stukających panewek. Mój egzemplarz to auto poliftingowe więc już z praktycznie wyeliminowaną fabrycznie wadą olejową, oleju bierze tylko tyle ile producent podaje w instrukcji. Trzeba pamiętać, żeby olej wymieniać w interwałach co 10tys km to powinien służyć. Brzmienie silnika jest stonowane (jak zwykła Toyota) przy normalnej jeździe, ale jak się wejdzie na wyższe zakresy to zaczyna nabierać charakteru i rasowości, aż chce się wkręcać wyżej i wyżej :) Silnik ponadto oddaje moc bardzo liniowo, na pewno ta charakterystyka nie przypadnie do gustu kierowcom lubującym się w efekcie "kopnięcia" w plecy, ale fani japońskich wolnossaków będą w domu.

Bardzo fajna praca skrzyni, biegi wchodzą z przyjemnym kliknięciem, lewarek jest mały, przyjemnie obszyty i dobrze leży w dłoni, zmiana biegów to przyjemność. Zestopniowanie skrzyni jest moim zdaniem odpowiednie, przy normalnej jeździe miejskiej nie trzeba specjalnie redukować biegów (na trasie to inna bajka), ale nic nie stoi na przeszkodzie żeby osiągnąć 100km/h na 2-ce gdy się spieszymy :) Z minusów to zdarzało mi się zgrzytnięcie przy dynamicznej jeździe, ale zrzucam to na poprzednich właścicieli i zużycie nieodpowiednią eksploatacją.

Auto prowadzi się jak po sznurku, jest nisko zawieszone, a niski środek ciężkości daje nam pewność trzymania się drogi. Układ kierowniczy jest bezpośredni i bardzo precyzyjny, zwłaszcza jazda po krętych trasach dostarcza fajnych wrażeń mimo, że to tylko 143KM. Odnośnie charakterystyki prowadzenia jeszcze jedna rzecz - przód jest ciężki, a tył bardzo lekki, czasami przy szybkich zakrętach potrafi zarzucić tyłem mimo przedniego napędu.

Ciężko ocenić, bo kupiłem egzemplarz po przygodach, więc ostatecznie trzeba było zająć się korozją i poważnymi naprawami blacharskimi. Prawda, że nie są to już młode auta, ale oceniłbym, że jakoś blachy i powłoki lakierniczej jest gorsza niż w przypadku aut niemieckich czy francuskich, ale na tle innych japończyków Toyota wypada ok.

Jak na coupe jest bardzo dobrze - mówię o wersji bez spojlera, bo taką mam. Przednia szyba jest duża, pochylona (ale nie nadmiernie), nie ma problemów z widocznością na boki i martwymi strefami, można szybko manewrować w mieście bez strachu, że pieszy nam gdzieś wyskoczy znienacka. Z tyłu szyba jest również bardzo duża, ale wyczucie końca auta jest utrudnione, ze względu na wysunięty tylny zderzak. Lusterka są duże, mają fajny kształt i mega pomagają w obserwacji tego co się dzieje za naszym autem.

Wszystko na swoim miejscu, logiczne rozlokowane przyciski od funkcji, jak w każdej "zwykłej" Toyocie z tego okresu. Kierownica obszyta skórą, ze sportowym wyprofilowaniem, fajnie i pewnie leży w dłoniach. Regulowana w zakresie góra-dół. Fotele z przodu pseudo kubełkowe ze zintegrowanym zagłówkiem, co jest kompromisem - wygodne do codziennej jazdy i dobre trzymanie boczne jak mamy ochotę pojechać szybciej. Fotele regulujemy w zakresie przód-tył, do tego regulacja pochylenia oparcia oraz kąt pochylenia siedziska. Są uchwyty na kubki (nawet dla pasażerów z tyłu) i duży nieregulowany schowek. O tylnej kanapie nie ma co się rozwodzić - raczej do użytku w sytuacjach awaryjnych, bądź przewożenia dzieci.

Jest rewelacja. Klima działa bardzo wydajnie, a nawiewy są przemyślane i bez problemu szybko schładzają auto. Co do ogrzewania to mój egzemplarz ma Webasto, więc w aucie jest cieplutko zanim włączy się w ogóle silnik. Ale nawet rozgrzewanie zimnego auta samą nagrzewnicą jest bardzo skuteczne - z nawiewów zaczyna lecieć ciepłe powietrze już 2 minuty po starcie silnika.

Ciężko wystawić konkretną liczbę gwiazdek za ten element, bo nadwozie coupe rządzi się swoimi prawami. W odniesieniu do innych "cywilnych" aut to wiadomo, że jest słabo. Wygodnie podróżuje się tylko z przodu, miejsca na głowę jest sporo, można naprawdę się nieźle rozsiąść (a mam 197cm), ale kosztem miejsca z tyłu. Tylna kanapa jest symboliczna, przeznaczona dla 2 niskich osób, ale w praktyce rzadko kiedykolwiek tam kogoś sadzałem. Jak już kogoś posadzimy z tyłu to trzeba uważać przy zamykaniu bagażnika - można przywalić szybą w łeb delikwenta. Bagażnik dość spory, ale płaski, idzie się zapakować w 2 osoby na jakiś długi wyjazd, a po złożeniu kanapy nawet przewieźć coś ze sklepu meblowego/budowlanego.

Szyby bez ramek, brak wygłuszeń oraz wysokoobrotowy silnik. No musi być głośno w trasie, ale chyba nikt tego auta nie kupuje, aby przemieszczać się regularnie po autostradach.

Autko w cyklu miejskim lubi spalić benzynki, a jeśli lubisz jeździć dynamicznie to tym bardziej (wysokie obroty). Części już trudno dostępne, niektóre zamienniki jeśli już są to do niczego się nie nadają, używki też ciężko znaleźć. Czasem trzeba się posiłkować zagranicznymi serwisami. O cenach części w ASO (o ile są) lepiej nie wspominać.

Ciężko w 2026 roku znaleźć coś podobnego do Celici wśród nowych aut. Od momentu, gdy ją kupowałem dostępność tych aut mocno spadła, a ceny wzrosły. Uważam, że jak się znajdzie dobrze utrzymany egzemplarz to warto zapłacić cenę rynkową, bo za nawet kilka razy większe pieniądze nie dostaniecie dzisiaj auta z taką prezencją i fajnym prowadzeniem jak Celica.

Prędzej czy później padają siłowniki klapy bagażnika a to ze względu na ciężar samej klapy i wielką tylną szybę.

Przez 6 lat bez poważnej awarii.