Toyota C-HR II SUV – wybierz silnik

Czas weryfikuje doświadczenia. Jeździłem wieloma toyotami. Ten samochód jest świetny pod jednym względem. I pod wieloma innymi nie nadaje się do jeżdżenia. Piąta generacja napędu niemal idealna pod względem zużycia paliwa i pod względem dynamiki. Źle za to jest wykonanie i konfiguracja. Wszystko jest zoptymalizowane w kwestii „ EKO” . Użytkownik jest gdzieś z tyłu. Niestety przyszła zima i zweryfikowała ten pojazd jako całość. Samochód bez przerwy jest zawilgocony, pomimo garażowania. Bez przerwy jest w nim zimno. Silnik pomimo że błyskawicznie się nagrzewa traci temperaturę. Nawet w mrozy rzadko się załącza. Napęd jest bardziej elektryczny niż spalinowy. Asystenci bezpieczeństwa potrafią doprowadzić do furii. Asystent pasa ruchu pomimo że jest wyłączony nadal diala. Jak się czujniki zakleja lekko śniegiem i lodem co klika sekund wywala błąd który zasłania połowę zegarów. Możesz sobie wysiadać co 5 km i czyścić czujniki. Mega wkurzające. Jak się okazuje to pomimo wyłączenia wszelkich tempomatów to połowicznie działający układ wykrywania pasów w połączeniu ze sztuczną inteligencją, namierzaniem GPS i kto jeszcze wie z czym samochód sobie sam na zakrętach skręca „ poprawiając reakcje kierowcy i myśląc za niego”. To niedopuszczalne i można się zdziwić prowadząc ten samochód. Ani to bezpieczne ani komfortowe. A wkurzające to już napewno. Pozbyłem się tego samochodu z ulgą. Wróciłem do Lexusa NX pierwszej generacji. Po liftingu. Napęd czwartej generacji. Jazda w śnieżyce z centymetrem lodu na przodzie i wszystko działa!

Wyciszenie, bardzo słabe, zwłaszcza jadąc na tylnej kanapie jako pasażer, słychać toczenie się opon i hałas z zewnątrz. Nadwozie zwarte, znaczny prześwit powoduje brak stresu przy parkowaniu przodem do krawężnika. System wentylacji drażni koniecznością każdorazowego ustawiania nadmuchu(na nogi na przód), po uruchomieniu zapłonu. (nie zapamiętuje ustawień użytkownika). Największym przekleństwem jest ciągły komunikat o słabym stanie akumulatora. Po przerwie urlopowej (14dni) bez korzystania z auta, może być kłopot z jego uruchomieniem (w moim przypadku koniecznością było wezwanie lawety i dostarczenie do serwisu). Serwis doraźny pomocy drogowej SOS nie był w stanie uruchomić auta power boostem. Spalanie przy ciężkiej nodze powyżej 7 litrów w mieście. Bardzo mały i płytki bagażnik, na szczęście składają się fotele tylne. Nowe przednie lampy to wydatek ok 9 tys. zł sztuka w salonie TOYOTY. Silnik, budowa cepa bez EGR, turbiny i DPF i koła dwumasowego, nie ma się za wiele co popsuć. Wespół z silnikiem elektrycznym świetnie jeździ. Dramatycznie mało miejsca na miejscu pasażera z przodu (można nabawić się klaustrofobii, poprzez wysoką osłonę konsoli głównej), niestety nogi ściśnięte. Niska linia poprowadzonego słupka przedniego wymaga zniżenia głowy przy wsiadaniu.

Toyota C-HR drugiej generacji z napędem hybrydowym 2.0 o mocy 197 KM to model, który wzbudza skrajne emocje. Z jednej strony zachwyca futurystycznym designem i niezawodnością hybrydowego układu, z drugiej – generuje powtarzające się problemy i niedogodności, które potrafią irytować. System hybrydowy Toyoty to klasa sama w sobie. Jest niezawodny, a spalanie w cyklu mieszanym często oscyluje w granicach 5-6 litrów na 100 km, co przy mocy niemal 200 KM jest znakomitym wynikiem. Pomimo wielu zalet, mam szereg powtarzających się problemów i niedociągnięć, które negatywnie wpływają na ogólne wrażenia z użytkowania. Najczęściej zgłaszaną bolączką przez użytkowników, jest problem dotyczący małego akumulatora 12V, który ma tendencję do głębokiego rozładowywania się, zwłaszcza gdy samochód jest rzadko używany lub stoi przez kilka dni. U mnie pierwszy raz wystąpił ten problem po 1,5 roku użytkowania, pomimo tego, że nie miało dłuższego postoju niż jeden dzień. Autem pokonuje małe odcinki, bo przecież to auto idealne do poruszania się w mieście, ale zdarza mi się średnio raz w miesiącu pokonywać i dłuższe trasy, nie krótsze niż 150km. To jednak jak widać nie ma znaczenia dla tureckiego akumulatora. Kolejnym dla mnie problemem jest brak wystarczającego zakresu regulacji fotela kierowcy przy wzroście 185cm, co w dłuższych trasach prowadzi to do dyskomfortu i drętwienia prawej nogi. Ponadto, często podczas jazdy po nierównościach, z okolic bagażnika słychać irytujące stuki. Źródłem stuków okazuje się twarda, plastikowa półka bagażnika i jej mocowanie. Ostatnim problemem natury technicznej, jest układ klimatyzacji, Bezpośrednio po wciśnięciu przycisku AC lub automatycznym uruchomieniu klimatyzacji, z okolicy nawiewów wydobywa się nietypowy, metaliczny pisk. Dźwięk zazwyczaj ustaje po kilku sekundach pracy sprężarki. Jak się okazuje ten problem mają także inni użytkownicy i nie występuje tylko u mnie.