Ocena kierowcy - Lexus NX I SUV Facelifting

To drugi Lexus NX. Nie jest to samochód dla każdego, ale o tym później. Pierwszy miał dziesięć lat i postanowiłem przesiąść się na coś nowszego. Trafiło na obecnego C-HRa. Napęd piątej generacji itp. itd. I to był zasadniczy błąd. To auto jest juz bardziej elektryczne niż spalinowe. Użytkownik jest na ostatnim miejscu. Wszystko jest ustawione pod ekologie. A asystenci jazdy bazujący już częściowo na AI wkurzają na maxa. Po pół roku wróciłem do NX. Wersja poliftowa jest trochę poprawiona stylistycznie. Trochę ładniejsze multimedia. Jest Apple Car. I tylko tyle ekologii ile trzeba. Wersja napędu jest lekko zoptymalizowana w stosunku do bazy. I jest o pół litra oszczędniejsza. Auto jest kompletne. Dobry i trwały napęd, optymalne zużycie paliwa. To jeden z najtrwalszych modeli z gamy Lexusa i też obecnie produkowanej konkurencji. To nie jest samochód dla każdego. Nie jest autem sportowym. Jest samochodem dla kierowcy zorientowanego na komfort. Skrzynia e-CVT (planetarna) przeżyje całe auto i wyje przy konkretnym wciśnięciu pedału w podłogę. Ma to jedną podstawową zaletę. Silnik nigdy nie jest przeciążony. On nie będzie żarł oleju albo się nie zatrze po 60 k przebiegu tak jak to się często dzieje w pewnej niemieckiej marce premium. Co do trwałości to trzeba wspomnieć o błyskawicznym nagrzewaniu się silnika. W mrozy obieg płynu osiąga 90 stopni po trzech kilometrach. Silnik jest dogrzany. Czyli się nie zużywa. Nie ma nagaru a kondensaty wody w skrzyni korbowej mają szanse na szybkie odparowanie. Silnik 2,5 jest w żeliwnym bloku a tłoki pracują w prawdziwych tulejach a nie natrysku ultracienkiej twardej powierzchni na alubloku. Można by jeszcze dlugo w temacie bezawaryjności. Dla kierowcy który jeździ nim spokojnie żywotność hamulców przednich przekroczy 100-150tys km. A tylnych może nawet i 200. Lekkie i średnie hamowanie to działanie silnika elektrycznego w trybie rekuperacji. Dopiero ostrzejsze hamowanie albo jego końcówka absorbuje klocki i tarcze. Ten samochód nie posiada upierdliwych, nadgorliwych i wkurzających asystentów obrzydzających relaksująca jazdę. Bo taka zapewnia hybryda. Model jest generalnie rozchwytywany. Ciężko znaleźć coś sensownego w okolicy pięciu lat. Pomijam wszelkie szemrane, ściągane rozbitki z USA lub unii. Dlatego warto wedle moich subiektywnych ocen kupić ten model. Zwłaszcza że silnik 2.0 litra 2AR FXE będzie właśnie powoli wycofywany. W jego miejsce wejdzie już ten bardziej skomplikowany 2.0 litra A25A-FXS z wtryskiem bezpośrednim i GPFem.

Blok silnika żeliwny. Wtrysk paliwa pośredni. Silnik jest niewysilony a poza tym wytraćcie niskiego zapotrzebowania na moc pracuje w cyklu Atkinsona. Jednostka jest niezawodna.

Skrzynia e-CVT, czyli przekładnia planetarna jest bezobsługowa i niezwykle trwała. Algorytm sterujący jej pracą optymalizuje obroty silnika tak żeby nie przeciążać silnika. W praktyce podnosi je tym bardziej im mocniej wciskamy pedal gazu. W czasie dynamicznej jazdy silnik zwyczajnie wyje. I nie każdy zaakceptuje taki tryb pracy układu napędowego.

Charakterystyka zawieszenia jest zorientowana na komfort.

Samochód jest wysoki. Widoczność prawidłową. Wnętrze jest premium. To dotyczy nie tylko jakości ale i trwałości zastosowanych materiałów. Żadne przyciski po 140 tysiącach km nie są powycierane. Nic nie trzeszczy.

Do tyłu jak we wszystkich dzisiejszych samochodach jest słabo. Dlatego kamera cofania jest nieodzowna i ratuje sytuację.

Wszystko powiedzmy na swoim miejscu.

Silnik rozgrzewa się błyskawicznie co sprawia że ogrzewanie działa podobnie.

Jest wystarczająco i nic tu więcej nie dodam.

W mojej subiektywnej ocenie jest bardzo dobrze. Napewno są cichsze samochody. Głośniej robi się przy dynamicznej jeździe. Silnik pracuje na jednostajnych, wysokich obrotach.

Spalanie jeżdżąc w mieście i pod miastem to 6,8l. Przepisowo po ekspresówkach 7,5l.

Za używany samochód jest bardzo dobrze . Choć ten model do najtańszych nie należy.

Ten model się nienpsuje. I niech tak pozostanie.

Jak wyżej.